Osram

OSRAM Licht AG
Logo
Państwo

 Niemcy

Siedziba

Monachium

Data powstania

1906

Forma prawna

Aktiengesellschaft

Prezes

Olaf Berlien

Udziałowcy

Ams-Osram(inne języki)

ISIN

DE000LED4000

brak współrzędnych
Strona internetowa

Osram Licht AG (Osram) – niemieckie przedsiębiorstwo produkujące sprzęt oraz akcesoria oświetleniowe. Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w Monachium, w Bawarii.

Działalność

Nazwa „Osram” została zarejestrowana w Urzędzie Patentowym w Berlinie 17 kwietnia 1906 roku jako marka handlowa firmy Deutsche Gasglühlicht-Anstalt (znanej także jako Auer-Gesellschaft). Nazwę utworzono z połączenia nazw dwóch metali: osm i wolfram. W lipcu 1919 roku powołana została spółka Osram Werke GmbH Kommanditgesellschaft jako przedsięwzięcie firm Auer-Gesellschaft, AEG oraz Siemens & Halske AG. Firmy te postanowiły zjednoczyć swoje biznesy żarówkowe. Od roku 1978 do wejścia na giełdę w roku 2013, głównym udziałowcem w Osram GmbH był koncern Siemens.

Obecnie Osram jest obok GE Lighting i Philipsa jednym z trzech największych producentów sprzętu oświetleniowego na świecie. Według materiałów reklamowych przedsiębiorstwa, jej wyroby w asortymencie ponad 5000 artykułów produkuje się w 49 zakładach w 19 krajach i są dostępne w 150 krajach świata. Przedsiębiorstwo zatrudnia około 40 000 pracowników (35% w Europie, 33% w rejonie Azji i Pacyfiku, 28% w strefie Ameryk). 65% wartości sprzedaży firmy Osram stanowią żarówki. Pozostała część to oprzyrządowanie oświetleniowe i materiały optoelektroniczne. Sprzedaż realizowana jest przede wszystkim w strefie Ameryk (43%) oraz w Europie (37%).

Historia dawnej polskiej fabryki

We wrześniu 1921 roku grupa sześciu inżynierów zawiązała w Pabianicach spółkę, której celem miała być produkcja polskich żarówek. Powołano nowe przedsiębiorstwo z polskim kapitałem „Polska Żarówka Osram – Spółka Akcyjna”, które zawarło umowę ze znaną już wówczas na rynkach światowych spółką Osram GmbH na prawo używania nazwy oraz na wyłączność korzystania z patentów, wynalazków i doświadczeń tej spółki. Produkcję uruchomiono we wrześniu 1923 w fabryce przy ul. Grobelnej 4 w Pabianicach. Pracę znalazło w niej 200 osób, głównie kobiet. Produkowano stosunkowo niewielką liczbę żarówek na potrzeby przemysłu i transportu. Po kilku latach produkcję rozwinięto dzięki sprowadzeniu z Berlina maszyn do wyrobu miniaturowych żarówek do latarek kieszonkowych oraz półfabrykatów. W latach 30. podjęto produkcję nowego typu żarówek z tzw. dwuskrętką.

Po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, polska spółka została rozwiązana, a niemieckie władze utworzyły w jej miejsce „Glühlampenwerk Osram – GmbH” (Fabryka Żarówek Osram spółka z o.o.) pod całkowicie niemieckim zarządem. Utrzymano przedwojenny poziom produkcji. W roku 1944 sprowadzono z Niemiec kolejne zespoły maszyn, dzięki czemu rozszerzono asortyment i podwojono produkcję. Wobec nadciągającego frontu wojennego całą fabrykę ewakuowano jednak wkrótce do Niemiec. Berlińska fabryka Osram wykorzystywała pracę przymusową Polaków – spędziła w niej kilka miesięcy wywieziona podczas powstania warszawskiego historyczka Natalia Gąsiorowska[1].

W styczniu 1945 roku po wyzwoleniu miasta w budynku fabrycznym zastano jedynie resztki maszyn. Mimo to polskim fachowcom po dwóch miesiącach udało się dokonać rozruchu zmontowanych zespołów i rozpocząć produkcję. Po prawie roku działalności zakład został upaństwowiony i otrzymał nazwę „Polska Żarówka Osram – SA”. Podpisano też dziesięcioletnią umowę licencyjną z firmą Philips. Rozwijająca się fabryka przetrwała pod tą nazwą do listopada 1960, w którym to roku przemianowano ją na „Pabianicka Fabryka Żarówek – Polam”.

Osram Lighting sp. z o.o. w Polsce

Spółka jest obecna w Polsce od roku 1991. Początkowo, do 1995 działała jako spółka jawna, później zmieniła formę prawną na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Przedmiotem działalności firmy jest wyłącznie sprzedaż gotowych wyrobów – głównie poprzez sieć autoryzowanych dystrybutorów, w specjalistycznych sklepach i hurtowniach.

Przy użyciu sprzętu Osram zrealizowane zostały iluminacje budynków:

Przypisy

  1. Jolanta Kolbuszewska, Kobiety na naukowym Olimpie? Łódzkie adeptki Klio w latach 1945–1989, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2021, s. 22, DOI10.18778/8220-673-9, ISBN 978-83-8220-673-9.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya