Narentanie
Narentanie, Nereczanie[1], również Neretwianie[2], Neretlanie, Paganie, a od X w. – Moranie – drobne plemię słowiańskie, które około połowy VII w. uformowało się na terenach między Cetiną a Neretwą, na wybrzeżu adriatyckim, na wschód od Splitu.
Pochodzenie Narentan nie jest jasne. Mogą być zarówno plemieniem chorwackim, które przywędrowało na Bałkany wraz z główną migracją po 626 roku, jak i plemieniem sklawińskim, które przesiedliło się zza Dunaju w ramach wielkiej migracji sklawińskiej pomiędzy 609 a 615 rokiem. Niewątpliwie plemię uformowało się w wyniku tychże migracji słowiańskich[3].
W VII i VIII wieku Narentanie weszli w skład wielkiego chorwackiego związku plemiennego. W drugiej połowie VIII wieku wykorzystując słabość Bizancjum zdobyli trzy bizantyńskie wyspy: Brač, Hvar i Korčulę. Pchnęło ich to w kierunku korsarstwa i pośrednio przyczyniło się do tego, że nie utworzyli nigdy własnego organizmu państwowego.
W IX wieku rywalizowali o wpływy w rejonie pomiędzy Splitem a Dubrownikiem z Wenecją[3]. W 867 roku odparli próbę narzucenia im zwierzchnictwa przez Bizancjum, które, w wyniku udanej akcji morskiej przeciw piratom arabskim w rejonie Dubrownika, podporządkowało sobie ziemie Duklan, Trebinian i Zahumlan. Nadal też uprawiali swój piracki proceder, co na początku XI wieku sprowokowało wyprawy doży weneckiego przeciwko wyspom Brač, Hvar i Korčuli.
Ostatecznie w drugiej połowie XI wieku terytoria Narentan, zarówno lądowe, jak i wyspy, wcielił do Chorwacji król chorwacki – Piotr Krzesimir IVSkowronek, Tanty i Wasilewski 1988 ↓, s. 49, 51[4].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Łowmiański 1953 ↓, s. 89.
- ↑ Czerwiński 2020 ↓, s. 66.
- ↑ a b Skowronek, Tanty i Wasilewski 1988 ↓, s. 30
- ↑ Mały słownik kultury dawnych Słowian. L.Leciejewicz (red.). s. 429.
Bibliografia
- Henryk Łowmiański: Podstawy gospodarcze formowania się państw słowiańskich. Warszawa: 1953.
- J. Skowronek, M. Tanty, T. Wasilewski: Historia Słowian południowych i zachodnich. Warszawa: PWN, 1988. ISBN 83-01-07549-X.
- Mały słownik kultury dawnych Słowian. L. Leciejewicz (red.). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1990. ISBN 83-214-0499-5.
- Maciej Czerwiński: Chorwacja. Dzieje, kultura, idee. Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury, 2020. ISBN 978-83-66419-09-4.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.