Orodes II

Orodes II

król Partów (z Mitrydatesem III do ok. 54 p.n.e.)
Okres	od 57 p.n.e. do 38/37 p.n.e.
Poprzednik	Fraates III
Następca	Fraates IV
Dane biograficzne
Dynastia	Arsacydzi
Data śmierci	38/37 p.n.e.
Ojciec	Fraates III
Rodzeństwo	Mitrydates III
Dzieci	Pakorus I, Fraates IV
Moneta
Multimedia w Wikimedia Commons

Orodes II – król Partii z dynastii Arsacydów. Panował w latach od 57 do 38 lub 37 r. p.n.e. Objął tron po pokonaniu, uwięzieniu i zabiciu swojego brata Mitrydatesa III, któremu wcześniej pomógł zabić ich ojca – Fraatesa III.

Po pokonaniu brata, Orodes stanął w obliczu zagrożenia ze strony Rzymu. Rzymski triumwir Marek Licyniusz Krassus, który marzył o podbojach na Wschodzie, nadciągnął ze swoją armią, sprzymierzając się z królem Armenii Artawazdesem II. Orodes podzielił swoją armię, sam udając się do Armenii, w celu spacyfikowania Artawazdesa, a odparcie Rzymian powierzając swojemu generałowi z rodu Suren. Suren pokonał Krassusa w bitwie pod Carrhae.

Druzgocząca porażka Rzymian przekreśliła ich nadzieje na szybki podbój Partii. Znacząca część Bliskiego Wschodu znalazła się pod wpływami Orodesa. Starał się on iść za ciosem i opanować Syrię, ale z niewielkim skutkiem. Nie było już utalentowanego generała, którego – z obawy przed jego rosnącymi wpływami – Orodes kazał zabić. Syn Orodesa – Pakorus w 51 r. p.n.e. został pokonany przez rzymskie wojska w bitwie w górach Amanu.

Korzystając z wojny domowej w Rzymie, w 40 r. p.n.e., wojska partyjskie, pod dowództwem Pakorusa, wspieranego przez uciekiniera z Rzymu – Kwintusa Labienusa syna Tytusa Labienusa, zajęły znaczną część rzymskiej Syrii oraz Azji Mniejszej, odnosząc sukces m.in. w bitwie pod Apameą.

Marek Antoniusz wysłał przeciwko nim legiony weteranów pod wodzą Wentydiusza. W bitwie pod Amanus, w 39 r. p.n.e. Rzymianie pobili Partów pod wodzą Pranapatesa, który zginął. Rok później pod górą Gindaros Wentydiusz zwyciężył Partów pod wodzą Pakorusa, który również poniósł śmierć.

Orodes, złamany śmiercią swojego ulubieńca Pakorusa, którego w latach 39–38 p.n.e. prawdopodobnie dopuszczał do współrządzenia, abdykował w 38 p.n.e. na rzecz innego ze swoich synów – Fraatesa. Fraates IV „odwdzięczył się”, mordując ojca, resztę swoich braci oraz ich rodziny.

Do osiągnięć Orodesa należy wzmocnienie centralnej kontroli nad prowincjami królestwa.

Inne transkrypcje imienia Orodes – Hyrodes

• Philip Matyszak: Wrogowie Rzymu. Przełożyła Urszula Ruzik−Kulińska. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2007, s. 111-121. ISBN 978-83-11-10678-9.