Nezavertailovca

Nezavertailovca

Państwo	Naddniestrze /  Mołdawia
Populacja (1997)
• liczba ludności	6048
Kod pocztowy	MD-5720
Położenie na mapie Naddniestrza Nezavertailovca
Położenie na mapie Mołdawii Nezavertailovca
46°36′28″N 29°55′53″E/46,607778 29,931389

Nezavertailovca (ros. Незавертайловка, ukr. Незавертайлівка) – wieś w Mołdawii, faktycznie na terenie nieuznawanego międzynarodowo Naddniestrza, w rejonie Slobozia.

Wieś znajduje się w odległości 36 kilometrów na południowy wschód od Tyraspola^[1], położone między Dnestrovskiem, z którym bezpośrednio sąsiaduje, a Turunczukiem^[2]. Do wsi należy również północna część wyspy na Turunczuku; niezagospodarowana część południowa należy do Ukrainy^[3].

W połowie XV w. na miejscu Nezavertailovki znajdowała się tatarska osada Kajaklia. Wzmianka o niej pochodzi z 1541. Z kolei informacje o wsi noszącej współczesną nazwę pochodzą z 1789^[1]. Na temat nazwy miejscowości istnieją dwie legendy. Według pierwszej Nezavertailovkę założyli Kozacy zaporoscy, którzy opuścili Sicz po jej likwidacji i musieli w tym miejscu zatrzymać się, gdyż drogę odciął im wezbrany Dniestr. Nazwa miejscowości sugeruje według tej legendy, że jej założyciele nie mogli powrócić (od ukr. повертатися, powertatysja - wracać). Drugie wyjaśnienie nazwy wsi odwołuje się do ukazu Katarzyny II, która pozwoliła zbiegłym chłopom-mieszkańcom strefy pogranicznej, gdzie znajdowała się wieś, nie powracać do swoich panów^[2].

Niezawiertajłowka znajdowała się w ujeździe tyraspolskim guberni mikołajowskiej, od 1803 - chersońskiej^[1]. W końcu XVIII i XIX w. wieś szybko rozwijała się dzięki napływowi ludności mołdawskiej^[2]. W 1799 żyło w niej 499 Mołdawian, w połowie kolejnego wieku - już 1135^[1].

W Związku Radzieckim Nezavertailovca znalazła się w granicach rejonu słobodziejskiego (Slobozia) Mołdawskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, następnie, po przyłączeniu Mołdawii, w Mołdawskiej SRR^[1]. We wsi utworzony został kołchoz im. Karola Marksa, wzniesiono też jego pomnik^[3].

Po II wojnie światowej władze radzieckie zamknęły działającą we wsi cerkiew, w której otwarto kino, a następnie przekazano dyrekcji kołchozu i bibliotece^[1]. Sąsiadujący z cerkwią cmentarz został zniszczony, na jego miejscu zbudowano stadion^[1]. Obecnie (2016) w miejscowości działa prawosławna parafia Zaśnięcia Matki Bożej, należąca do dekanatu słobodziejskiego eparchii tyraspolskiej i dubosarskiej, która nie posiada cerkwi, a jedynie domową kaplicę^[4].

W 1960 we wsi powstało muzeum regionalne^[2]. W Nezavertailovce znajduje się również pomnik marszałka Gieorgija Żukowa^[3] oraz mogiła żołnierzy armii radzieckiej z pomnikiem ich pamięci^[5].

Znaczące przemiany w miejscowości wywołała budowa i oddanie do użytku elektrowni cieplnej w Dnestrovscu nad Cuciurganem^[1].

Mieszkańcy wsi pracują w rolnictwie (uprawa warzyw i owoców, w tym winorośli), a także w rybołówstwie^[1].

W 1997 w Nezavertailovce żyło 6048 mieszkańców^[1]. Dane spisu powszechnego w Naddniestrzu z 2004 wskazują natomiast 4742 osoby, z czego:

• 2723 Mołdawian,
• 1100 Ukraińców,
• 866 Rosjan,
• 11 Bułgarów,
• 10 Białorusinów,
• 7 Gagauzów,
• 4 Niemców,
• 21 osób innej narodowości^[6].

• Władimir Kudrin: Znakom'ties': Pridniestrowje. Bendery: Poligrafist, 2015.