Opactwo Mariawald

Opactwo Mariawald

Abtei Mariawald

Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Nadrenia Północna-Westfalia
Miejscowość	Heimbach
Kościół	rzymskokatolicki (łaciński)
Rodzaj klasztoru	Opactwo
Właściciel	cystersi (do 1795) trapiści (po 1860)
Styl	gotyk
Data budowy	1480–1511
Data zamknięcia	1795
Data reaktywacji	1860–1875 1887–1942 1945–2018
Położenie na mapie Nadrenii Północnej-Westfalii Opactwo Mariawald
Położenie na mapie Niemiec Opactwo Mariawald
50°37′08″N 6°28′47″E/50,618889 6,479722
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Opactwo Mariawald (niem. Abtei Mariawald) – dawne opactwo Zakonu Cystersów Ściślejszej Obserwancji (tzw. trapistów) znajdujące się w granicach niemieckiego miasta Heimbach.

Klasztor został założony w 1480 roku, staraniem księdza Duymgena z Heimbach. Zastępca wikariusza generalnego archidiecezji Kolonii przekazał cystersom z klasztoru Bottenbroich(inne języki) kaplicę z zamiarem utworzenia przy niej placówki zakonnej. 12 września 1481 bp Arnold von Unkel(inne języki) konsekrował nową kaplicę pw. Najświętszej Maryi Panny w Lesie (Jungfrau Maria im Walde). 4 kwietnia 1486 przybyli tu pierwsi mnisi z Bottenbroich^[1]. Na przełomie 1491 i 1492 roku rozpoczęto budowę kościoła klasztornego, który konsekrował 11 listopada 1511 bp Dietrich Wichwael(inne języki)^[2]. Podarowana klasztorowi w 1518 roku figura Matki Bożej Bolesnej uczyniła go celem pielgrzymów^[3][4]. W 1604 kompleks został zniszczony przez pożar. Przebudowano go na przełomie XVII i XVIII wieku, a 7 lipca 1714 w dawnym kapitularzu konsekrowano kaplicę pw. Najświętszej Maryi Panny, św. Józefa, św. Teresy, św. Franciszka Ksawerego i Wszystkich Świętych^[5].

Klasztor został zlikwidowany w 1795 roku, a w 1802 sprzedano go grabarzowi Peterowi Herbrandowi z Heimbach^[2]. W 1860 roku kompleks zakupił zakon trapistów^[6], a w 1874 rozpoczęto remont kościoła klasztornego^[2]. W 1875 klasztor został zamknięty w okresie Kulturkampfu^[7], reaktywowano go w 1887 roku^[8]. W 1891 ukończono renowację kościoła^[2]. W 1909 klasztor wyniesiono do rangi opactwa^[9]. W latach 1912–1913 kaplicę w dawnym kapitularzu rozbudowano na wschód^[5].

W 1937 część cel klasztornych została przeznaczona przez władze nazistowskie jako mieszkania dla robotników przymusowych pracujących przy budowie linii Zygfryda. Kwaterowano tu również żołnierzy. W 1941 opactwo rozwiązano, a 16 marca 1942 oficjalnie odebrano je zakonowi. Funkcjonował tu m.in. sierociniec czy punkt opatrunkowy. W 1944 kościół klasztorny został zniszczony wskutek działań wojennych^[10].

Placówkę reaktywowano 28 kwietnia 1945, a 20 sierpnia 1945 odprawiono pierwszą mszę w tymczasowej kaplicy^[11]. W 1959 zakończono odbudowę kompleksu^[12]. W 1978 roku w kościele klasztornym zainstalowano 14-głosowe organy autorstwa Rudolfa Strohmera(inne języki)^[13]. W 2018 ostatni mnisi przeszli na emeryturę^[14], opactwo rozwiązano, a opiekę nad obiektem przejęło duchowieństwo diecezji Essen^[15]. W 2021 klasztor zakupiło prywatne przedsiębiorstwo w celu założenia w nim pokoi gościnnych^[15].

• 
  Widok z lotu ptaka
• 
  Widok ze wschodu
• 
  Skrzydło klasztorne
• 
  Wnętrze kościoła
• 
  Figura Matki Bożej Bolesnej
• 
  Stalle