Orientallactaga

Orientallactaga
Shenbrot, 1984[1]
Ilustracja
Alaktaga syberyjska (O. sibirica)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Nadgromada

żuchwowce

Gromada

ssaki

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

Supramyomorpha

Infrarząd

myszokształtne

Nadrodzina

skoczkowce

Rodzina

skoczkowate

Podrodzina

alaktagi

Rodzaj

Orientallactaga

Typ nomenklatoryczny

Yerbua sibirica J.R. Forster, 1778

Gatunki

3 gatunki – zobacz opis w tekście

Orientallactagarodzaj ssaków z podrodziny alaktag (Allactaginae) w obrębie rodziny skoczkowatych (Dipodidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[2][3].

Charakterystyka

Długość ciała (bez ogona) 120–180 mm, długość ogona 155–240 mm, długość ucha 29–52 mm, długość tylnej stopy 58–79 mm; masa ciała 63–170 g[4][5].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1984 roku rosyjsko-izraelski teriolog Georgij Szenbrot w artykule zatytułowanym Budowa zębów trzonowych i filogeneza alaktag (skoczków pięciopalczastych) z podrodziny Allactaginae (Rodentia, Dipodidae), opublikowanym w czasopiśmie „Sbornik trudow Zoołogiczeskogo muzieja MGU”[1]. Autor wymienił trzy gatunki – Allactaga nataliae Sokolov, 1981 (= Allactaga bullata balikunica Hsia Wuping & Fang Xiyeh, 1964), Allactaga bullata G.M. Allen, 1925 i Yerbua sibirica J.R. Forster, 1778 – z których gatunkiem typowym jest Gatunkiem typowym jest Yerbua sibirica J.R. Forster, 1778.

Etymologia

Orientallactaga: łac. orientalis ‘wschodni, orientalny’, od oriens, orientis ‘wschód’[6]; rodzaj Allactaga F. Cuvier, 1837.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[7][5][2][8]:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa[8] Podgatunki[4][2][5] Rozmieszczenie geograficzne[4][2][5] Podstawowe wymiary[4][5][a] Status
IUCN[9]
Orientallactaga sibirica (J.R. Forster, 1778) alaktaga syberyjska 9 podgatunków Morze Kaspijskie (Kazachstan i północny Turkmenistan) na wschód do Rosji (Tuwa i Zabajkale), Mongolia i północne Chiny (zachodnie Jilin) DC: 12,4–18 cm
DO: 17,4–24 cm
MC: 85–170 g
 LC 
Orientallactaga bullata (G.M. Allen, 1925) alaktaga gobijska gatunek monotypowy północno-zachodnia i południowa Mongolia oraz północne Chiny (wschodni Sinciang, północne Gansu, zachodnie Mongolia Wewnętrzna i Ningxia) DC: 12,5–15 cm
DO: 15,5–19,5 cm
MC: 70–108 g
 LC 
Orientallactaga balikunica (Hsia Wupinq & Fang Xiyeh, 1964) alaktaga balikuńska gatunek monotypowy południowa Mongolia i północne Chiny (północno-wschodnie Sinciang, północno-zachodnie Gansu i północno-zachodnia Mongolia Wewnętrzna) DC: 12–13,5 cm
DO: 17–19,5 cm
MC: 63–88 g
 LC 

Kategorie IUCN:  LC gatunek najmniejszej troski.

Uwagi

  1. DC – długość ciała (bez ogona); DO – długość ogona; MC – masa ciała

Przypisy

  1. a b Г.И. Шенброт. Строение коренных зубов и филогения пятипалых тушканчиков подсемейства Allactaginae (Rodentia, Dipodidae). „Сборник трудов Зоологического музея МГУ”. 22, s. 88, 1984. (ros.). 
  2. a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 320. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  3. D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Subgenus Orientallactaga. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-16].
  4. a b c d J. Michaux & G. Shenbrot: Family Dipodidae (Jerboas). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 87–88. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
  5. a b c d e Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 207. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  6. orientale, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2026-08-03] (ang.).
  7. N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.5) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2026-08-03]. (ang.).
  8. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 229. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  9. Taxonomy: Allactaga – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2026-08-03]. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya