Oceanotechnika

Oceanotechnika (ocean + technika, gr. okeanós – grecki mityczny bóg wód oraz technikós – wykonany zgodnie ze sztuką) – interdyscyplinarna dziedzina techniki i nauk ścisłych zajmująca się badaniem i opracowywaniem metod eksploatacji i eksploracji mórz i oceanów. Nauka ta obejmuje wiedzę o środkach technicznych, ich budowie i eksploatacji oraz umiejętności i środki techniczne służące do wykorzystania morza i jego zasobów

Obejmować może takie obszary działalności jak:

  • techniczne zagadnienia eksploatacji zasobów mineralnych zalegających na dnie lub pod dnem morza – wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego, konkrecji polimetalicznych i innych złóż
  • projektowanie i budowę morskich jednostek pływających i ich systemów; w tym statków transportowych, oceanograficznych, wojennych, platform wiertniczych i wydobywczych, ale także rekreacyjnych, jachtów itp.
  • energetykę morską – budowę i eksploatację morskich elektrowni wiatrowych lub wykorzystujących energię pływów i falowania
  • batytechnikę – pojazdy podwodne, habitaty, głębokowodne urządzenia wydobywczo-transportowe
  • osadnictwo i budownictwo mieszkaniowe na morzu (nadwodne i podwodne)
  • ochronę środowiska morskiego przed skutkami działalności człowieka
  • działalność związana z eksploatacją żywych zasobów oceanu – techniki hodowli morskich organizmów żywych i rybołówstwo
  • techniczne wykorzystanie oceanu na potrzeby militarne

IOM

W Szczecinie siedzibę ma instytucja Interoceanmetal Joint Organization (IOM) zajmująca się badaniami nad uruchomieniem technologii wydobycia konkrecji polimetalicznych. Instytucja posiada międzynarodowe uprawnienia do zarządzania działką w rejonie Clarion-Clipperton o powierzchni 75 tys. km² na dnie Pacyfiku.

Kształcenie w Polsce

Oceanotechnika jest oficjalnym kierunkiem kształcenia na wyższych studiach inżynierskich, zatwierdzonym przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego. Działalność dydaktyczna jest prowadzona na:

Bibliografia

  • Wojciech Chądzyński: Podstawy oceanotechniki, Politechnika Szczecińska 1991.
  • Bolesław Mazurkiewicz: Encyklopedia Inżynierii Morskiej, Fundacja Promocji Przemysłu Okrętowego i Gospodarki Morskiej, Gdańsk 2009, s. 254.
  • Chakrabarti Subrata: Handbook of Offshore Engineering, Elsevier 2005.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya