Ołeksandr Alijew

Ołeksandr Alijew
Олександр Алієв
Pełne imię i nazwisko	Ołeksandr Ołeksandrowycz Alijew
Data i miejsce urodzenia	3 lutego 1985 ; Chabarowsk
Wzrost	173 cm
Pozycja	pomocnik
Kariera juniorska
Lata	Klub
1998–1999	Spartak Moskwa
1999–2001	Dynamo Kijów
Kariera seniorska
Kariera reprezentacyjna
Kariera trenerska
Lata	Drużyna
2018	FK Chmielnicki
	↑ Aktualne na: 27.11.2018. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe. ;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ołeksandr Ołeksandrowycz Alijew, ukr. Олександр Олександрович Алієв, ros. Александр Александрович Алиев, Aleksandr Aleksandrowicz Alijew (ur. 3 lutego 1985 w Chabarowsku) – ukraiński piłkarz pochodzenia rosyjskiego (ma rosyjskie i ukraińskie obywatelstwo), grający na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

Ołeksandr Alijew urodził się i do 12 roku życia mieszkał w Chabarowsku. Później wraz z rodzicami wyjechał do Kurska, gdzie mieszkała jego babcia. Stąd Ołeksandr trafił najpierw do orłowskiej drużyny piłkarskiej, a później do szkółki piłkarskiej Spartaka Moskwa^[1]. Jego grę zauważyli selekcjonerzy Dynama Kijów i w 2000 roku nastolatka „wyciągnęli” od swoich odwiecznych rywali. Tak Alijew został przyjęty do Piłkarskiej Akademii Dynamo 1985, którą kierował znany piłkarz Pawło Jakowenko.

Karierę rozpoczął w 2001 w klubie Borysfen-2 Boryspol, który występował w Druhiej Lidze. W 2002 roku został piłkarzem Dynama Kijów. W stołecznym klubie grał głównie w juniorskiej drużynie Dynamo-2 Kijów. Jest najmłodszym zawodnikiem w składzie Dynama Kijów ery niepodległej Ukrainy – debiutował, kiedy miał 17 lat i 6 miesięcy. Z pierwszą drużyną zdobył dwa mistrzostwa (2003, 2004) i Puchar Ukrainy (2003). Jednak nie mógł na stałe zająć miejsca w podstawowym składzie, często naruszał regulamin i w końcu został przesunięty do drużyny rezerw. Na początku 2006 roku został wypożyczony do Metałurha Zaporoże. Sezon 2006/07 rozpoczął ponownie jako zawodnik Dynama, z którym został mistrzem Ukrainy 2007, ale dopiero od sezonu 2007/08 został podstawowym piłkarzem klubu^[2].

18 grudnia 2009 roku za 7 mln euro przeszedł z Dynama Kijów do Lokomotiwu Moskwa^[3]. W moskiewskim zespole spotkał trenera Jurija Siomina, z którym pracował w Dynamie. Po odejściu trenera Jurija Siomina do Dynama Kijów również poprosił klub o powrót do Dynama. Po długich pertraktacjach 2 marca 2011 ponownie został piłkarzem Dynama^[4]. 13 lipca 2012 został wypożyczony do Dnipra Dniepropetrowsk^[5]. Podczas przerwy zimowej sezonu 2012/13 powrócił do Dynama. 11 stycznia 2014 roku przeszedł do Anży Machaczkała^[6], w którym grał do 22 maja 2014^[7]. 31 lipca 2014 przedłużył kontrakt z Anży Machaczkała^[8]. Na początku stycznia 2015 za obopólna zgodą kontrakt został anulowany^[9]. W kwietniu 2014 został piłkarzem Ruchu Winniki^[10]. Podczas przerwy zimowej sezonu 2015/16 powrócił do Kijów, gdzie potem występował w amatorskim zespole Katandzaro. 10 czerwca 2016 podpisał kontrakt z kazachskim FK Taraz^[11]. 4 października 2016 za obopólną zgodą kontrakt został anulowany^[12]. W 2017 ponownie bronił barw Katandzaro Kijów. W 2018 został piłkarzem Interu Bojarka. Od sierpnia 2018 kontynuował występy w Melioratorze Bucza^[13].

Kariera reprezentacyjna

Ołeksandr Alijew występował w reprezentacji Ukrainy na juniorskich Mistrzostwach Europy U-19 rozgrywanych w 2004 roku w Szwajcarii, gdzie strzelił bramkę w półfinale, jednak w karnych reprezentacja przegrała Hiszpanii 2:4.

Następnie występował w reprezentacji Ukrainy U-20 na młodzieżowych Mistrzostwach Świata U-20 rozgrywanych w 2005 w Holandii, gdzie z 5 bramkami został jednym z najlepszych strzelców turnieju (z Fernando Llorente) ustępując jedynie Lionelowi Messiemu.

Na młodzieżowych Mistrzostwach Europy U-21 rozgrywanych w 2006 roku w Portugalii jako zawodnik reprezentacji Ukrainy zdobył tytuł wicemistrza Europy.

Po tym sukcesie Alijew zaczął naruszać regulamin, za co trener reprezentacji Ołeksij Mychajłyczenko nie powoływał do reprezentacji młodzieżowej.

Dopiero 6 września 2008 Alijew zadebiutował w reprezentacji Ukrainy, którą wtedy trenował Ołeksij Mychajłyczenko. W drugiej połowie meczu z reprezentacją Białorusi zmienił Maksyma Kaliniczenkę.

Kariera trenerska

16 marca 2018 został zaprezentowany jako główny trener amatorskiego zespołu FK Chmielnicki^[14], którym kierował do początku czerwca 2018^[15].

Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy klubowe

mistrz Ukrainy: 2003, 2004, 2007, 2009
wicemistrz Ukrainy: 2005, 2008
zdobywca Pucharu Ukrainy: 2003, 2005, 2007
zdobywca Superpucharu Ukrainy: 2007, 2009
zdobywca Pucharu Pierwogo Kanału: 2008

Sukcesy reprezentacyjne

wicemistrz Europy U-21: 2006

Sukcesy indywidualne

zdobywca Brązowego Buta (5 goli) na młodzieżowych Mistrzostwach Świata U-20 w 2005

Przypisy

Bibliografia

O. Aliyev, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-01] .
Ołeksandr Alijew w bazie Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej (ukr.)
Ołeksandr Alijew w bazie FBref.com (port. • ang. • fr. • wł. • niem. • hiszp.)
Ołeksandr Alijew w bazie Allplayers.in.ua (ukr.)
Ołeksandr Alijew w bazie Kopanyi-myach.info (ukr. • ang. • ros.)
Ołeksandr Alijew w bazie Football Facts (ros.)
Ołeksandr Alijew w bazie National Football Teams (ang.)
Oleksandr Aliyev, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-18] .

[1] Aktualne na: 27.11.2018. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

[2] Александр АЛИЕВ: „Я Семина слушаюсь, плохого он не посоветует”. dynamo.kiev.ua. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-19)]..

[3] ynamo.kiev.ua: Wywiad z Alijewem. (ros.).

[4] UA-Футбол. Алиев в „Локомотиве”. Официально.

[5] UA-Футбол. Алиев возвращается в „Динамо”.

[6] UA-Футбол. Александр Алиев отдан в аренду „Днепру”.

[7] СМИ: Алиев перешёл в Анжи – UA-Футбол.

[8] СМИ: Алиев покидает Анжи – UA-Футбол.

[9] Алиев вернулся в Анжи – UA-Футбол.

[10] СМИ: Анжи расторг контракт с Алиевым – UA-Футбол.

[11] СМИ: Алиев стал игроком Руха – UA-Футбол.

[12] Алієв став гравцем Тараза – UA-Футбол.

[13] Алієв залишив Тараз – UA-Футбол.

[14] Алієв продовжить кар'єру в ФК Меліоратор з Бучі - UA-Футбол. (ukr.)

[15] Олександр Алієв очолив ФК Хмельницький – UA-Футбол.

[16] Алієв залишив посаду головного тренера ФК Хмельницький – UA-Футбол.

[a]

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]