Paradoks Giffena

Wikipedia:Weryfikowalność
Ten artykuł od 2012-05 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Krzywa popytu na dobra Giffena

Paradoks Giffena – sytuacja ekonomiczna, w której wielkość popytu na dane dobro wzrasta pomimo wzrostu jego ceny. Sytuacja taka ma miejsce przy bardzo niskich dochodach konsumentów i przy wzroście cen dóbr niższego rzędu, zwanych dobrami Giffena, lub przy jednoczesnym wzroście cen dóbr niższego rzędu i dóbr normalnych. Gdy ceny (przykładowo chleba i mięsa) wzrosną, to przy ograniczonym budżecie konsument nie jest już w stanie nabyć obu pożądanych dóbr. Jeśli cena jednego z nich (chleba) jest relatywnie niższa od cen jego substytutów (mięsa), to konsument musi zrezygnować z droższych zamienników na rzecz tańszych opcji, by wciąż móc zaspokajać swoje potrzeby. Wtedy popyt na tańsze dobro (chleb) rośnie.[1]

Paradoks Giffena jest jednym z przypadków w mikroekonomii, zaprzeczających klasycznemu działaniu krzywej popytu (według którego wzrost ceny danego dobra powoduje spadek popytu na to dobro), innym jest np. paradoks Veblena.

Historia

Robert Giffen w II połowie XIX wieku w Wielkiej Brytanii podczas swoich badań stwierdził, że mimo wzrostu cen chleba, wielkość popytu na to dobro również wzrasta. Zaobserwował to przede wszystkim u najuboższych gospodarstw domowych, w których wydatki na chleb były wysokie w stosunku do całości wydatków. Chleb jest specyficznym dobrem konsumpcyjnym, dlatego też nie posiada bliskich substytutów, a gospodarstwa nie mogą go wyeliminować ze swojego koszyka nabywanych dóbr i usług. Zaistniała wręcz sytuacja odwrotna, a mianowicie to chleb był substytutem innych dóbr żywnościowych, których ceny były relatywnie wyższe od ceny chleba. Taka sytuacja powoduje wzrost jego spożycia.

Przypisy

  1. ↑ Hermann Simon, Martin Fassnacht, Zarządzanie cenami, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2019, s. 121-122, ISBN 978-83-01-20772-4 (pol.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya