Ottakkuttar

Ottakkuttar

Język	język tamilski
Dziedzina sztuki	literatura

Ottakkuttar – tamilski poeta żyjący w XII wieku^[1.1].

Był czcicielem Saraswati. Pochodził ze społeczności Senguntar, zawodowo zajmował się tkactwem. Przez wiele lat związany z otoczeniem monarchów z dynastii Ćola, od 1118 do 1173 poeta dworski^[2]. Służył w tym właśnie charakterze czterem władcom, począwszy od Kulottungi I, a skończywszy na Radżaradży II^[1.1]. Znany jest ze skomponowania trzech uli, poświęconych odpowiednio Vikramie Ćoli, Kulottundze Ćoli oraz Radżaradży Ćoli. Ula to rodzaj panegiryku. Słowo to oznacza publiczne pojawienie się bądź też procesję. Zgodnie z tradycją wykonywany był przez poetę przy akompaniamencie muzyki, podczas gdy władca pojawiał się pośród tłumu poddanych w specjalnie sformowanej procesji. W monarsze, zazwyczaj siedzącym na słoniu bądź prowadzącym rydwan, miały się wówczas zgodnie z tradycją zakochiwać młode kobiety. Poeta tworzący ulę, w tym przypadku konkretnie Ottakkuttar, miał za zadanie opiewać boskie cechy władcy, jak również niedolę tych, którzy się w nim zakochali. Za swoją pracę twórczą został sowicie wynagrodzony. Radżaradża Ćola, który władzę przejął w 1146, za każdy dwuwiersz poświęconej sobie uli podarował Ottakkuttarowi tysiąc złotych monet. Uhonorował poetę również w ufundowanej przez siebie świątyni Śiwy w Dharasuram, nieopodal Kumbakonam^[2].

Dodatkowo Ottakkuttar znany jest pod tytułem Kavi Chakravarti, czyli cesarz poetów^[3].

Pośród innych jego utworów wymienić można Itti Elupatu^[1.2], opiewający wojowniczą przeszłość jego macierzystej społeczności Senguntar oraz to, w jaki sposób jej członkowie przeszli następnie do zajmowania się tkactwem^[1.1].