Otto Veraguth
 Otto Veraguth (fotografia z lewej) 1896 | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: neurologia, psychiatria | |
| Alma Mater | |
| Habilitacja |
1900 |
| Profesura |
1918 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
Otto Veraguth (ur. 13 maja 1870 w Chur, zm. 17 grudnia 1944 w Zurychu) – szwajcarski lekarz neurolog i psychiatra.
Życiorys
Syn Theodora i Anny Christiny z domu Herold. W 1892 roku ukończył gimnazjum w Chur, po czym studiował na Uniwersytecie w Zurychu. Studia ukończył w 1898 roku. W 1900 habilitował się z neurologii na podstawie pracy Über nieder differenzirte Missbildungen des Centralnervensystems, w 1918 został profesorem nadzwyczajnym[1]. Był przewodniczącym Szwajcarskiego Towarzystwa Neurologicznego w latach 1922–1924[2].
24 października 1901 roku ożenił się z Gertrud Keyser (1880–1962). Ich córką była Vrene Veraguth (1902–?)[3]. Dokumenty dotyczące Ottona Veragutha przechowywane są w archiwum w Bazylei[4].
Dorobek naukowy
Opisał tzw. objaw Veragutha[2]. Badał odruch psychogalwaniczny[5].
Wybrane prace
- Untersuchungen über normale und entzündete Herzklappen (1895)
- Ueber einen Fall von transitorischer reiner Worttaubheit (1900)
- Ueber Mikropsie und Makropsie (1903)
- Kultur und Nervensystem. Zurich, 1904
- (z Giovannim Cloëttą) Klinische und experimentelle Beobachtungen an einem Fall vin traumatischer Läsion des rechten Stirnhirns (1907)
- Das psychogalvanische Reflexphänomen. Berlin, 1909
- Neurasthenia. Berlin, 1910
- Die klinische Untersuchung Nervenkranker. Wiesbaden: Bergmann, 1911
- Der neurologische Unterricht an den schweizerischen Universitäten. Correspondenzblatt für Schweizer Aerzte 20, ss. 696–708, 1911
- Veraguth O, Sahli H. Ueber den neurologischen Unterricht an den schweizerischen Universitäten. Correspondenzblatt für Schweizer Aerzte 6, ss. 195–205, 1912
- Die Sensibilitäten des menschlichen Organismus (1913)
- Die Leitungsbahnen im Rückenmark. W: Handbuch der normalen und pathologischen Physiologie, Band 10. Berlin, 1927
Przypisy
- ↑ Otto Veraguth w bazie Who Named It (ang.)
- ↑ a b Bassetti CL. Swiss neurological eponyms. „Schweizer Archiv für Neurologie und Psychiatrie”. 159 (4), s. 238-246, 2008.
- ↑ Matrikeledition. [dostęp 2015-04-12].
- ↑ PA 838a N 51.6 Veraguth, Otto, Prof. Dr., und Frau, Zürich (2), 1941 (Dossier) [online], query.staatsarchiv.bs.ch [dostęp 2017-11-25] (niem.).
- ↑ Verghese A. Some observations on the psychogalvanic reflex. „British Journal of Psychiatry”. 510 (114), s. 639–42, 1968. PMID: 5654139.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.