Norbert Rustowski

Norbert Rustowski
Norbert Bönisch
Ilustracja
Norbert Rustowski (przed 1933)
pułkownik saperów pułkownik saperów
Pełne imię i nazwisko

Norbert Ignacy Rustowski

Data i miejsce urodzenia

22 lutego 1886
Karlovac

Data i miejsce śmierci

22 grudnia 1968
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1906–1929

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

5 pułk saperów

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941, trzykrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Multimedia w Wikimedia Commons

Norbert Rustowski vel Bönisch[1] (ur. 22 lutego 1886 w Karlovacu, zm. 22 grudnia 1968 w Warszawie) – pułkownik saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 22 lutego 1886 w Karlovacu, w ówczesnym Królestwie Chorwacji i Slawonii, w rodzinie Ignacego i Matyldy z domu Beniċ[2].

W 1903 ukończył szkołę średnią i przez kolejne trzy lata studiował w Technicznej Akademii Wojskowej w Wiedniu. W 1906 rozpoczął zawodową służbę cesarskiej i królewskiej Armii. Pełnił służbę w 4 batalionie pionierów w Osijeku na stanowisku oficera kompanii saperów. W 1910 został przeniesiony do 5 batalionu pionierów w Bośni na stanowisko dowódcy kompanii saperów.

W czasie I wojny światowej walczył na froncie włoskim, gdzie był oficerem komendy saperów[3], a w latach 1915–1916 kierownikiem składu saperskiego nr 1. W 1918 objął stanowisko kierownika referatu technicznego 4 Generalnej Komendy Wojskowej we Lwowie[3].

Pod koniec 1918 we Lwowie został przyjęty do Wojska Polskiego[4] i przydzielony do batalionu saperów Grupy Operacyjnej gen. Jędrzejewskiego. W 1919 wziął czynny w obronie Lwowa. Dzięki jego staraniom i zabiegom przy ufortyfikowaniu Lwowa, wojska pomyślnie broniły miasta aż do nadejścia oddziałów armii gen. Hallera, z którą rozpoczęto ofensywę. 21 lutego 1920 został przeniesiony z VI batalionu saperów do V batalionu saperów na stanowisko dowódcy batalionu[5]. W drugiej połowie 1920, jako szef inżynierii i saperów 6 Armii, znakomicie zorganizował i kierował pracami saperskimi na terenie Galicji Wschodniej przy odbudowie 11 mostów kolejowych, 20 mostów drogowych, zwężaniu toru rosyjskiego i przygotowaniu go do ruchu pociągów własnych oraz rozbudowie umocnień polowych[6].

W 1921 był szefem inżynierii i saperów w Inspektoracie Armii Nr IV w Krakowie[7][8]. Z dniem 20 sierpnia 1922 został przeniesiony z 6 do 5 pułku saperów[9]. W listopadzie 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy 5 pułku saperów w Krakowie[10]. W lipcu 1924 został wyznaczony na stanowisko szefa inżynierii i saperów w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie[11], lecz ostatecznie objął stanowisko szefa inżynierii i saperów w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu[12]. Na tym stanowisku wniósł duże zasługi w odbudowę obiektów Twierdzy Brzeskiej. 12 marca 1929 został zwolniony ze stanowiska szefa 9 Okręgowego Szefostwa Saperów i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX[13]. W 1929 został przeniesiony w stan spoczynku ze względu na stan zdrowia[14]. Pozostaje na ewidencji PKU Warszawa Miasto III w Korpusie Oficerów Inżynierii i Saperów, przewidziany do użycia w czasie wojny[15]. Zmarł w Warszawie 22 grudnia 1968. Został pochowany na cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie, sektor AL25, rząd 1, nr 31.

Awanse

  • major – 30 lipca 1920 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920, w korpusie inżynierii i saperów, w „grupie byłej armii austro-węgierskiej”[16][17]
  • pułkownik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 27. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów[18][19]

Ordery i odznaczenia

Opinie

  • „Wybitny oficer sztabowy saperów, nadaje się wybitnie na Szefa Inżynierów i Saperów przy Armii, posiada pod tym względem dużo rutyny z czasów ostatniej wojny, pracuje dużo nad sobą. Element na najwyższe stanowiska techniczne. 1928 Inspektor Armii /-/ gen. bryg. Józef Robak -

Przypisy

  1. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 30 z 11 sierpnia 1920 r., s. 737. Namiestnictwo Galicji zezwoliło kapitanowi Norbertowi Bönischowi na zmianę nazwiska rodowego „Bönisch” na „Rustowski”.
  2. ↑ a b c Rustowski Norbert. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.39-3037 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-06-18].
  3. ↑ a b Zdzisław Barszczewski: Sylwetki saperów. s. 112–113.
  4. ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych nr 54 z 27 maja 1919 r., poz.
  5. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 8 z 6 marca 1920 r., s. 177.
  6. ↑ Sylwetki saperów s. 140–141.
  7. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 1 z 26 stycznia 1922 r.
  8. ↑ Spis oficerów na dzień 1 czerwca 1921 r.
  9. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 29 z 26 sierpnia 1922 r., s. 642.
  10. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 47 z 25 listopada 1922 r., s. 352.
  11. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 69 z 23 lipca 1924 r., s. 399.
  12. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 70 z 25 lipca 1924 r., s. 404.
  13. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 5 z 12 marca 1929 r., s. 87.
  14. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych z 27 kwietnia 1929 r. Nr 9
  15. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934, s. 349, 852.
  16. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 30 z 11 sierpnia 1920 r., s. 689.
  17. ↑ Spis oficerów służących czynnie w dniu 1 czerwca 1921, s. 853.
  18. ↑ Rocznik oficerski 1923, s. 882, 905.
  19. ↑ Rocznik oficerski 1924, s. 827.
  20. ↑ Dziennik Personalny 1922.10.27 R.3 Nr41, „Biblioteka Uniwersytecka w Poznaniu”, 27 października 1922, s. 806 [dostęp 2025-03-19] (pol.).
  21. ↑ a b Jednodniówka 5 Pułku Saperów na uroczystość poświęcenia sztandaru 8 maja 1925 r. w Krakowie [online], s. 25, 27.
  22. ↑ Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 84)
  23. ↑ Rozporządzenie Kierownika Ministerstwa Spraw Wojskowych L. 8449. G.M.I. z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 8, s. 252)

Bibliografia

  • Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928.
  • Zdzisław Barszczewski, Władysław Jasieński: Sylwetki saperów. Warszawa: Dom Wydawniczy „Bellona”, 2001. ISBN 83-11-09287-7.
  • „Spis oficerów” na dzień 1 czerwca 1921 r.
  • Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych z 1919, 1922, 1928, 1929.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya