Olga Szerauc

Olga Szerauc
Data i miejsce urodzenia

1 kwietnia 1908
Kuźmicze k. Madzioła

Data i miejsce śmierci

22 marca 2017
Warszawa

Zawód, zajęcie

koronczarka

Olga Szerauc, z domu Cywińska (ur. 1 kwietnia 1908 w Kuźmiczach k. Madzioła[1], zm. 22 marca 2017 w Warszawie) – koronczarka, nauczycielka koronczarstwa klockowego w Krakowie, uznawana za najstarszą aktywną zawodowo koronczarkę w Polsce[2], uczennica i kontynuatorka działalności Zofii Dunajczan.

Życiorys

W czasie I wojny światowej wraz z matką i rodzeństwem wielokrotnie zmieniała miejsce zamieszkania, osiedlając się w różnych miejscach ówczesnego Imperium Rosyjskiego (m.in. Kubań, Kaukaz). Nauczyła się wówczas wykonywania tzw. robótek ręcznych, przede wszystkim haftu. W latach 20. XX w. ukończyła Szkołę Tkactwa Artystycznego w Wilnie, zapoznając się z wieloma rodzajami technik rękodzielniczych. Lata II wojny światowej spędziła w łagrze w Kazachstanie pracując w kopalni złota, a następnie na kolei przy wytopie smoły[2].

Po wojnie osiadła na stałe w Krakowie. Była jednym z organizatorów spółdzielni Cepelia, w której pracowała 30 lat[1]. Była zatrudniona również w Wytwórni Tkanin Artystycznych „Wanda” oraz w pracowni lalek i strojów regionalnych Spółdzielni „Współpraca”. Wykonywała także kwiaty z bibuły i tkała gobeliny. Uczęszczała na kurs koronek klockowych prowadzonym przez Zofię Dunajczan w Krakowskim Domu Kultury, a po jej śmierci w 1985 roku objęła prowadzenie zajęć[3]. Pracowała jako instruktorka aż do 2009 roku, kształcąc kilka pokoleń koronczarek. W 2015 roku przekazała młodszym koronczarkom swoje wyroby i wzory, prosząc o kontynuowanie tradycji[2].

W swoich pracach używała wyciszonych, naturalnych kolorów. Dodatkowe barwy wprowadzała w bardzo oszczędny sposób w celu podkreślenia kształtu. Jej wyroby cechuje lekkość i dokładność oraz wysoki poziom wykonania[4].

Historię jej życia opowiada film dokumentalny z 2014 roku pt. Recepta... na długie życie w reżyserii Inki Boguckiej[5].

Przypisy

  1. ↑ a b Archiwum Historii Mówionej [online], Olga Szerauc.
  2. ↑ a b c Jadwiga Węgorek, Koronczarka. Wspomnienie o Oldze Szerauc, „Małopolska. Regiony-regionalizmy-małe ojczyzny”, 19, Kraków 2017, s. 245–247, ISSN 1641-1102.
  3. ↑ Smartfon w koronce. Oblicza koronki klockowej., Chorzów: Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie”, 2019, s. 16, ISBN 978-83-951194-9-1.
  4. ↑ Anna Sznajder, Kobiece grupy rękodzieła: rola i znaczenie dla hobbystów, profesjonalistów i badaczy. refleksje z obserwacji uczestniczącej w grupie „Czar Nici”, [w:] Atlas Polskich Strojów Ludowych. Współczesna problematyka badań nad strojami ludowymi, 2018, s. 166, ISBN 978-83-64465-31-4.
  5. ↑ Recepta... na długie życie w bazie Filmweb

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya