Napoleon Rouba

Napoleon Rouba

Data i miejsce urodzenia	1860 Dziewieniszki
Data i miejsce śmierci	11 grudnia 1929 Wilno
Miejsce spoczynku	cmentarz Bernardyński w Wilnie
Zawód, zajęcie	dziennikarz i krytyk literacki
Multimedia w Wikimedia Commons
Teksty w Wikiźródłach

Napoleon Rouba (ur. 1860 w Dziewieniszkach^[1], zm. 11 grudnia 1929 w Wilnie) – polski dziennikarz i krytyk literacki.

Urodził się w niewielkim miasteczku w pobliżu Oszmiany. Po ukończeniu gimnazjum w Wilnie wyjechał do Warszawy, aby na tamtejszym Uniwersytecie studiować na Wydziale Prawa^[1]. Nie mógł się kształcić w Wilnie, ponieważ zaborca zamknął Uniwersytet Wileński. W 1890 był współzałożycielem wileńskiego Tajnego Towarzystwa Oświaty Narodowej. Pięć lat później powrócił do Wilna na stałe.

Był współpracownikiem czasopism ukazujących się w Wilnie i Warszawie, autorem recenzji teatralnych, sprawozdań, felietonów i reportaży^[1]. Od 1905 przez dziesięć lat pracował w redakcji „Kuriera Litewskiego”, był redaktorem wydań i redaktorem odpowiedzialnym za całokształt publikacji. Napisał dwie powieści – w 1896 ukazała się w Wilnie Stryjowa spuścizna, a pięć lat później w Krakowie Żyrowisko litewskie^[1]. Był wybitnym znawcą młodości Adama Mickiewicza, dzięki dociekliwości i badaniom literackim udało mu się ustalić wiele faktów, które zawarł w napisanej w 1898 książce Śladami Wieszcza. W 1909 napisał Przewodnik po Litwie i Białejrusi, będący alfabetycznym wykazem obiektów geograficznych, które znajdowały się na terenie sześciu sąsiadujących ze sobą guberni. Była to pierwsza tego typu publikacja.

Jego żoną była Antonina z Kowzanów. Miał z nią pięcioro dzieci: Michała – artystę malarza, Józefa – architekta, Kazimierza, Mariana i Krystynę.

• A. Sadowski, Pogranicze polsko-białoruskie. Tożsamość mieszkańców, Białoruskie Zeszyty Historyczne nr 5, Białystok 1995, s. 272
• Podlaska Biblioteka Cyfrowa „Przewodnik po Litwie i Białejrusi”
• Antoni Kakarenko „Drzewiej nad Gawią”, Nasz Czas 27/2003 (616)
• Dzieła Napoleona Rouby w bibliotece Polona