Nannospalax

Nannospalax[a]
T.S. Palmer, 1903[1]
Ilustracja
Ślepiec mały (N. leucodon)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Rząd

gryzonie

Podrząd

Supramyomorpha

Infrarząd

myszokształtne

Nadrodzina

myszowe

Rodzina

ślepcowate

Podrodzina

ślepce

Rodzaj

Nannospalax

Typ nomenklatoryczny

Spalax ehrenbergi Nehring, 1898

Synonimy
Podrodzaje i gatunki

2 podrodzaje i 20 gatunków (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście

Nannosplaxrodzaj ssaków z podrodziny ślepców (Spalacinae) w obrębie rodziny ślepcowatych (Spalacidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Europie: Węgry, Ukraina, Mołdawia, Rumunia, Bośnia i Hercegowina, Serbia, Czarnogóra, Kosowo, Albania, Macedonia Północna, Bułgaria, Grecja i europejska część Turcji), Azji (Izrael, Jordania, Liban, Syria, azjatycka część Turcji, Gruzja, Armenia, Irak i Iran) oraz Afryce (Libia i Egipt)[5][6].

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 130–248 mm, ogon niewidoczny; masa ciała 73–522 g[6][7].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1898 roku niemiecki zoolog Alfred Nehring w artykule zatytułowanym Kilka nowych gatunków Spalax, opublikowanym na łamach rocznika „Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin”[2]. Nehring nie wyznaczył gatunku typowego; jednak nazwa – Microspalax – którą nadał nowemu taksonowi okazała się zajęta przez rodzaj pajęczaków, wobec czego w 1903 roku amerykański zoolog Theodore Sherman Palmer ukuł nową nazwę – Nannosplax – jednocześnie na typ nomenklatoryczny (późniejsze oznaczenie) wyznaczając ślepca lewantyńskiego (N. ehrenbergi).

Etymologia

  • Microspalax: gr. μικρος mikros ‘mały’; rodzaj Spalax Güldenstädt, 1770 (ślepiec)[8].
  • Nannospalax: gr. ναννος nannos ‘karzeł’; rodzaj Spalax Güldenstädt, 1770 (ślepiec)[9].
  • Mesospalax: gr. μεσος mesos ‘środkowy, pośredni’[10]; rodzaj Spalax Güldenstädt, 1770 (ślepiec). Gatunek typowy: Spalax monticola Nehring, 1898 (= Spalax typhlus leucodon Nordmann, 1840).
  • Ujhelyiana: Josef Ujhelyi, węgierski preparator[4].

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki zgrupowane w dwóch podrodzajach[11][7][5][12]:

Podrodzaj Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa[12] Podgatunki[6][5][7] Rozmieszczenie geograficzne[6][5][7] Podstawowe wymiary[6][7][d] Status
IUCN[13]
Mesospalax
Méhelÿ, 1909
Nannospalax xanthodon (von Nordmann, 1840) ślepiec anatolijski gatunek monotypowy Grecja (wyspa Lesbos) i azjatycka Turcja (wraz z wyspami Imroz i Bozcaada) DC: 14,3–25 cm
DO: niewidoczny
MC: 130–522 g
 LC 
Nannospalax insularis (O. Thomas, 1917) gatunek monotypowy endemit Grecji DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax monticola (Nehring, 1898) gatunek monotypowy Bośnia i Hercegowina oraz Chorwacja DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax montanoserbicus (Savić & Soldatović, 1974) gatunek monotypowy Czarnogóra, Albania, Serbia i Kosowo; być może Bośnia i Hercegowina DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax montanosyrmiensis (Savić & Soldatović, 1974) gatunek monotypowy Węgry, Serbia oraz Bośnia i Hercegowina; być może Chorwacja DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax turcicus (Méhelÿ, 1909) gatunek monotypowy endemit Turcji DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax leucodon (von Nordmann, 1840) ślepiec mały gatunek monotypowy Ukraina, Mołdawia, Rumunia i Bułgaria DC: 15–24 cm
DO: niewidoczny
MC: 162–504 g
 LC 
Nannospalax bulgaricus Savić & Soldatović, 1984 gatunek monotypowy endemit Bułgarii DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax serbicus (Méhelÿ, 1909) 2 podgatunki Serbia, Kosowo, Macedonia Północna, Grecja i Bułgaria; być może Turcja i Albania DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax hungaricus (Nehring, 1897) 2 podgatunki Węgry, Rumunia, Serbia oraz Bośnia i Hercegowina DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax hellenicus (Méhelÿ, 1909) 2 podgatunki Grecja i Albania DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax cilicicus (Méhelÿ, 1909) gatunek monotypowy endemit Turcji DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax nehringi (Satunin, 1898) gatunek monotypowy Turcja, północno-zachodnia Armenia, skrajnie północno-zachodnie Iran i południowo-zachodnia Gruzja DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax tuncelicus (Coşkun, 1996) gatunek monotypowy endemit Turcji DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax
T.S. Palmer, 1903
Nannospalax ehrenbergi (Nehring, 1897) ślepiec lewantyński gatunek monotypowy północno-wschodnia Libia (północna Cyrenajka), północny Egipt, Izrael, Palestyna, zachodnia Jordania, Liban i Syria; zakres wysokości: 0–2200 m n.p.m. DC: 13–22 cm
DO: niewidoczny
MC: 73–252 g
 LC 
Nannospalax garzanensis T. Kankılıç, Tatyüz, Yürümez, T. Kankılıç, Köse, Coşkun & Civelek, 2025 gatunek monotypowy endemit Turcji: Siirt i Batman; zakres wysokości: 714–744 m n.p.m. DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax colaki T. Kankılıç, Tatyüz, Yürümez, T. Kankılıç, Köse, Coşkun & Civelek, 2025 gatunek monotypowy endemit Turcji: Hatay; zakres wysokości: 368–624 m n.p.m. DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax karyominor T. Kankılıç, Tatyüz, Yürümez, T. Kankılıç, Köse, Coşkun & Civelek, 2025 gatunek monotypowy endemit Turcji: Gaziantep; zakres wysokości: 521–919 m n.p.m. DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
 NE 
Nannospalax ceyhanus (Szunyoghy, 1941) gatunek monotypowy endemit Turcji: Adana i Mersin DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
{ NE 
Nannospalax intermedius (Nehring, 1898) gatunek monotypowy Turcja oraz północny Irak; być może Syria DC: brak danych
DO: niewidoczny
MC: brak danych
{ NE 

Kategorie IUCN:  LC gatunek najmniejszej troski;  NE gatunki niepoddane jeszcze ocenie.

Opisano również gatunek wymarły z plejstocenu dzisiejszego Izraela:

Uwagi

  1. Nazwa zastępcza dla Microspalax Nehring, 1898.
  2. a b Młodszy homonim Microspalax Mégnin & Trouessart, 1884 (Arachnida).
  3. Nowa nazwa dla Microspalax Méhely, 1909.
  4. DC – długość ciała (bez ogona); DO – długość ogona; MC – masa ciała

Przypisy

  1. T.S. Palmer. Some new generic names of mammals. „Science”. New series. 17, s. 873, 1903. (ang.). 
  2. a b A. Nehring. Mehrere neue Spalax-Arten. „Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin”. Jahrgang 1897, s. 168, 1897. (niem.). 
  3. a b L. Méhely: Species generis Spalax: A földi kutyák fajai származás-és rendszertani tekintetben. Budapest: A Magyar Tudomos Akada Kiad, 1909, s. 22. (węg.).
  4. a b E. Strand. Neue Namen längst beschriebener Tiere. „Archiv für Naturgeschichte”. Abtailung A. 88 (4), s. 142, 1922. (niem.). 
  5. a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 328. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  6. a b c d e R. Norris: Family Spalacidae (Muroid Mole-rats). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 140–142. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
  7. a b c d e Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 213. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  8. Palmer 1904 ↓, s. 424.
  9. Palmer 1904 ↓, s. 447.
  10. Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 135, OCLC 637083062 (ang.).
  11. N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.4) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2026-01-06]. (ang.).
  12. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 231. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  13. Taxonomy: Nannospalax – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-09-20]. (ang.).
  14. E. Tchernov. A Pleistocene faunule from a karst fissure filling near Jerusalem, Israel. „Verhandlungen der Naturforschenden Gesellschaft in Basel”. 79 (2), s. 161–185, 1969. (ang.). 
  15. G. Haas, Remarques sur Ia microfaune de mammiferes de Ia grotte d’Oumm-Qatafa, [w:] R.V. Neuville (red.), Le Paleolithique et le Mesolithique du Desert de Judee, „Archives de l’Institut de Paléontologie Humaine. Mémoire 3”, 24, 1951, s. 1–270 (fr.).

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya