Nsima

Nsima jako główny składnik dania, podana z rybą, warzywami i sosem

Nsima (nshima), sadza, putu, bidia, meali, pap, ugali – potrawa typowa dla kuchni krajów wschodniej, zachodniej i południowej Afryki, obecnie sporządzana z grubo mielonej mąki lub kaszki kukurydzianej ugotowanej na gęsto.

W 2017 roku nsima jako element tradycji kulinarnej w Malawi została wpisana na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO[1].

Do 2 poł. XIX w. potrawa sporządzana była z ziaren różnych zbóż. Jest to jedna z najdawniejszych form spożywania rozdrobnionego ziarna zbóż chlebowych lub odsianej mąki zamiast chleba.

Potrawa w formie gęstej, kleistej papki, serwowana w postaci ręcznie toczonych placuszków, spożywana jest bez użycia sztućców[2].

W klasycznej formie nsima była spożywana bez dodatków, co zachowało się w zwyczajach żywieniowych warstw uboższych. Obecnie jednak często jest podawana z gotowanymi lub smażonymi warzywami (najczęściej są to owoce i liście dyni). Niekiedy serwuje się ją z rybą lub mięsem (wołowina, koźlęcina i dziczyzna, wyjątkowo drób hodowlany)[3]. Placuszki można maczać w podawanych jako dodatek sosach.

Nsima spożywana jest najczęściej dwa razy dziennie, na obiad i kolację, chociaż pierwotnie była spożywana w godzinach wieczornych, po zakończeniu wszystkich prac w gospodarstwie[3]

Tradycyjnie ugotowana potrawa nie jest solona, lecz pozostawiana na noc, by delikatnie sfermentowałą i nabrała odpowiedniego smaku[4].

Analogicznymi potrawami kuchni europejskiej, wyrabianymi przeważnie z mąki kukurydzianej, są mamałyga i polenta[5].

Nazewnictwo

Potrawa znana jako nsima (nshima w żargonie miejskim), podawana w dwóch wersjach (mgawiwa i ufa), jest bardzo popularna w Zambii, Malawi i Botswanie. Zambijskie ludy Bemba, Chewa, Lozi, Ngoni, Nsenga, Tonga, Tumbuka czy Tsenga używają na określenie dania z mąki kukurydzianej takich słów, jak nsima, sima, insima, ubwali i buhobe[6].

W Zairze i Kongo potrawa znana jest jako bidia, w Namibii jako oshifima, w Zimbabwe jako sadza, w Republice Południowej Afryki, w tym Zululandzie oraz w Lesotho jako putu i meali, w Kenii i Tanzanii najczęściej jako posho lub ugali, w Ghanie jako kpekpele[5][7].

Nsima w kulturze

Przygotowywanie nsimy jako głównego składnika posiłków w kulturach afrykańskich było zadaniem kobiet. Dziewczynki przed osiągnięciem dojrzałości i zamążpójściem przygotywywały się do tego zadania m.in. pomagając matkom i krewnym w suszeniu ziarna, mieleniu mąki kukurydzianej (nie tylko z ziaren, ale również z kolb kukurydzy) za pomocą dokładnego ubijania ziaren długimi kijami w kamiennych lub glinianych misach oraz w wielokrotnym gotowaniu potrawy[4][8].

Przypisy

  1. ↑ UNESCO ICH: Nsima, culinary tradition of Malawi. [dostęp 2017-12-09]. (ang.).
  2. ↑ Jeanne Jacob, Michael Ashkenazi, The World Cookbook for Students. Afghanistan to Cook Island, Westport: Greenwood Publishing Group, 2007, s. 127, 197. - Placuszki należy jeść tylko prawą ręką. Nigdy lewą, która jest rytualnie skalana, jako dłoń używana m.in. do podcierania i mycia reszty ciała.
  3. ↑ a b Jeanne Jacob, Michael Ashkenazi, The World Cookbook for Students. Afghanistan to Cook Island, Westport: Greenwood Publishing Group, 2007, s. 135.
  4. ↑ a b Agnieszka Podolecka-Niewdana, Republika Południowej Afryki [w:] Marta Jackowska, Hanny Rubinkowska (red.), Gry i zabawy afrykańskie, Warszawa: Dom Wydawniczy "Elipsa", 2011, s. 222.
  5. ↑ a b Lois Sinaiko, Multicultural Cookbook of Life-Cycle Celebrations, Westport: Oryx Press 2000, s. 29.
  6. ↑ Mwizenge Tembo, Zambian Traditional Names. The Meaning of Tumbuka, Chewa, Nsenga, Ngoni, and Tonga , Lusaka: Julubbi Enterprises Limited, 2006, s. 130.
  7. ↑ Kowligi R. Krishna, Maize Agroecosystem. Nutrient Dynamics and Productivity, Oakville: Apple Acadmic Press, 2013, s. 36.
  8. ↑ Katarzyna Hryćko, Zimbabwe [w:] Marta Jackowska, Hanny Rubinkowska (red.), Gry i zabawy afrykańskie, Warszawa: Dom Wydawniczy "Elipsa", 2011, s. 199, 204

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya