Neuryna
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C5H13NO | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
103,16 g/mol | ||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||
Neuryna – organiczny związek chemiczny z grupy enamin będąca czwartorzędowym związkiem amoniowm. Jest to trująca ptomaina występująca m.in. w żółtku jaj, żółci, mózgu i zwłokach. Powstaje poprzez dehydratację choliny w czasie gnilnego rozkładu tkanek zwierzęcych[3]. Jest alkaloidem występującym naturalnie m.in. w konopiach siewnych[4].
W XIX wieku neuryną nazywano związek odkryty przez niemieckiego farmakologa Oscara Liebreicha. Wkrótce jednak okazał się on być tożsamy z choliną[5].
Otrzymywanie
Może być również otrzymana syntetycznie w reakcji wodnego roztworu trimetyloaminy z acetylenem[3]. Możliwe jest również otrzymanie jej z wykorzystaniem choliny i roztworu wodorotlenku baru[6].
Właściwości
Jest to syropowata ciecz o nieprzyjemnym, rybnym zapachu. Występuje także w postaci krystalicznego trihydratu. Łatwo rozkłada się z wytworzeniem trimetyloaminy[3]. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, etanolu i eterze dietylowym[2]. Jest inhibitorem sulfotransferazy cholinowej[7].
Przypisy
- ↑ a b Neurine, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2016-02-15] (ang.).
- ↑ a b c CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 3-408, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).
- ↑ a b c Neurine, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, wyd. 14, Whitehouse Station, New Jersey: Merck & Company, 2006, ISBN 978-0-911910-00-1, OCLC 938242785 (ang.).
- ↑ Carlton E. Turner, M. Leonard Mole. Chemical Components of Cannabis sativa. „The Journal of the American Medical Association”. 225 (6), s. 639, 1973. DOI: 10.1001/jama.1973.03220330051027.
- ↑
S.H. Zeisel. A Brief History of Choline. „Annals of Nutrition & Metabolism”. 61 (3), s. 254–258, 2012. DOI: 10.1159/000343120.
- ↑ Stephen A. Lawrence: Amines. Synthesis, Properties and Applications. Cambridge: Cambridge University Press, 2004, s. 45. ISBN 0-521-78284-8.
- ↑ 2.8.2.6. Choline sulfotransferase. W: Enzyme handbook. Dietmar Schomburg, Dörte Stephan (red.). T. 14: Class 2.7–2.8 Transferases. Berlin, Heidelberg: Springer-Verlag, 1997. ISBN 978-3-642-47773-7.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.