ORP Kania

ORP Kania
Ilustracja
Model trałowca proj. 253Ł
Klasa

trałowiec

Projekt

253Ł

Oznaczenie NATO

T-301

Historia
Stocznia

Nr 189(inne języki), Leningrad

Położenie stępki

początek 1945

Wodowanie

lato 1945

 Marynarka Wojenna ZSRR
Nazwa

T-243

Wejście do służby

grudzień 1945

Wycofanie ze służby

1946

 Marynarka Wojenna (PRL)
Wejście do służby

5 kwietnia 1946

Wycofanie ze służby

25 stycznia 1959

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

standardowa: 128 ton
pełna: 143 t

Długość

38 metrów

Szerokość

5,7 m

Zanurzenie

1,5 m

Napęd
3 silniki wysokoprężne Superior o łącznej mocy 480 KM
3 śruby
Prędkość

12,5 węzła

Zasięg

3100 Mm przy prędkości 6 węzłów

Uzbrojenie
2 działka kal. 45 mm 21-KM (2 x I)
4 wkm Colt kal. 12,7 mm (2 x II)
ew. 12-18 min
Wyposażenie
trał kontaktowy OTSz-1
trał magnetyczny PEMT-2
2 trał akustyczny BAT-2p
sonar Tamir-10
Załoga

37

ORP Kania – polski trałowiec redowy z okresu zimnej wojny, a wcześniej radziecki T-243, jeden z dziewięciu pozyskanych przez Polskę okrętów projektu 253Ł. Okręt został zbudowany w 1945 roku w stoczni numer 189(inne języki) w Leningradzie, a do służby w Marynarce Wojennej ZSRR przyjęto go w grudniu 1945 roku. Po zakończeniu II wojny światowej jednostka została przekazana Polsce przez ZSRR na poczet części niemieckich reparacji wojennych i weszła w skład Marynarki Wojennej 5 kwietnia 1946 roku. Okręt, oznaczony podczas służby znakami burtowymi „KN” i T-25, został skreślony z listy floty w styczniu 1959 roku i następnie przekazany Centralnemu Ośrodkowi Szkolenia Morskiego Ligi Przyjaciół Żołnierza.

Projekt i budowa

 Osobny artykuł: Trałowce projektu 253Ł.

Prace nad nowym typem niewielkiego trałowca (ros. MT – малый тральщик) projektu 253 rozpoczęto w ZSRR w 1942 roku[1]. Projekt okrętów został zmodyfikowany w oblężonym Leningradzie: główne zmiany polegały na uproszczeniu konstrukcji jednostek, co nadało im „kanciasty” kształt[1][2].

T-243 zbudowany został w stoczni numer 189(inne języki) w Leningradzie[2][3]. Stępkę okrętu położono na początku 1945 roku, a zwodowany został latem tego roku[3].

Dane taktyczno-techniczne

Podwójnie sprzężone wkm Colt-Browning M2 kal. 12,7 mm, Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni

Okręt był niewielkim, przybrzeżnym trałowcem redowym[2]. Długość całkowita wynosiła 38 metrów, szerokość 5,7 metra i zanurzenie 1,5 metra[2][4.1]. Wyporność standardowa wynosiła 128 ton, a pełna 143 tony[2][3][a]. Okręt napędzany był przez trzy 6-cylindrowe silniki wysokoprężne Superior o łącznej mocy 480 koni mechanicznych (KM)[2][3]. Trzy wały napędowe poruszały trzema śrubami[2][4.1]. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 12,5 węzła, a ekonomiczna – 8 węzłów[2][4.1]. Okręt zabierał 12 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3100 Mm przy prędkości 6 węzłów (lub 2500 Mm przy prędkości 8,6 węzła)[2][3].

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki stanowiły dwa pojedyncze działka półautomatyczne kal. 45 mm 21-KM L/68 oraz cztery chłodzone wodą karabiny maszynowe Colt kal. 12,7 mm (2 x II)[2][4.1]. Jednostka mogła też zabrać na pokład 12-18 min, umieszczanych na dwóch torach minowych biegnących wzdłuż burt od śródokręcia do rufy[2][4.1][b]. Wyposażenie uzupełniały trały: trał kontaktowy Szulca OTSz-1, trał magnetyczny PEMT-2 i trał akustyczny BAT-2p[4.1][5.2]. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało sonar Tamir-10[3].

Załoga okrętu składała się z 37 oficerów, podoficerów i marynarzy[2][4.1].

Służba

Przejęcie przez Polskę trałowców proj. 253Ł, kwiecień 1946 r.

T-243 został wcielony do służby w Marynarce Wojennej ZSRR w grudniu 1945 roku[3]. Trałowiec służył początkowo we Flocie Bałtyckiej[4.2][7]. W 1946 roku jednostka wraz z 22 innymi okrętami została przekazana Polsce przez ZSRR na poczet części niemieckich reparacji wojennych[5.2]. 31 marca 1946 roku trałowiec przybył do Gdyni[8.1], a 5 kwietnia pod nazwą ORP „Kania” został przyjęty w skład Marynarki Wojennej[2][9]. Pierwszym polskim dowódcą jednostki został por. mar. Bartosz Siemaszko[2][10.1]. Przez początkowe trzy miesiące służby na okręcie w charakterze instruktorów przebywali marynarze radzieccy, którzy wyjechali do kraju 23 czerwca 1946 roku[4.3]. Okręt z oznaczeniem burtowym „KN” (zmienionym w czerwcu 1952 roku na T-25)[3][10.2] początkowo wchodził w skład 2. Dywizjonu Trałowców, włączonego następnie do Flotylli Trałowców[2][8.1]. Wraz z pozostałymi trałowcami jednostka była intensywnie eksploatowana, uczestnicząc w rozminowywaniu polskich wód terytorialnych[2][5.2]. W 1952 roku trałowiec poddano modernizacji: wymieniono część poszycia kadłuba, niektóre wręgi i pompy skrzydełkowe, wykonano nowe fundamenty i okucia pokładowe, a silniki Superior zostały zamienione na radzieckie 3D6[8.2]. Zmiany zaszły także w uzbrojeniu, gdyż zdemontowano amerykańskie karabiny maszynowe Colt, instalując w zamian radzieckie DSzK 2M-1 tego samego kalibru (2 x II)[8.3]. Koszt remontu wyniósł około 450 000 złotych (bez wartości silnika)[8.3]. Okręt został skreślony z listy floty 25 stycznia 1959 roku[10.3] i następnie przekazany Centralnemu Ośrodkowi Szkolenia Morskiego Ligi Przyjaciół Żołnierza, służąc pod nazwą „Jupiter” w Jastarni[2][4.1][c].

Uwagi

  1. ↑ M. Soroka i J. Piwowoński podają, że wyporność wynosiła 145,8/180 ton[4.1][5.1], zaś według Jane’s Fighting Ships of World War II – 130 ton[6].
  2. ↑ Według Navypedii jednostka przenosiła także 12 bomb głębinowych[3].
  3. ↑ M. Serafin raz podaje, że przekazanie okrętu Lidze Przyjaciół Żołnierza odbyło się 7 lipca 1958 roku[10.4], a w innym miejscu, że stało się to 7 lutego 1959 roku[10.3].

Przypisy

  1. ↑ a b Ivan Gogin: T-351 and T-390 minesweepers (project 253L types MT-1 and MT-2) (1943-1946). Navypedia. [dostęp 2017-05-06]. (ang.).
  2. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Witold Koszela: Okręty Floty Polskiej. T. I. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2017, s. 190.
  3. ↑ a b c d e f g h i Ivan Gogin: Albatros minesweepers (project 253LP) (1945/1946). Navypedia. [dostęp 2017-05-06]. (ang.).
  4. ↑ Marek Soroka: Polskie Okręty Wojenne 1945-1980. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1986.
    1. ↑ a b c d e f g h i S. 59.
    2. ↑ S. 58.
    3. ↑ S. 45.
  5. ↑ Jan Piwowoński: Flota spod biało-czerwonej. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1989.
    1. ↑ S. 338.
    2. ↑ a b c S. 336.
  6. ↑ Antony Preston (red.): Jane’s Fighting Ships of World War II. London: Studio Editions, 1989, s. 219.
  7. ↑ Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: 1996, s. 312.
  8. ↑ Czesław Ciesielski, Walter Pater, Jerzy Przybylski: Polska Marynarka Wojenna 1918-1980. Warszawa: Bellona, 1992.
    1. ↑ a b S. 161.
    2. ↑ S. 219-220.
    3. ↑ a b S. 220.
  9. ↑ Jarosław Ciślak: Polska Marynarka Wojenna 1995: okręty, samoloty i śmigłowce, uzbrojenie, organizacja. Warszawa: Lampart & Bellona, 1995, s. 275.
  10. ↑ Mieczysław Serafin: Polska Marynarka Wojenna 1945-2007. Kronika wydarzeń. Gdynia: Zespół Redakcyjno-Wydawniczy Marynarki Wojennej, 2008.
    1. ↑ S. 24.
    2. ↑ S. 43.
    3. ↑ a b S. 62.
    4. ↑ S. 60.

Bibliografia

Polskie trałowce projektu 253Ł

Marynarka Wojenna

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya