Ozielec

Ozielec
Państwo

 Słowacja

Wysokość

1046 m n.p.m.

Pasmo

Karpaty, Tatry

Sąsiednie szczyty

Goły Wierch, Tokarnia

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, po prawej znajduje się punkt z opisem „Ozielec”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Ozielec”
Ziemia49°15′15,0″N 20°16′28,2″E/49,254167 20,274500

Ozielec (słow. Oželec, 1046 m[1]) – przełęcz i polana w północnym grzbiecie Bujaczego Wierchu w słowackich Tatrach Bielskich[2]. W grzbiecie tym kolejno znajdują się: Wysoka Skała, Goły Wierch, Ozielec i Tokarnia[3].

Jest to szeroka przełęcz, na zachodnią stronę do Doliny pod Koszary opadająca lesistym zboczem. Natomiast rejon przełęczy i zbocze wschodnie, opadające do Doliny za Tokarnią jest trawiaste. Znajduje się na nim polana o wymiarach około 200 m × 100 m[3]. Witold Henryk Paryski nazywa przełęcz Tokarską Przełęczą, zaś polanę Ozielcem[4]. Władysław Cywiński pisze: Łąka jest tak nieznacznie nachylona, a przełęcz jest jej tak naturalnym elementem, że nadawanie osobnych nazw tym topograficznym elementom jest mnożeniem bytów nad potrzeby. Tak więc w ujęciu W. Cywińskiego Ozielec to zarówno przełęcz, jak i polana[3].

Z polany roztacza się widok obejmujący Tatry Bielskie od Bujaczego Wierchu po Hawrań. Polana znajduje się na obszarze ochrony ścisłej TANAP-u i dla turystów wstęp tutaj jest zabroniony. W dolinach po obydwu stronach przełęczy odbywa się jednak wyrąb lasu. Rozjeżdżone przez traktory drogi dochodzą do samej przełęczy, a na północnym skraju polany, tuż przy obrzeżu bukowego lasu stoi myśliwska chatka. Oprócz dróg prowadzących z dna sąsiednich dolin od przełęczy wychodzi także ścieżka prowadząca zachodnim zboczem na Bujaczy Wierch[3]. Wcześniejsze pomiary określały wysokość przełęczy na 1040[3], 1044[2] lub 1045[5] m.

Przypisy

  1. ↑ Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania.
  2. ↑ a b Tatry Wysokie polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000. Sygnatura, 2011/12. ISBN 83-87873-26-8.
  3. ↑ a b c d e Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ISBN 83-7104-011-3
  4. ↑ Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1
  5. ↑ Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.
Północna grań Bujaczego Wierchu

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya