Oryctini

Oryctini
Mulsant, 1842
Okres istnienia: eocen–dziś
56/0
56/0
Ilustracja
Samiec rohatyńca nosorożca
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Infrarząd

żukokształtne

Nadrodzina

żuki

Rodzina

poświętnikowate

Podrodzina

rohatyńcowate

Plemię

Oryctini

Synonimy
  • Megaceridae H.C.C. Burmeister, 1847
  • Megacerini Burmeister, 1847
  • Oryctésaires Mulsant, 1842
  • Strategidae H.C.C. Burmeister, 1847
  • Strategini Burmeister, 1847
Samiec Strategus antaeus
Samiec Enema pan
Samica Xyloryctes jamaicensis

Oryctiniplemię chrząszczy z rodziny poświętnikowatych i podrodziny rohatyńcowatych. Rozprzestrzenione kosmopolitycznie. W zapisie kopalnym znane od eocenu.

Morfologia

Chrząszcze duże, zwykle ubarwione rudobrązowo, brązowo lub czarno[1]. U samców, a czasem też u samic głowa i przedplecze zaopatrzone są w wyrostki (rogi) lub guzki. Ponadto zwykle u samic, a czasem u samców na przedpleczu obecne są dołkowate wgłębienia. Czułki mają trzy ostatnie człony uformowane w niewielkich rozmiarów buławkę[2]. Oczy złożone podzielone występem policzka zwanym canthus[1]. Narządy gębowe mają żuwaczki zawsze uzbrojone w ząbki lub boczne płaty. Przedpiersie ma duży, kolumnowaty wyrostek międzybiodrowy. Tylna para odnóży ma wierzchołek goleni ząbkowany i zaokrąglenie powykrawany. Stopy cechują się obecnością co najmniej trzech szczecinek na szczycie pazurków[2]. Pazurki poszczególnych stóp są równych rozmiarów[1].

Larwamipędraki o ciele wygiętym w kształt litery „C”. Ich szczęki mają żuwki zewnętrzną i wewnętrzną zrośnięte w malę. Na spodniej stronie żuwaczek leżą elementy aparatu strydulacyjnego[1].

Rozprzestrzenienie

Plemię rozprzestrzenione jest kosmopolitycznie. W Nowym Świecie reprezentuje je 13 rodzajów[2]. W Europie Środkowej występuje tylko rodzaj Oryctes. W Polsce występuje tylko rohatyniec nosorożec[3], przy czym ograniczony jest on w tym kraju do składowisk materiałów roślinnych, jak kompostownie i przytartaczne wysypiska trocin[4].

Taksonomia i ewolucja

Takson ten wprowadził w 1842 roku Étienne Mulsant pod nazwą Oryctésaires. Obejmuje 26 rodzajów[5].

W zapisie kopalnym chrząszcze te znane są od eocenu dzięki skamieniałościom Strategus cessatus[6].

Przypisy

  1. a b c d Rolf G. Beutel, Richard A. B. Leschen: Coleoptera, Beetles, Volume 1: Morphology and Systematics (Archostemata, Adephaga, Myxophaga, Polyphaga partim). de Gruyter, 2005, seria: Handbuch der Zoologie. ISBN 3-11-017130-9.
  2. a b c Brett C. Ratcliffe: Dynastinae. [w:] Generic Guide to New World Scarab Beetles [on-line]. 2001-2005. [dostęp 2020-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. Zdzisława Stebnicka: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 28b Żukowate – Scarabaeidae grupa podrodzin: Scarabaeidae pleurosticti. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1978, s. 41-43.
  4. B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 9. Chrząszcze – Coleoptera. Scarabaeoidea, Dascilloidea, Byrrhoidea i Parnoidea. Warszawa: 1983.
  5. tribus Oryctini Mulsant, 1842. [w:] BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2020-05-16].
  6. H.F. Wickham. New Miocene Coleoptera from Florissant. „Bulletin of the Museum of Comparative Zoology, Harvard College”. 53, s. 423-494, 1914. 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya