Nannospalax
| Nannospalax[a] | |||
| T.S. Palmer, 1903[1] | |||
Ślepiec mały (N. leucodon) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
Nannospalax | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Spalax ehrenbergi Nehring, 1898 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Podrodzaje i gatunki | |||
| |||
Nannosplax – rodzaj ssaków z podrodziny ślepców (Spalacinae) w obrębie rodziny ślepcowatych (Spalacidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Europie: Węgry, Ukraina, Mołdawia, Rumunia, Bośnia i Hercegowina, Serbia, Czarnogóra, Kosowo, Albania, Macedonia Północna, Bułgaria, Grecja i europejska część Turcji), Azji (Izrael, Jordania, Liban, Syria, azjatycka część Turcji, Gruzja, Armenia, Irak i Iran) oraz Afryce (Libia i Egipt)[5][6].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 130–248 mm, ogon niewidoczny; masa ciała 73–522 g[6][7].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1898 roku niemiecki zoolog Alfred Nehring w artykule zatytułowanym Kilka nowych gatunków Spalax, opublikowanym na łamach rocznika „Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin”[2]. Nehring nie wyznaczył gatunku typowego; jednak nazwa – Microspalax – którą nadał nowemu taksonowi okazała się zajęta przez rodzaj pajęczaków, wobec czego w 1903 roku amerykański zoolog Theodore Sherman Palmer ukuł nową nazwę – Nannosplax – jednocześnie na typ nomenklatoryczny (późniejsze oznaczenie) wyznaczając ślepca lewantyńskiego (N. ehrenbergi).
Etymologia
- Microspalax: gr. μικρος mikros ‘mały’; rodzaj Spalax Güldenstädt, 1770 (ślepiec)[8].
- Nannospalax: gr. ναννος nannos ‘karzeł’; rodzaj Spalax Güldenstädt, 1770 (ślepiec)[9].
- Mesospalax: gr. μεσος mesos ‘środkowy, pośredni’[10]; rodzaj Spalax Güldenstädt, 1770 (ślepiec). Gatunek typowy: Spalax monticola Nehring, 1898 (= Spalax typhlus leucodon Nordmann, 1840).
- Ujhelyiana: Josef Ujhelyi, węgierski preparator[4].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki zgrupowane w dwóch podrodzajach[11][7][5][12]:
| Podrodzaj | Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[12] | Podgatunki[6][5][7] | Rozmieszczenie geograficzne[6][5][7] | Podstawowe wymiary[6][7][d] | Status IUCN[13] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mesospalax Méhelÿ, 1909 |
Nannospalax xanthodon | (von Nordmann, 1840) | ślepiec anatolijski | gatunek monotypowy | Grecja (wyspa Lesbos) i azjatycka Turcja (wraz z wyspami Imroz i Bozcaada) | DC: 14,3–25 cm DO: niewidoczny MC: 130–522 g |
LC | |
| Nannospalax insularis | (O. Thomas, 1917) | gatunek monotypowy | endemit Grecji | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax monticola | (Nehring, 1898) | gatunek monotypowy | Bośnia i Hercegowina oraz Chorwacja | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax montanoserbicus | (Savić & Soldatović, 1974) | gatunek monotypowy | Czarnogóra, Albania, Serbia i Kosowo; być może Bośnia i Hercegowina | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax montanosyrmiensis | (Savić & Soldatović, 1974) | gatunek monotypowy | Węgry, Serbia oraz Bośnia i Hercegowina; być może Chorwacja | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax turcicus | (Méhelÿ, 1909) | gatunek monotypowy | endemit Turcji | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax leucodon | (von Nordmann, 1840) | ślepiec mały | gatunek monotypowy | Ukraina, Mołdawia, Rumunia i Bułgaria | DC: 15–24 cm DO: niewidoczny MC: 162–504 g |
LC | ||
| Nannospalax bulgaricus | Savić & Soldatović, 1984 | gatunek monotypowy | endemit Bułgarii | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax serbicus | (Méhelÿ, 1909) | 2 podgatunki | Serbia, Kosowo, Macedonia Północna, Grecja i Bułgaria; być może Turcja i Albania | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax hungaricus | (Nehring, 1897) | 2 podgatunki | Węgry, Rumunia, Serbia oraz Bośnia i Hercegowina | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax hellenicus | (Méhelÿ, 1909) | 2 podgatunki | Grecja i Albania | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax cilicicus | (Méhelÿ, 1909) | gatunek monotypowy | endemit Turcji | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax nehringi | (Satunin, 1898) | gatunek monotypowy | Turcja, północno-zachodnia Armenia, skrajnie północno-zachodnie Iran i południowo-zachodnia Gruzja | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax tuncelicus | (Coşkun, 1996) | gatunek monotypowy | endemit Turcji | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax T.S. Palmer, 1903 |
Nannospalax ehrenbergi | (Nehring, 1897) | ślepiec lewantyński | gatunek monotypowy | północno-wschodnia Libia (północna Cyrenajka), północny Egipt, Izrael, Palestyna, zachodnia Jordania, Liban i Syria; zakres wysokości: 0–2200 m n.p.m. | DC: 13–22 cm DO: niewidoczny MC: 73–252 g |
LC | |
| Nannospalax garzanensis | T. Kankılıç, Tatyüz, Yürümez, T. Kankılıç, Köse, Coşkun & Civelek, 2025 | gatunek monotypowy | endemit Turcji: Siirt i Batman; zakres wysokości: 714–744 m n.p.m. | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax colaki | T. Kankılıç, Tatyüz, Yürümez, T. Kankılıç, Köse, Coşkun & Civelek, 2025 | gatunek monotypowy | endemit Turcji: Hatay; zakres wysokości: 368–624 m n.p.m. | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax karyominor | T. Kankılıç, Tatyüz, Yürümez, T. Kankılıç, Köse, Coşkun & Civelek, 2025 | gatunek monotypowy | endemit Turcji: Gaziantep; zakres wysokości: 521–919 m n.p.m. | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
NE | |||
| Nannospalax ceyhanus | (Szunyoghy, 1941) | gatunek monotypowy | endemit Turcji: Adana i Mersin | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
{ NE | |||
| Nannospalax intermedius | (Nehring, 1898) | gatunek monotypowy | Turcja oraz północny Irak; być może Syria | DC: brak danych DO: niewidoczny MC: brak danych |
{ NE |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Opisano również gatunek wymarły z plejstocenu dzisiejszego Izraela:
Uwagi
Przypisy
- ↑ T.S. Palmer. Some new generic names of mammals. „Science”. New series. 17, s. 873, 1903. (ang.).
- ↑ a b A. Nehring. Mehrere neue Spalax-Arten. „Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin”. Jahrgang 1897, s. 168, 1897. (niem.).
- ↑ a b L. Méhely: Species generis Spalax: A földi kutyák fajai származás-és rendszertani tekintetben. Budapest: A Magyar Tudomos Akada Kiad, 1909, s. 22. (węg.).
- ↑ a b E. Strand. Neue Namen längst beschriebener Tiere. „Archiv für Naturgeschichte”. Abtailung A. 88 (4), s. 142, 1922. (niem.).
- ↑ a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 328. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ a b c d e R. Norris: Family Spalacidae (Muroid Mole-rats). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 140–142. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
- ↑ a b c d e Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 213. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 424.
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 447.
- ↑ Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 135, OCLC 637083062 (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.4) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2026-01-06]. (ang.).
- ↑ a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 231. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ Taxonomy: Nannospalax – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-09-20]. (ang.).
- ↑ E. Tchernov. A Pleistocene faunule from a karst fissure filling near Jerusalem, Israel. „Verhandlungen der Naturforschenden Gesellschaft in Basel”. 79 (2), s. 161–185, 1969. (ang.).
- ↑ G. Haas, Remarques sur Ia microfaune de mammiferes de Ia grotte d’Oumm-Qatafa, [w:] R.V. Neuville (red.), Le Paleolithique et le Mesolithique du Desert de Judee, „Archives de l’Institut de Paléontologie Humaine. Mémoire 3”, 24, 1951, s. 1–270 (fr.).
Bibliografia
- T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.




