Natron
 Natron w kraterze Emi Koussi w Czadzie | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
natryt, soda rodzima, soda naturalna, soda krystaliczna |
|---|---|
| Skład chemiczny |
dziesięciowodny węglan sodu (Na2CO3·10H2O) |
| Twardość w skali Mohsa |
1–1,5 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
dobra, dwukierunkowa |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, romboidalny |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Gęstość |
1,42–1,47 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biały, szary lub bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty lub ziemisty |
Natron (inaczej natryt, soda rodzima, soda naturalna, soda krystaliczna) – minerał węglanu sodu. Nazwa pochodzi od składu chemicznego minerału (arab. natron = soda). Minerał rzadki, rozpowszechniony tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Właściwości
- Wzór chemiczny: Na2CO3·10H2O – uwodniony węglan sodu, dziesięciohydrat
- Układ krystalograficzny: jednoskośny
- Twardość: 1-1,5
- Gęstość: 1,42-1,47
- Rysa: biała
- Połysk: szklisty lub ziemisty
- Łupliwość: dobra, dwukierunkowa
- Przełam: nierówny
- Barwa: biała, szara lub bezbarwna
Barwi płomień na żółto, topi się w temperaturze 32 °C. Tworzy łatwo rozpuszczalne w wodzie kryształy; tabliczkowe i romboidalne. Tworzy skupienia ziarniste, pręcikowe, igiełkowe, naskorupienia lub wykwity. Powinien być chroniony przed wilgocią, bo łatwo absorbuje wodę i rozpuszcza się.
W suchym powietrzu a także podczas ogrzewania traci wodę krystalizacyjną i bieleje (następuje częściowa dehydratacja – tzw. wietrzenie sody). Na skutek tego procesu powstaje termonatryt Na2CO3 · H2O). W temperaturze 107 °C przechodzi w sól bezwodną.
Występowanie
Występuje wyłącznie w skałach osadowych. Krystalizuje z wód jezior sodowych (w klimacie gorącym), jako produkt ich ewaporacji (odparowania).
Miejsca występowania: minerał, występujący w osadach niektórych słonych jezior, tzw. jezior sodowych, gł. w Egipcie – Wadi Natrun, Kenii – Magadi, Kabongo, Tanzania – Natron, Iranie, Kazachstanie, USA – Borax Lake i Owens Lake (w Kalifornii), Włochy – Etna, Wezuwiusz.
Zastosowanie
Używany był w starożytnym Egipcie do mumifikacji zwłok. Obecnie stosowany w przemyśle chemicznym, hutniczym, szklarskim, papierniczym, spożywczym oraz w medycynie. Ma znaczenie kolekcjonerskie.
Bibliografia
- J. Żaba – Ilustrowany słownik skał i minerałów – Videograf II Sp. z o.o – 2003
- W. Schumann – Minerały świata – Wyd. „Alma-Press” 2003
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.