Operacja Alba

Operacja Alba
albańska rewolucja piramidowa
Ilustracja
Grupa włoskich żołnierzy w Albanii
Czas

15 kwietnia 1997 – 10 sierpnia 1997

Terytorium

 Albania

Przyczyna

anarchizacja państwa. groźba kryzysu humanitarnego

Wynik

przywrócenie porządku konstytucyjnego, zapewnienie bezpieczeństwa ludności cywilnej

Strony konfliktu
 ONZ
 Włochy
 Hiszpania
 Francja
 Turcja
 Grecja
 Rumunia
 Austria
 Dania
uzbrojone grupy przestępcze
Dowódcy
Włochy Guido Venturoni
Włochy Luciano Forlani
Siły
7265 nieznane
Straty
nieznane
brak współrzędnych

Operacja Alba (wł. Missione Alba) – nazwa operacji pokojowej, prowadzonej od kwietnia do sierpnia 1997 roku w Albanii. Głównym celem operacji była pomoc władzom Albanii w przywróceniu porządku konstytucyjnego w kraju i nadzorowanie rozdziału pomocy humanitarnej.

Przyczyny i przygotowania do operacji

Wiosną 1997, w wyniku upadku piramid finansowych, w których ulokowała swoje oszczędności znaczna część mieszkańców Albanii doszło do zamieszek i postępującej anarchizacji kraju[1]. Masowa dezercja żołnierzy i policjantów spowodowała, że zasoby broni z państwowych magazynów znalazły się w rękach grup przestępczych. W kulminacyjnym momencie rebelii, pod kontrolą władz centralnych znajdowała się tylko część stolicy państwa[1]. 28 marca 1997 doszło do tragicznego wydarzenia w Cieśninie Otranto, kiedy albański statek Katri i Rades wypełniony uciekinierami został staranowany przez włoską korwetę, w wyniku czego większość osób znajdujących się na pokładzie utonęła[1]. W zaistniałej sytuacji Rada Bezpieczeństwa ONZ uchwaliła Rezolucję 1101, zakładającą wykorzystanie międzynarodowych sił pokojowych do przywrócenia porządku i stabilizacji Albanii[2]. Koncepcja wykorzystania sił pokojowych nawiązywała do wcześniejszych doświadczeń z Bośni i Hercegowiny[3]. Kierownictwo operacji pokojowej określanej jako Operacja Alba przejęli oficerowie armii włoskiej, którzy stanowili większość kontyngentu międzynarodowego (3800 oficerów i żołnierzy). W operacji brali udział także żołnierze z Austrii, Belgii, Danii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Portugalii, Rumunii, Słowenii i Turcji - łącznie 7265 oficerów i żołnierzy[4].

Przebieg

Na mocy Rezolucji 1101 RB ONZ Operacja Alba miała trwać trzy miesiące. Wyrazili na to zgodę wszyscy członkowie Rady Bezpieczeństwa, poza Chinami, których przedstawiciel wstrzymał się od głosu. Dowództwo operacyjne znalazło się rękach włoskiego admirała Guido Venturoniego. 22 kwietnia dowództwo zostało przekazane w ręce gen. Luciano Forlaniego[4]. Zastępcami dowódcy byli przedstawiciele trzech największych kontyngentów wojskowych: Francji, Grecji i Turcji. Operacja rozpoczęła się 15 kwietnia 1997, kiedy to w Durrës wylądował kontyngent francuski, a w porcie lotniczym Rinas włoskie oddziały powietrznodesantowe[4]. W ciągu pierwszego tygodnia trwania operacji udało się odzyskać pełnię kontroli nad Tiraną, a także zabezpieczyć główne szlaki komunikacyjne. Druga faza operacji rozpoczęła się 23 kwietnia 1997. W tym czasie oddziały działające w ramach Operacji Alba skoncentrowały się na dostarczeniu ludności pomocy humanitarnej i przywróceniu porządku w największych miastach południowej Albanii[4]. Żołnierze działający w ramach Operacji Alba nie przeprowadzali rozbrojenia ludności, sporadyczne były przypadki aresztowania osób zagrażających bezpieczeństwu[5].

19 czerwca 1997, kiedy wygasł mandat operacji, RB ONZ podjęła Rezolucję 1114 przedłużającą Operację Alba o kolejne 45 dni[6]. Było to spowodowane koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa ludności do czasu przeprowadzenia wyborów parlamentarnych. Wybory odbyły się w dniach 29 czerwca i 6 lipca, przynosząc sukces Socjalistycznej Partii Albanii[1]. Po wyborach rozpoczął się proces ewakuacji kontyngentu międzynarodowego. Oficjalnie datę końca Operacji Alba wyznaczono na 8 sierpnia 1997, ale ostatnie jednostki uczestniczące w niej ewakuowały się 10 sierpnia[4].

Włoskie helikoptery biorące udział w operacji Alba, maj 1997

Przypisy

  1. a b c d Tadeusz Czekalski: Albańska lekcja transformacji ekonomicznej. Społeczno-ekonomiczne tło i konsekwencje „rewolucji piramidowej” 1997 r.. W: Albin Głowacki, Sławomir Szczesio: Bałkany Zachodnie w systemie bezpieczeństwa euroatlantyckiego. Wyd. 1. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 2015, s. 283-306.
  2. Resolution 1101 (1997). United Nations Digital Library, 1997. [dostęp 2025-10-09]. (ang.).
  3. Pettifer 2007 ↓, s. 73.
  4. a b c d e Delegated Peacekeeping: The Case of Operation Alba. Istituto Affari Internazionali, 1998. [dostęp 2025-10-09]. (ang.).
  5. Pettifer 2007 ↓, s. 74.
  6. Resolution 1114 (1997). United Nations Digital Library, 1997. [dostęp 2025-10-09]. (ang.).

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya