Nibugar

Nibugar
Berytinus
Kirkaldy, 1900
Ilustracja
Nibugar mniejszy
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Rodzina

smukleńcowate

Podrodzina

Berytinae

Plemię

Berytinini

Rodzaj

nibugar

Synonimy
  • Berytinellus Stichel, 1957
  • Lizinus Mulsant & Rey, 1871
  • Melorus Mulsant & Rey, 1871
  • Xanthocerus Mulsant & Rey, 1871
Nibugar krępy

Nibugar[1] (Berytinus) – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny smukleńcowatych.

Morfologia

Pluskwiaki o wydłużonym i smukłym ciele długości od 4 do 11 mm. Ubarwienie mają ochronne, żółtawe, szarożółte lub żółtobrązowe. Głowa ma wyrostek na czole i dwa owłosione lub nie, wałkowate żeberka biegnące równolegle między oczami złożonymi. Czułki budują cztery człony, z których pierwszy jest wydłużony i buławkowato zgrubiały u szczytu, drugi krótki, trzeci walcowaty i podobnej długości jak pierwszy, a ostatni wrzecionowaty i dłuższy od drugiego. Kłujka również jest czteroczłonowa. Na grubo punktowanej powierzchni przedplecza występują dwa żeberka boczne i jedno środkowe. Trójkątna tarczka ma niewielkie rozmiary. Półpokrywy mają drobno siateczkowate przykrywki i pięć podłużnych żyłek w zakrywce. Formy krótkoskrzydłe mają skróconą zakrywkę i płaski tył przedplecza, który u form długoskrzydłych jest wysklepiony. Zatułów ma ujścia gruczołów zapachowych zasłonięte pleurytami. Odnóża są silnie wysmuklone i mają zgrubienia w odsiebnych częściach ud[2].

Ekologia i występowanie

Są to owady głównie fitofagiczne, ale uzupełniają swoją dietę żywymi i martwymi stawonogami o niewielkich rozmiarach[3][2]. Bytują na powierzchni gleby, u podstawy roślin żywicielskich, do których należą przede wszystkim bobowate, choć rzadziej zdarza im się żerować na goździkowatych i wiechlinowatych[2].

Przedstawiciele rodzaju występują wyłącznie w krainie palearktycznej[4][2]. W Polsce potwierdzono występowanie 5 gatunków[5] (zobacz: smukleńcowate Polski), natomiast występowanie szóstego jest wysoce prawdopodobne[2].

Taksonomia

Rodzaj ten wprowadzony został w 1900 roku przez George’a W. Kirkaldy’ego. Klasyfikowany jest monotypowym plemieniu Berytinini. Obejmuje 12 opisanych gatunków[6]:

Przypisy

  1. Jiří Zahradník: Przewodnik: Owady. Warszawa: Multico, 2000.
  2. a b c d e Barbara Lis. Płaszczyńcowate – Piesmatidae, smukleńcowate – Berytidae, kowalowate – Pyrrhocoridae. „Klucze do oznaczania owadów Polski”. 18 (9), s. 14–28, 2007. 
  3. Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera: Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).
  4. G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.
  5. rodzaj: Berytinus Kirkaldy, 1900. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-05-05].
  6. Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: genus Berytinus Kirkaldy, 1900. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-05-05].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya