Nodularia

Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na stronie głównej w rubryce „Czy wiesz”.
Pomóż nam go sprawdzić: oceń zgłoszoną nominację.
nodularia
Ilustracja
Nodularia spumigena
Systematyka[1]
Domena

bakterie

Królestwo

bakterie

Podkrólestwo

Negibacteria

Typ

sinice (Cyanobacteriophyta)

Gromada

Cyanophyceae

Podgromada

Nostocophycidae

Rząd

Nostocales

Rodzina

Nodulariaceae

Rodzaj

Nodularia

Nazwa systematyczna
Nodularia Mert. ex Bornet & Flahault
Bornet, É. & Flahault, C. (1886 '1888'). Révision des Nostocacées hétérocystées contenues dans les principaux herbiers de France (quatrième et dernier fragment). Annales des Sciences Naturelles, Botanique, Septième Série 7: 177-262[2]
Typ nomenklatoryczny

Nodularia spumigena

Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Nodularia (Nodularia) – rodzaj sinic z rzędu trzęsidłowców.

Budowa

Przedstawiciele rodzaju to glony kolonijne tworzące trychomy. Trychomy najczęściej proste, ale bywają spiralnie skręcone lub powyginane, pojedyncze albo zbite w galaretowate plechy. Ich pochwy galaretowate, miękkie i bezbarwne, o różnej grubości. Komórki dyskowate lub sześcienne. Heterocyty położone interkalarnie w równych odstępach. Akinety prawie kuliste, często tworzą łańcuszki z dala od heterocytów[3]. Aerotopy obecne u form planktonicznych, a brak u bentosowych. Barwa od żółtawej, przez bladooliwkową po siną[1].

Ekologia

Rodzaj kosmopolityczny, podobnie jak niektóre z jego gatunków. Przedstawiciele stwierdzani od wód Antarktyki po gorące źródła. Występuje w wodach o różnym zasoleniu, najczęściej w słonawych. Jedne gatunki współtworzą fitoplankton, inne fitobentos, a także edafon. Ze względu na zdolność wiązania azotu atmosferycznego mogą użyźniać wody – Nodularia willei(inne języki) jest wykorzystywana w tym celu w uprawach ryżu. Gatunki planktonowe mogą tworzyć zakwity wód[1]. Jeden z dwóch głównych rodzajów sinic odpowiedzialnych za szkodliwe zakwity wód morskich[4]. Śmiertelne zatrucia owiec wodą z jeziora Alexandrina w czasie zakwitu spowodowanego przez Nodularia spumigena są pierwszym (1878) naukowo opisanym przykładem działania toksyn sinicowych[5]. Ten sam gatunek na skutek postępującego ocieplenia wód Bałtyku od połowy lat 90. XX wieku stał się dominantem fitoplanktonu w Zatoce Gdańskiej, od tego czasu wywołując tam regularne zakwity, podczas których uwalniana jest nodularyna[6].

Gatunki

W połowie 2026 roku w systemie AlgaeBase wyróżniano 22 gatunki o potwierdzonym statusie[1], część z nich dawniej miała status odmiany. Literą P oznaczono gatunki stwierdzone w Polsce[7]:

Przypisy

  1. ↑ a b c d M.D. Guiry, Nodularia Mertens ex Bornet & Flahault, 1886, nom. cons.8 [online], AlgaeBase, 6 marca 2023 [dostęp 2026-07-29].
  2. ↑ Édouard Bornet, Charles Flahault, Révision des Nostocacées hétérocystées contenues dans les principaux herbiers de France (quatrième et dernier fragment), „Annales des Sciences Naturelles”, 7 (7), 1888, s. 177–262 [dostęp 2026-07-27].
  3. ↑ Karol Starmach, Cyanophyta – sinice, Glaucophyta – glaukofity, t. 2, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1966, s. 518, Flora Słodkowodna Polski.
  4. ↑ What are harmful algae [online], Międzyrządowa Komisja Oceanograficzna UNESCO [dostęp 2026-07-21].
  5. ↑ Geoffrey A. Codd, Hayley Morton, Peter D. Baker, George Francis: a pioneer in the investigation of the quality of South Australia’s drinking water sources (1878-1883), „Transactions of the Royal Society of South Australia”, 139 (2), 2015, s. 164–170, DOI: 10.1080/03721426.2015.1057093, ISSN 0372-1426 [dostęp 2026-07-27] (ang.).
  6. ↑ Hanna Mazur-Marzec, Adam Krężel, Justyna Kobos, Marcin Pliński, Toxic Nodularia spumigena blooms in the coastal waters of the Gulf of Gdańsk: a ten-year survey, „Oceanologia”, 48 (2), 2006, s. 255–273 [dostęp 2026-07-27].
  7. ↑ Jadwiga Siemińska, Konrad Wołek, Catalogue of Polish Prokaryotic and Eukayotic Algae, t. 5, Kraków: Instytut Botaniki PAN im. W. Szafera, 2003, s. 28, ISBN 83-89648-07-5, Różnorodność Biologiczna Polski.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya