Onnuria

Onnuria – rodzaj motyli z rodziny Lecithoceridae. Występuje endemicznie na Nowej Gwinei. Obejmuje 5 opisanych gatunków.

Motyle te osiągają od 6,5 do 8 mm długości przedniego skrzydła. Głowa zaopatrzona jest w dłuższe od przedniego skrzydła czułki. W budowie głaszczków wargowych zaznacza się silny dymorfizm płciowy. U samca są one wyspecjalizowane, drugi ich człon ma po stronie brzuszno-wierzchołkowej kępkę chropowatych łusek, trzeci zaś człon jest nie krótszy od poprzedniego, gruby i kolistym łukiem odgięty ku tyłowi, sięgając aż poza ciemię. U samicy trzeci człon jest wykształcony zwyczajnie, smukły ze spiczastym wierzchołkiem^[1]. Budowa głaszczków odróżnia ten rodzaj od Pectinimura i Neopectinimura, przypomina zaś Hamatina^[2].

Ubarwienie przedniego skrzydła cechuje się bezładnie rozproszonymi ciemnobrązowymi łuksami oraz parą czarniawych plamek dyskalnych, z których jedna leży przed środkiem komórki, a druga, zwykle większa, blisko jej odsiebnego końca. Kształt skrzydła jest wydłużony ze stępionym wierzchołkiem. Jego użyłkowanie odznacza się pierwszą żyłką radialną (R₁) wychodzącą przed środkiem komórki, w odległości od drugiej żyłki radialnej (R₂) większej niż 1,53-krotność odległości między drugą a wolną trzecią żyłką radialną (R₃), czwartą żyłką radialną (R₄) przez więcej niż połowę swej długości formującą wspólny trzon (R₄₊₅) z piątą żyłką radialną (R₅), która to z kolei dochodzi do krawędzi skrzydła, pierwszą żyłką medialną (M₁) położoną blisko wspomnianej R₄₊₅, drugą żyłką medialną (M₂) umieszczoną blisko nasady trzeciej (M₃), żyłkami kubitalnymi przednimi pierwszą (CuA₁) i drugą (CuA₂) z krótkim wspólnym trzonkiem (CuA₁₊₂) oraz dobrze rozwiniętą żyłką analną. Skrzydło tylne jest mniej lub bardziej wydłużone, tak szerokie jak przednie i ma w różnym stopniu zaostrzony wierzchołek oraz czasem silnie wklęśniętą pośrodku krawędź zewnętrzną. W jego ubarwieniu dominuje jasnoszary. Jego użyłkowanie cechuje się wychodzącymi ze wspólnego stożka lub krótkiej szypułki sektorem radialnym (Rs) i pierwszą żyłką medialną (M₁), słabo rozwiniętą i osiągającą zewnętrzny brzeg skrzydła drugą żyłką medialną (M₂) oraz otwartą komórką. Za autapomorfię rodzaju uchodzi w tylnym skrzydle wspólny odcinek trzeciej żyłki medialnej (M₃) i pierwszej żyłki kubitalnej przedniej (CuA₁) znajdujący się przed środkiem komórki oraz wolna od środka komórki druga żyłka kubitalna przednia (CuA₂). Odnóża tylnej pary mają na całej powierzchni goleni szorstkie łuski^[1].

Odwłok pozbawiony jest pólek kolców na tergitach. Samiec ma genitalia z rozpórką kostalną łączącą tegmen z dobrze rozwiniętą, szeroką walwą o wklęśniętej koście i zaokrąglonym odsiebnie brzegu kostalnym. Ponadto ma dość małą jukstę z trójkątnie wypukłym środkiem krawędzi przedniej i lekko wklęsłym brzegu doogonowym oraz gruby i na szczycie rozdwojony edeagus z jednym lub dwoma prętowatymi cierniami^[1]. Pośrodku brzusznego brzegu walwy, podobnie jak u rodzajów Pectinimura, Neopectinimura i Hamatina, wyrasta grzebykowata płytka^[1][2].

Rodzaj ten jest endemitem Nowej Gwinei na północy krainy australijskiej^[1][3]. Większość gatunków znanych jest wyłącznie z prowincji Morobe w Papui-Nowej Gwinei^[1].

Rodzaj ten wprowadzony został w 2011 roku przez Park Kyuteka w pierwszej części rewizji nowogwinejskich Lecithoceridae, opublikowanej na łamach Proceedings of the Entomological Society of Washington. Gatunkiem typowym wyznaczył on opisanego w tej samej pracy O. xanthochroa. Nazwa rodzajowa pochodzi od koreańskiego Onnuri oznaczającego „cały świat”^[1].

Do rodzaju tego zalicza się 5 opisanych gatunków^[1][3][4]:

• Onnuria arfakana Park, 2011
• Onnuria depaprensis Park, 2011
• Onnuria melanotoma Park, 2011
• Onnuria tenuiella Park, 2011
• Onnuria xanthochroa Park, 2011