Ołeh Taran

Ołeh Taran

Олег Таран

Pełne imię i nazwisko	Ołeh Anatolijowycz Taran
Data i miejsce urodzenia	11 stycznia 1960 Ordżonikidze
Wzrost	179 cm
Pozycja	napastnik
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1978–1980 Dynamo Kijów 6 (0) 1980 Czornomoreć Odessa 15 (0) 1981–1982 SKA Odessa 43 (20) 1982 CSKA Moskwa 21 (3) 1983–1988 Dnipro Dniepropetrowsk 134 (45) 1989 Metałurh Zaporoże 40 (16) 1990 Wydad Casablanca ? (?) 1990 Metałurh Zaporoże 15 (4) 1991 Hapoel Cafririm Holon ? (?) 1991–1992 Metałurh Zaporoże 27 (4) 1992 Markaryds IF ? (?) 1992–1993 Metałurh Zaporoże 1 (0) 1993 Enerhija Nowa Kachowka ? (1) 1993–1994 TSV Ettlingen ? (?) 1994–1995 Dnipro Dniepropetrowsk 7 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1977–1979  ZSRR U-20 ? (?)
Kariera trenerska
Lata Drużyna 1994–1995 Dnipro Dniepropetrowsk (grający trener) 1997–2000 Krywbas Krzywy Róg 2001–2002 Metałurh Zaporoże 2002–2003 SFC Opawa (konsultant) 2003 Slovan Bratysława (szef-trener) 2007–2009 Krywbas Krzywy Róg 2012–2013 Krywbas Krzywy Róg (p.o.) 2013–2014 Metałurh Zaporoże 2018–2019 Metałurh Zaporoże
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons

Ołeh Anatolijowycz Taran, ukr. Олег Анатолійович Таран, ros. Олег Анатольевич Таран, Oleg Anatoljewicz Taran (ur. 11 stycznia 1960 w Ordżonikidze, w obwodzie dniepropetrowskim) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Wychowanek DJuSSz w Ordżonikidze (od 1969) oraz Internatu Sportowego w Kijowie (od 1973). Pierwszy trener N.A. Szarikow. W 1977 został przyjęty do zespołu juniorów Dynama Kijów, a następnie przesunięty do drużyny rezerw, skąd wkrótce przeszedł do pierwszego składu. W ciągu trzech sezonów rozegrał tylko 6 spotkań, dlatego w lipcu 1980 przeszedł do Czornomoreć Odessa. Następnie odbywał służbę wojskową najpierw w SKA Odessa, a potem w CSKA Moskwa. Po zakończeniu służby wojskowej w 1983 został piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk, w którym zdobył największych sukcesów. W 1989 przeszedł do Metałurha Zaporoże, a w 1990 został pierwszym radzieckim piłkarzem, który wyjechał występować do Maroka, gdzie bronił barw Wydadu Casablanca. W lipcu 1990 powrócił do Metałurha Zaporoże. Jeszcze dwa razy wyjeżdżał za granicę, gdzie bronił barw klubów Hapoel Cafririm Holon i Markaryds IF i zawsze wracał do Metałurha. W 1993 występował w amatorskiej drużynie Enerhija Nowa Kachowka, skąd wyjechał do niemieckiego TSV Ettlingen. W ostatnim sezonie 1994/95 łączył funkcję piłkarza i trenera w zespole Dnipra Dniepropetrowsk.

Jako piłkarz radzieckiej reprezentacji U-20 zdobył w 1977 brązowe medale Juniorskich Mistrzostw Europy, a w następnym 1978 złote medale. W 1979 zdobył wicemistrzostwo Świata z radziecką reprezentacją U-20 w Japonii.

Jeszcze będąc piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk wykonywał również funkcje asystenta trenera. W sierpniu 1997 otrzymał propozycję trenować Krywbas Krzywy Róg. W lipcu 2001 został zaproszony na stanowisko głównego trenera w klubie Metałurh Zaporoże^[1]. W latach 2002–2003 przeniósł się do zagranicy, gdzie pracował w czeskim klubie SFC Opawa, a potem w słowackim Slovan Bratysława^[2]. Od 2007 do 2009 ponownie prowadził Krywbas Krzywy Róg. 13 lipca 2012 ponownie objął stanowisko głównego trenera Krywbasu Krzywy Róg^[3]. Z drużyną zdobył wysokie 6. miejsce, ale 19 maja 2013 roku ze względu na niewyznaczoną sytuację finansową klubu podał się do dymisji^[4]. 28 października 2013 został ponownie wyznaczony na stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże^[5]. 7 listopada 2014 podał się do dymisji^[6]. 7 czerwca 2018 po raz kolejny stał na czele "nowego" Metałurha Zaporoże^[7], z którym pracował do 25 czerwca 2019^[8]

• mistrz ZSRR: 1983
• mistrz Maroka: 1990
• wicemistrz ZSRR: 1987
• brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1984, 1985
• zdobywca Pucharu Federacji Piłki Nożnej ZSRR: 1986
• brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1995

• mistrz Europy U-18: 1978
• wicemistrz Świata U-20: 1979
• brązowy medalista Mistrzostw Europy U-18: 1977

• brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1999, 2000
• finalista Pucharu Ukrainy: 2000

• wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: 1983
• najlepszy piłkarz Ukraińskiej SRR: 1983

• tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1978

• O. Taran, [w:] baza Soccerway (trenerzy) [dostęp 2021-01-01] .
• Ołeh Taran w bazie Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej (ukr.)
• Ołeh Taran w bazie Football Facts (ros.)
• Profil na PlayerHistory (ang.)
• Ołeh Taran w bazie Kopanyi-myach.info (ukr. • ang. • ros.)
• Ołeh Taran w bazie Odeski Futbol (ros.)
• Profil na stronie legioner.kulichki.com (ros.)
• Oleg Taran, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2020-11-21] .