Osyth

Święta
Osyth

Data śmierci	700
Czczona przez	Kościół katolicki
Wspomnienie	7 października
Atrybuty	jeleń za plecami klucze u pasa

Osyth (Osgyth, Sythe, Ositha, Othith; data urodzenia nieznana, zm. 700 r.) – staroangielska święta, założycielka klasztoru Chich w dawnym Królestwie Essex, żona tamtejszego króla Sighere.

Istnieją różne, spisane już po czasach anglosaskich, wersje żywota Osyth, ale w czasie, gdy powstawały, jej kult był już na stałe przemieszany z kultem jej imienniczki Osyth z Aylesburry^[1][2].

Przyjmuje się, że Osyth była córką Frithuwolda, współwładcy Mercji, rządzącego Surrey oraz Wilburgi - córki króla Pendy^[3]. Była również siostrzenicą św. Edyty Wilton i św. Edburga z Bicester^[4]. Wychowywała się w klasztorze w Warwickshire pod opieką św. Modwen^[5]. Marzyła o tym, by zostać przełożoną w tym klasztorze, ale pochodziła ze zbyt wysokiego rodu, by jej marzenie się urzeczywistniło. Jej przeznaczeniem było umocnienie sojuszu między państwami poprzez małżeństwo.

W tym czasie władzę zwierzchnią nad Królestwem Essex uzyskał Wulfhere z Mercji. Nakłonił on swego brata Frithuwolda do wydania Osyth za władcę podporządkowanego królestwa – Sighere^[6][4][3]. Małżeństwo to miało związać obie dynastie i dać mandat mercyjczykom do sprawowania władzy nad Essex. Legenda głosi, że zmuszona do małżeństwa Osyth pozostała po ślubie nietknięta^[5], jednak według innych źródeł urodziła Sighere syna, Offa, który został władcą Essex w 683 roku^[6].

Podczas nieobecności swego męża na dworze, Osyth nakłoniła dwóch miejscowych biskupów do udzielenia jej święceń zakonnych i udała się do klasztoru^[4]. W końcu, prawdopodobnie po śmierci Sigehere, założyła klasztor w Chich i została jego przełożoną^[3].

Została zamordowana w 700 roku podczas najazdu Duńczyków^[6]. Jej śmierć uznawana jest za męczeńską; według tradycji została ścięta, gdyż nie chciała oddać hołdu normandzkim bogom^[5][3].

Tradycyjnym dniem wspomnienia św. Osyth jest 7 października. Trwa jednak spór odnośnie do jej kultu - powszechnie w średniowiecznej Anglii uważana była za świętą, ale nie ma dowodów na to, że była kiedykolwiek formalnie kanonizowana. Nie wspomina o niej również Catholic Encyclopedia, w której znajdują się żywoty wielu współczesnych jej świętych. Miejsce pochówku Osyth, kościół w Aylesbury, przyciągał liczne pielgrzymki aż do roku 1500, kiedy na polecenie papieża usunięto jej kości z kościoła i pochowano w utrzymywanym w tajemnicy miejscu.

W ikonografii Osyth przedstawiana jest z jeleniem za plecami (w nawiązaniu do legendy, iż przyjęła święcenia zakonne w czasie gdy jej mąż polował na jelenia) oraz z kluczami u pasa, które symbolizują jej stanowisko przełożonej klasztoru^[4].

Od imienia Osyth wzięła nazwę miejscowość Saint Osyth w hrabstwie Essex, w pobliżu Chelmsford.