Nowy Pohost
.jpg) Cerkiew św. Mikołaja; zdjęcie wykonane przed 1914 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Populacja (2009) |
|
| • liczba ludności |
427[1] |
| Nr kierunkowy |
+375 2152 |
| Kod pocztowy |
911234 |
Położenie na mapie obwodu witebskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
 55°29′45″N 27°28′30″E/55,495833 27,475000
| |
| Strona internetowa | |
Nowy Pohost (biał. Новы Пагост) – wieś w obwodzie witebskim, do 1945 miasteczko w Polsce, w województwie wileńskim, siedziba gminy Nowy Pohost.
Siedziba parafii prawosławnej[2] i rzymskokatolickiej; znajdują się tu cerkiew pw. św. Mikołaja Cudotwórcy[2] i kościół pw. Trójcy Przenajświętszej.
Historia
Nowy Pohost jest już ustawicznie wymieniany w Metrykach Litewskich zawierających wyroki sądowe w sprawach dotyczących procesów o mienie między obywatelami tego miasteczka w okresie od 1386 do 1551[3].
Nowy Pohost to starożytne miasteczko, które stanowiło dawne dziedzictwo ks. Sapiehów.
Pierwszy kościół w Nowym Pohoście został zbudowany przez Lwa Sapiehę, kanclerza Wielkiego Księstwa Litewskiego. Był to kościół drewniany pod wezwaniem Trójcy Świętej. Został on spalony przez wojska moskiewskie w czasie wojen za króla Jana Kazimierza. Szybko jednak został odbudowany, gdyż w 1656 r. był już nowy, też drewniany. Dzięki - staraniom ks. proboszcza Pieślaka i przy materialnej pomocy ówczesnego kolatora Stanisława Burzyńskiego, kasztelana smoleńskiego, przed 1766 r. zbudowano w Pohoście nowy kościół, również drewniany. Ks. Pieślak, dotychczasowy proboszcz Ikaźni, wystarał się u biskupa wileńskiego Ignacego Massalskiego odłączenie Pohostu od Ikaźni i osiadł przy nowo zbudowanym kościele jako pierwszy proboszcz pohoski. Odrestaurował i powiększył kościół w 1859 r. ks. proboszcz Jan Szyryn. Kościół ten przetrwał do dzisiejszych czasów[4].
Wierni należeli do miejscowej parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Drui i Okręgowy w Wilnie; w miasteczku mieścił się urząd pocztowy który obsługiwał znaczną część gminy[5].
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 roku miejscowość znalazła się pod okupacją radziecką. 2 listopada została de facto włączona do Białoruskiej SRR. Od 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 roku ponownie zajęta przez wojska radzieckie. 16 sierpnia 1945 miasto zostało formalnie wcielone do Białoruskiej SRR.
Demografia
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 625 osób, 186 było wyznania rzymskokatolickiego, 276 prawosławnego, 4 staroobrzędowego a 159 mojżeszowego. Jednocześnie 214 mieszkańców zadeklarowało polską, 360 białoruską a 51 żydowską przynależność narodową. Było tu 119 budynków mieszkalnych[6]. W 1931 w 123 domach zamieszkiwały 773 osoby[7].
Niektóre osoby związane z miastem
Edward Kisiel (ur. 24 lutego 1918 w Jundziłłowie, zm. 28 września 1993 w Białymstoku) – polski biskup rzymskokatolicki, administrator archidiecezji wileńskiej z siedzibą w Białymstoku w latach 1976–1991, biskup diecezjalny białostocki w latach 1991–1993 (od 1992 arcybiskup metropolita).
Bogusław Kurłowicz (ur. 18 stycznia 1948 – rosyjski, polski i fiński biolog i agronom, doktor nauk biologicznych, profesor, specjalista w dziedzinach zasobów genetycznych roślin strączkowych, botaniki, genetyki, uprawy roślin i hodowli ryb.
-
Cerkiew św. Mikołaja (2015) -
Kościół Trójcy Przenajświętszej (2019)
.jpg)
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
- ↑ a b Миорское благочиние. eparhia992.by. [dostęp 2021-03-20]. (ros.).
- ↑ Andrzej Rachuba, Metryka Litewska. Rejestry podatkowe Wielkiego Księstwa Litewskiego. Województwo wileńskie 1690 r., Warszawa 1989
- ↑ Ks. Tadeusz Krahel. 400 lat kościoła w Nowym Pohoście 1593-1993, Białysok,1993, s. 14-16.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1160.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 64.
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 9.
Bibliografia
- Archiwum Archidiecezjalne w Białymstoku .: Listy ks.Ingielwiecza z łagrów do parafian.
- O Hedemann: Historia powiatu brasławskiego. Wilno: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 1930.
- Krz.J.i in.: Pohost. W:Słownik geograficzny. T. 8.. Warszawa: 1887, s. 519-521.
Linki zewnętrzne
- Pohost Nowy, miasteczko, powiat dzisieński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 519.
| Obwody |
|
|---|---|
| Miasto wydzielone |
|
| Dawne obwody |
|
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.