Paco de Lucía
Paco de Lucía, 2007 | |
| Imię i nazwisko |
Francisco Sánchez Gómez |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
21 grudnia 1947 |
| Data i miejsce śmierci |
25 lutego 2014 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Powiązania | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Paco de Lucía, właśc. Francisco Sánchez Gómez[1] (ur. 21 grudnia 1947 w Algeciras[1], zm. 25 lutego 2014 w Cancún[2][3]) – hiszpański gitarzysta flamenco. Na cześć swojej matki Lucíi Gómez występował pod scenicznym pseudonimem Paco de Lucía[1].
Życiorys
Pierwszymi nauczycielami gitarzysty byli jego ojciec Antonio Sanchez i starszy brat Ramón de Algeciras. Jego bratem jest wokalista Pepe de Lucía.
De Lucia w wieku 5 lat otrzymał od ojca swoją pierwszą gitarę i rozpoczął naukę gry flamenco (1952–1958). Do jego nauczycieli można zaliczyć wielu wybitnych gitarzystów, m.in. Nino Ricardo, Miguela Borrull, Mario Escudero czy Sabicasa. W 1958 debiutował publicznym występem w Radio Algeciras. Rok później otrzymał nagrodę specjalną w konkursie Festival Concurso Internacional Flamenco de Jerez de la Frontera. W 1963 wyruszył w pierwszą zagraniczną podróż jako gitarzysta z grupą akompaniujących mu tancerzy Josè Greco, z którymi koncertował przez 3 sezony. W tym czasie w Nowym Jorku poznał sławnych gitarzystów Nino Ricardo oraz Sabicasa, który zachęcił go do określenia i podążania własnym stylem flamenco. Rozważając podjęcie dalszej nauki u boku Nino Ricardo, przeniósł się w 1964 wraz z rodziną do Madrytu i już rok później nagrał z nim 2 albumy (oraz 3 nagrania z bratem Ramonem de Algeciras). W 1967 dołączył do Festival Flamenco Gitano, corocznej trasy koncertowej flamenco.

W tym samym czasie nagrał swój pierwszy solowy album La fabulosa guitarra de Paco de Lucía, w którym można zauważyć wpływ Nino Ricardo, Sabicasa i Mario Escudero. Chcąc zerwać z narzucanym mu stylem, w 1969 nagrał Fantasia Flamenca, gdzie po raz pierwszy zdefiniował swój własny styl, który w pewnych motywach odbiega od przyjętych tradycji i reguł muzyki flamenco. Dla Paco de Lucii rozpoczął się najlepszy okres w karierze, jego niepowtarzalny styl uwydatniał się coraz bardziej w El Duende Flamenco (1972), Fuente y Caudal (1973) oraz Almoraima (1976). Nagrał także singel Entre dos Aguas, który przyniósł mu ogromną sławę.
W latach 1969–1979 nagrał dziewięć albumów ze słynnym później śpiewakiem flamenco Camaronem de la Isla, w którego wylansowaniu Paco miał znaczny udział.

Od 1977 koncertował i nagrał dwa albumy z Alem Di Meolą, Johnem McLaughlinem i Larrym Coryellem. W tym samym roku ożenił się z Casildą Varela, z którą ma troje dzieci. Kontakt z jazzem wpłynął na jego grę, gitarzysta poszukiwał nowych brzmień wzbogacając tym samym ubogi styl flamenco. 5 grudnia 1980 doszło do głośnego koncertu w piątkowy wieczór w San Francisco. John McLaughlin, Al Di Meola i Paco de Lucía zagrali przed 10-tysięczną publicznością i od tej pory ich nazwiska obiegły cały świat. Album Friday Night in San Francisco (1981) odniósł ogromny sukces i dotychczas sprzedany został w 1,5 mln egzemplarzy. Współpraca tria została ostatecznie ukoronowana trzema albumami: Friday Night in San Francisco (1981), Castro Marin (1981) i Passion, Grace and Fire (1983). Paco de Lucía nagrał także muzykę do filmów takich jak Carmen Carlosa Saury, La Sabina i Los Tarantos José Luisa Borau, prezentowaną w teatrze de la Zarzuela w 1986. W 1981 założył sekstet z Pardo, Benevent, Dantas, de Algeciras i Pepe de Lucia. Utrzymywał również kontakt z Chickiem Coreą, co stanowiło początek owocnej współpracy obu muzyków.
Do rytmów czystego flamenco powrócił niespodziewanie w spektakularnym albumie Siroco (1987), jednak w 1990 wraz z sekstetem i pianistą Chicka Corei kontynuował styl pełen ekspresji. W 1991 nagrał z orkiestrą de Cadaques album Concierto de Aranjuez, a w 1993 z Paco de Lucía Sextett – Live in América. W 2004 de Lucia otrzymał nagrodę Księcia Asturii w dziedzinie sztuki, najważniejszą i najbardziej prestiżową nagrodę tego typu w Hiszpanii.
Paco de Lucía zmarł 25 lutego 2014 roku na atak serca[2].
Dyskografia
- 1961: Los Chiquitos de Algeciras (z Pepe de Lucíą)
- 1964: Dos guitarras flamencas en stereo (z Ricardo Mondrego)
- 1965: 12 éxitos para 2 guitarras flamencas (z Ricardo Mondrego)
- 1965: 12 canciones de García Lorca para guitarra (z Ricardo Mondrego)
- 1966: Música Clasica Transcrita para Guitarra (z Ramónem de Algeciras)
- 1966: Canciones andaluzas para 2 guitarras (z Ramónem de Algeciras)
- 1967: Dos guitarras flamencas en América Latina (z Ramónem de Algeciras)
- 1967: La fabulosa guitarra de Paco de Lucía
- 1969: Fantasía flamenca de Paco de Lucía
- 1969: Paco de Lucía y Ramón de Algeciras en Hispanoamérica (z Ramónem de Algeciras)
- 1969: 12 Hits para 2 guitarras flamencas y orquesta de cuerda (z Ramónem de Algeciras)
- 1971: Recital de guitarra de Paco de Lucía
- 1971: El mundo del flamenco (z Pepe de Lucíą i Ramónem de Algeciras)
- 1972: El duende flamenco de Paco de Lucía
- 1973: Fuente y caudal
- 1975: En vivo desde el Teatro Real
- 1976: Almoraima
- 1978: Paco de Lucía interpretato Manuel de Falla (z grupą Dolores)
- 1981: Sólo quiero caminar
- 1981: Friday Night in San Francisco (z Johnem McLaughlinem i Alem Di Meolą)
- 1981: Castro Marín (z Johnem McLaughlinem i Larrym Coryellem)
- 1983: Passion, Grace and Fire (z Johnem McLaughlinem i Alem Di Meolą)
- 1982: La Guitarra de Oro de Paco de Lucía
- 1984: Live... One Summer Night
- 1987: Siroco
- 1990: Zyryab
- 1991: Concierto de Aranjuez
- 1993: Live in América (wyk. Paco de Lucía Sextet)
- 1996: The Guitar Trio (z Johnem McLaughlinem i Alem Di Meolą)
- 1996: Antología
- 1998: Luzia
- 2004: Cositas Buenas
- 2005: Gold
- 2011: Envivo, Conciertos España 2010
- 2014: Canción Andaluza
Filmografia
- 2014: Paco de Lucía: la búsqueda (film dokumentalny, reż. Curro Sánchez)[4]
Przypisy
- ↑ a b c D. E. Pohren: Paco de Lucía and family: the master plan. Society of Spanish Studies, 1992, s. 55. ISBN 978-0-933224-62-9.
- ↑ a b John L Walters: Paco de Lucía obituary. theguardian.com, 2014-02-26. [dostęp 2014-02-27]. (ang.).
- ↑ Mark Elkington: Paco de Lucía: Guitarist whose virtuosity and fusions with other musical forms made him arguably flamenco's most influential artist. independent.co.uk, 2014-02-26. [dostęp 2014-02-27]. (ang.).
- ↑ Paco de Lucía: la búsqueda (2014) Full Cast & Crew. imdb.com. [dostęp 2015-09-06]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona internetowa (ang. • hiszp.)
- ISNI: 0000000108785701, 0000000368547312, 0000000368547320
- VIAF: 22327986, 18162181270708290009
- LCCN: n83046967
- GND: 119466929
- LIBRIS: 53hlsg1p1xmrzxj
- BnF: 13896848g, 13835520s
- SUDOC: 080879357
- SBN: UBOV525445
- NLA: 35994665
- NKC: js20020527007
- BNE: XX1125995
- NTA: 071067523
- BIBSYS: 2040869
- CiNii: DA05365255
- PLWABN: 9810587504705606, 9810558418205606
- NUKAT: n2009109726
- J9U: 987007452834605171
- LNB: 000338703
- NSK: 000110763
- CONOR: 22300515
- KRNLK: KAC2020Q8200
- LIH: LNB:YCg;=BZ
- WorldCat: E39PBJkHqhrjjcykpWQWWXymVC
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.