Owanta
Kościół św. Jakuba w Owancie | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Okręg | |||
| Populacja (2001) |
| ||
| • liczba ludności |
464 | ||
| Kod pocztowy |
LT-33037 | ||
Położenie na mapie Litwy | |||
| Strona internetowa | |||
Owanta (lit. Alunta, także Alanta) – miasteczko położone na Litwie, okręg uciański, rejon malacki, 464 mieszkańców (2001).
Pochodzenie nazwy
Litewska nazwa miejscowości wywodzi się od rzeki Alunta (dawniej: Owanta), która wpada do Wirynty, dopływu rzeki Święta, w okolicach miasteczka. Starolitewskie słowo alėti oznacza płynąć.
Mieszkańcy
Obecnie w miejscowości mieszka ok. 450 osób (starostwo Owanty liczy z kolei 2600 mieszkańców).
Zabytki
Głównymi atrakcjami turystycznymi miejscowości są: kościół św. Jakuba z 1909 roku i założenie pałacowe.

Pałac w Owancie
Dwór w Owancie wzniósł Tomasz Miedzichowski h. Jasieńczyk, syn Antoniego Ignacego Miedzichowskiego, krajczego województwa wileńskiego i Marianny z Ostrowskich h. Korczak, wraz ze swym szwagrem, Tymoteuszem Nowickim h. własnego, z początkiem XIX wieku. W domu tym urodził się Napoleon Nowicki, filareta, zesłany w 1839 roku na Syberię w związku ze sprawą Konarskiego. Napoleon Nowicki ożeniony był z Felicją Micewiczówną, wdową po Willamowiczu. Była to romantyczna wielka miłość, której Adam Mickiewicz poświęcił miejsce w „Pieśni filaretów”. W Owancie odbywały się koncerty na potrzeby utrzymania placówek oświatowych, prowadzonych w Wilnie przez Teklę Iwicką, kuzynkę Napoleona Nowickiego. W Owancie urodziła się 24 lutego 1827 roku Julia Iwicka, siostra Ignacego Iwickiego i Tekli Iwickiej, żona wybitnego geologa, absolwenta Uniwersytetu Moskiewskiego, odkrywcy złóż złota w górach Ałtaju, Mikołaja Bakszewicza (1824–1891). Dom ten był ostoją polskości na terenach poddawanych brutalnej rusyfikacji.
Pałac w Owancie przeszedł niedawno wraz z otaczającym go parkiem renowację. W gmachu znajduje się muzeum etnograficzne i biblioteka. Założycielka biblioteki Elvyra Satkūnaitė otrzymała w 1996 „roku tytuł najlepszego księgarza Litwy”.
Zobacz też
Bibliografia
- Czesława Dorota Pomianowska, Biblioteka Narodowa w Warszawie, Katalog Rękopisów, Tom XIV, sygnatury 10201-10600, Różne dokumenty i varia rodziny Iwickich i Bakszewiczów, Warszawa 2003
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.