Oreochromis
| Oreochromis[1] | |||
| Günther, 1889 | |||
| Okres istnienia: miocen–dziś | |||
Przedstawiciel rodzaju - Oreochromis niloticus | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Oreochromis | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Oreochromis hunteri Günther 1889 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
Oreochromis – rodzaj słodko- i słonawowodnych ryb okoniokształtnych z rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae). Wszystkie ryby z tego rodzaju są pyszczakami – inkubują ikrę w pysku, przy czym u wszystkich gatunków rolę opiekuna podejmuje wyłącznie samica[3]. Wraz z rodzajami Sarotherodon, Iranocichla i Tristramella tworzą takson monofiletyczny[4][5].
Występowanie
Pierwotny zasięg występowania obejmuje Afrykę oraz kraje Lewantu: rzeka Nil, Jebel Marra, jezioro Czad, rzeki Niger, Wolta, Gambia i Senegal. Za sprawą wysokiej zdolności przystosowania się do warunków środowiskowych i dzięki rozwojowi akwakultury tilapie z tego rodzaju obecne są teraz w wodach tropikalnych na całym świecie, w tym w Azji i Ameryce Łacińskiej.
Znaczenie gospodarcze
Największe znaczenie gospodarcze mają: tilapia nilowa (Oreochromis niloticus), mozambijska (O. mossambicus) i złota (O. aureus). W latach 2004–2005 średnie połowy tilapii w wodach śródlądowych na świecie wyniosły 750 tys. ton[6]. Akwakultura dostarczyła w 2006 roku (dane FAO FishStat Plus) 2,36 mln ton tilapii i innych ryb pielęgnicowatych. Największymi producentami są: Chiny, Egipt, Indonezja, Filipiny, Tajlandia, Brazylia, Honduras, Kolumbia i Ekwador. W Europie także rozpoczęto eksperymentalną hodowlę tilapii. W Polsce mięso tilapii dostępne jest w sieciach handlowych, w postaci filetów mrożonych jednostkowo (IQF).
Klasyfikacja
Współcześnie żyjące gatunki zaliczane do tego rodzaju[2]:
- Oreochromis alcalicus (Hilgendorf, 1905)
- Oreochromis amphimelas (Hilgendorf, 1905)
- Oreochromis andersonii (Castelnau, 1861)
- Oreochromis angolensis (Trewavas, 1973)
- Oreochromis aureus (Steindachner, 1864) – tilapia złota[potrzebny przypis]
- Oreochromis chungruruensis (Ahl, 1924)
- Oreochromis esculentus (Graham, 1928)
- Oreochromis grahami (Boulenger, 1912)
- Oreochromis hunteri Günther, 1889
- Oreochromis ismailiaensis Mekkawy, 1995
- Oreochromis jipe (Lowe, 1955)
- Oreochromis karomo (Poll, 1948)
- Oreochromis karongae (Trewavas, 1941)
- Oreochromis korogwe (Lowe, 1955)
- Oreochromis latilabris Seegers & Tichy, 1999
- Oreochromis lepidurus (Boulenger, 1899)
- Oreochromis leucostictus (Trewavas, 1933)
- Oreochromis lidole (Trewavas, 1941)
- Oreochromis macrochir (Boulenger, 1912)
- Oreochromis malagarasi Trewavas, 1983
- Oreochromis mortimeri (Trewavas, 1966)
- Oreochromis mossambicus (Peters, 1852) – tilapia mozambijska[7], tilapia natalska[7]
- Oreochromis mweruensis Trewavas, 1983
- Oreochromis ndalalani Seegers & Tichy, 1999
- Oreochromis niloticus (Linnaeus, 1758) – tilapia nilowa[7][8]
- Oreochromis placidus (Trewavas, 1941)
- Oreochromis rukwaensis (Hilgendorf & Pappenheim, 1903)
- Oreochromis saka (Lowe, 1953)
- Oreochromis salinicola (Poll, 1948)
- Oreochromis schwebischi (Sauvage, 1884)
- Oreochromis shiranus Boulenger, 1897
- Oreochromis spilurus (Günther, 1894)
- Oreochromis squamipinnis (Günther, 1864)
- Oreochromis tanganicae (Günther, 1894)
- Oreochromis upembae (Thys van den Audenaerde, 1964)
- Oreochromis urolepis (Norman, 1922)
- Oreochromis variabilis (Boulenger, 1906)
Gatunkiem typowym rodzaju jest Oreochromis hunteri.
Ze śladów kopalnych znany jest Oreochromis lorenzoi z wczesnego miocenu środkowych Włoch[9].
Przypisy
- ↑ Oreochromis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c d e f g Ron Fricke, William Neil Eschmeyer, Richard van der Laan (red.), SEARCH, [w:] Eschmeyer’s Catalog of Fishes, California Academy of Sciences, 6 września 2023 [dostęp 2023-09-19] (ang.).
- ↑ E. Trewavas: Tilapiine fishes of the genera Sarotherodon, Oreochromis and Danakilia. Londyn: British Museum (Natural History), 1983. ISBN 0-565-00878-1.
- ↑ V. Klett, A. Meyer. What, if Anything, is a Tilapia?—Mitochondrial ND2 Phylogeny of Tilapiines and the Evolution of Parental Care Systems in the African Cichlid Fishes. „Molecular Biology and Evolution”. 19 (6), s. 865–883, 2002. DOI: 10.1186/1471-2148-9-186. (ang.).
- ↑ Schwarzer et al. The root of the East African cichlid radiations. „BMC Evolutionary Biology”. 9, s. 186, 2009. DOI: 10.1186/1471-2148-9-186. (ang.).
- ↑ Tilapia—cudowna ryba XXI wieku?. „Magazyn Przemysłu Rybnego”. 2 (56), 2007. (pol.). (pdf)
- ↑ a b c Nazewnictwo ryb egzotycznych, AKWARIUM, Nr 1-2/70 (występuje pod synonimiczną nazwą)
- ↑ Gatunki obce w Polsce. Instytut Ochrony Przyrody PAN (dostęp 6 listopada 2012)
- ↑ G. Carnevale, C. Sorbini. Oreochromis lorenzoi, a new species of tilapiine cichlid from the late Miocene of central Italy. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 23 (3), s. 508–516, 2003. DOI: 10.1671/1858. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.