Niji

Niji
Ilustracja
Bliźniaczy „Ikazuchi” ok. 1900
Klasa

niszczyciel

Typ

Ikazuchi

Historia
Stocznia

Yarrow, Poplar (Londyn)

Położenie stępki

styczeń 1899

Wodowanie

17 grudnia 1899

 Dai-Nippon Teikoku Kaigun
Nazwa

Niji

Wejście do służby

1 stycznia 1900

Zatonął

3 sierpnia 1900

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

305 t normalna
410 t pełna

Długość

68,43 m

Szerokość

6,27 m

Zanurzenie

1,58 m

Napęd
2 maszyny parowe, 4 kotły, 6000 KM, 2 śruby
Prędkość

31 węzłów

Uzbrojenie
1 działo 76 mm
5 dział 57 mm (5 x I)
Wyrzutnie torpedowe

2 x 450 mm (2 x I)

Załoga

55

Niji (jap. 霓) – japoński niszczyciel typu Ikazuchi z przełomu XIX i XX wieku, zbudowany w Wielkiej Brytanii. Wodowany w 1899 roku. Wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej Japonii w 1900 roku, lecz w tym samym roku zatonął na skutek błędu nawigacyjnego.

Historia

Na skutek doświadczeń wojny chińsko-japońskiej, która potwierdziła wartość okrętów torpedowych, Cesarstwo Wielkiej Japonii przyjęło w 1896 roku dziesięcioletni program rozbudowy marynarki, przewidujący budowę nie tylko 63 torpedowców, ale też 23 niszczycieli[1]. Niszczyciele wówczas były nową klasą okrętów, toteż Japonia zwróciła się ku wiodącym w świecie stoczniom brytyjskim. Pierwsze sześć niszczycieli typu Ikazuchi Japonia zamówiła w stoczni Yarrow, która w 1894 roku zbudowała pierwsze niszczyciele na świecie dla marynarki brytyjskiej[2][a]. Wysoko postawione były wymagania dotyczące prędkości: 31 węzłów przez trzy godziny[3].

„Niji” został zamówiony razem z bliźniaczym „Oboro” jako ostatnia para, w ramach budżetu na 1897 roku[4]. Stępkę pod jego budowę położono w styczniu 1899 roku[4]. Wodowany był jako ostatni niszczyciel typu Ikazuchi 17 grudnia 1899 roku w stoczni Yarrow w Poplar (dzielnicy Londynu)[3]. Okręt został ukończony i oddany do służby 1 stycznia 1900 roku[4].

Opis

Okręty typu Ikazuchi były czterokominowymi niszczycielami z gładkopokładowym kadłubem, przy czym pokład dziobowy był nakryty wypukłym pokładem w formie „skorupy żółwia”[5]. Dziobnica była pionowa[5]. Wyporność normalna wynosiła 305 ton, a pełna 410 ton[3]. Długość całkowita wynosiła 68,43 metra, a na linii wodnej 67,3 m[6]. Szerokość wynosiła 6,27 m, a zanurzenie 1,58 m[6]. Załoga liczyła 55 osób[3].

Okręt napędzany był przez dwie pionowe 4-cylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy indykowanej 6000 KM (maksymalnie 7000 KM), poruszające dwie śruby[3]. Parę dostarczały cztery kotły typu Yarrow[3]. Prędkość maksymalna wynosiła 31 węzłów[3]. Normalny zapas węgla wynosił 40 ton, a maksymalny 110 ton[3]. „Niji” na próbach osiągnął prędkość 31,15 węzła[3].

Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło pojedyncze działo kalibru 76 mm o długości lufy L/40 (40 kalibrów) umieszczone na rufie oraz pięć dział kalibru 57 mm umieszczonych na pokładzie na burtach i na platformie nad sterówką na dziobie[6]. Uzbrojenie torpedowe obejmowało dwie pojedyncze obrotowe wyrzutnie torped kalibru 450 mm (18 cali), umieszczone w osi podłużnej na pokładzie w części rufowej[6][b].

Służba

„Niji” został oddany do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej Japonii w 1900 roku, po czym popłynął z Wielkiej Brytanii do Japonii[3].

26 lipca 1900 roku „Niji” został wysłany na wody chińskie w związku z powstaniem bokserów[7]. 29 lipca jednak z powodu błędu nawigacyjnego osiadł we mgle na mieliźnie u południowo-wschodnich wybrzeży prowincji Szantung w Chinach[8]. Ponieważ nie dało się go zdjąć, a stan kadłuba się pogarszał, okręt został 3 sierpnia 1900 roku opuszczony przez załogę, a później tego dnia zatonął[7][4]. Formalnie został skreślony z listy floty 8 kwietnia 1901 roku[4].

Uwagi

  1. ↑ W literaturze podaje się, że okręty dla Japonii zaprojektowano na wzór zbudowanych dla Argentyny niszczycieli typu Corrientes (np. Gardiner, Chesneau, Kolesnik (red.) 1979 ↓, s. 237, Suliga 1995 ↓), ale niszczyciele dla Japonii były znacznie większe i szybsze (Corrientes: wyporność pełna 280 t, 27 węzłów – por. Gardiner, Chesneau, Kolesnik (red.) 1979 ↓, s. 404)
  2. ↑ Publikacje podają kaliber wyrzutni torped 18 cali = 457 mm (np. Suliga 1995 ↓), lecz torpedy nominalnego kalibru 18 cali miały w rzeczywistości kaliber 450 mm (Eric Lacroix, Linton Wells: Japanese Cruisers of the Pacific War. Londyn: 1997, s. 778.

Przypisy

  1. ↑ Gardiner, Chesneau, Kolesnik (red.) 1979 ↓, s. 237-238
  2. ↑ Gardiner, Chesneau, Kolesnik (red.) 1979 ↓, s. 90, 237.
  3. ↑ a b c d e f g h i j Jentschura, Jung i Mickel 1977 ↓, s. 130
  4. ↑ a b c d e Nishida 2002 ↓.
  5. ↑ a b Na podstawie Suliga 1995 ↓, s. rysunek
  6. ↑ a b c d Suliga 1995 ↓, s. bez nr.
  7. ↑ a b 片桐大自『聯合艦隊軍艦銘銘伝<普及版> 全八六〇余隻の栄光と悲劇』潮書房光人社、2014年4月（原著1993年）。ISBN 978-4-7698-1565-5。 p.408
  8. ↑ 『日本海軍史』第7巻、285頁。

Bibliografia

  • Conway’s All the world’s fighting ships 1860–1905. Robert Gardiner, Roger Chesneau, Eugene Kolesnik (red.). Londyn: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 0-85177-133-5. (ang.).
  • Hansgeorg Jentschura, Dieter Jung, Peter Mickel: Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869–1945. Wyd. IV (1986). Naval Institute Press, 1977. ISBN 0-87021-893-X. (ang.).
  • Hiroshi Nishida: Ikazuchi class 3rd class destroyers. Imperial Japanese Navy, 2002. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  • Siergiej Suliga: Japonskij fłot. Korabli Russko-Japonskoj wojny 1904-1905 gg. Wypusk 2. Moskwa: Askold, 1995. ISBN 5-85259-077-0. (ros.). [Японский флот. Корабли русско-японской войны 1904-1905 гг.]
Japońskie niszczyciele typu stoczni Yarrow
typ Ikazuchi
typ Akatsuki

Japońskie Morskie Siły Samoobrony

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya