Notiophilus aeneus

Notiophilus aeneus
(Herbst, 1806)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze drapieżne

Rodzina

biegaczowate

Podrodzina

leszowe

Plemię

Notiophilini

Rodzaj

wyszczerek

Gatunek

Notiophilus aeneus

Synonimy
  • Elaphrus aeneus Herbst, 1806
  • Notiophilus porrectus Say, 1830

Notiophilus aeneusgatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny leszowych.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1806 roku przez Johanna F.W. Herbsta pod nazwą Elaphrus aeneus[1][2].

Morfologia

Głowa jest znacznie szersza od przedplecza i ma na czole pięć wzdłużnych bruzd między szerszymi bocznymi rowkami. Przednia krawędź nadustka jest wyraźnie wykrojona. Czułki są w całości jasno ubarwione, grubsze niż u innych północnoamerykańskich wyszczerków. Przedplecze ma wyraźnie esowate krawędzie boczne, głęboko wykrojone przed wydatnymi kątami tylnymi. Powierzchnia przedplecza jest w dużej mierze pozbawiona punktowania. Różnice w szerokościach pomiędzy międzyrzędami pokryw są mniejsze niż u innych północnoamerykańskich wyszczerków. Kolorystyka odnóży jest w całości jasna. U samca przednie stopy są bardzo nieznacznie rozszerzone[3].

Ekologia i występowanie

Owad nizinny, występujący do wysokości 335 m n.p.m. Zasiedla lasy liściaste, mieszane i iglaste, przesieki, polany i przydroża. Bytuje w ściółce i wśród mchów, niekiedy wspinając się na dolne partie pni. Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się przez cały rok, ale w części zasięgu zimują. Najaktywniejsze są w pełnym słońcu, aczkolwiek formom długoskrzydłym zdarza się przylatywać nocą do sztucznych źródeł światła. Polują na drobne stawonogi, w tym na gąsienice[4].

Gatunek nearktyczny o wschodnioamerykańskim typie rozsiedlenia[5]. W Kanadzie podawany jest z Nowego Brunszwiku, Nowej Szkocji, Ontario, Quebecu i Wyspy Księcia Edwarda. W Stanach Zjednoczonych znany jest z Connecticut, Delaware, Dystryktu Kolumbii, Georgii, Iowy, Illinois, Karoliny Północnej, Karoliny Południowej, Maine, Massachusetts, Marylandu, Michigan, Minnesoty, Missouri, New Hampshire, New Jersey, Nowego Jorku, Ohio, Pensylwanii, Rhode Island, Tennessee, Vermontu, Wirginii, Wirginii Zachodniej i Wisconsin[4].

Przypisy

  1. J.F.W. Herbst: Natursystem aller bekannten in- und ausländischen Insekten, als eine Fortsetzung der von BUFFONschen Naturgeschichte. Der Käfer zehnter Theil. Berlin: Joachim Pauli, 1806, s. 235.
  2. Wolfgang Lorenz, in: CarabCat, O. Bánki i inni red. [online], Catalogue of Life Checklist, 10 lipca 2025 [dostęp 2025-08-05].
  3. H.C. Fall. A review of the North American species of Notiophilus. „Psyche”. 13 (4), s. 81-92, 1906. 
  4. a b Terry L. Erwin: A Treatise on the Western Hemisphere Caraboidea (Coleoptera). Their classification, distribution, and ways of life. Volume I. Trachypachida, Carabidae - Nebriiformes 1. Sofia, Moskwa: Pensoft Publishers, 2007, s. 54. ISBN 978-954-642-298-9.
  5. Arvīds Barševskis. Biogeography of the genus Notiophilus Dumeril, 1806 (Coleoptera: Carabidae). „Baltic Journal of Coleopterology”. 7 (1), 2007. ISSN 1407-8619. 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya