Partia stulecia
Partia stulecia, gra stulecia – określenie partii szachowej, rozegranej 17 października 1956 roku między Donaldem Byrnem a Bobby Fischerem w Nowym Jorku. Autorem określenia był redaktor „Chess Review”, Hans Kmoch, który zwrócił uwagę na bardzo dojrzałą grę kombinacyjną trzynastoletniego Fischera.
Tło
Partia odbyła się w prestiżowym Marshall Chess Club w ramach turnieju Rosenwald Memorial. Fischer został zaproszony do rozgrywek z uwagi na jego triumf w mistrzostwach USA juniorów trzy miesiące wcześniej i był to jego pierwszy poważny turniej seniorski. W siódmej rundzie Fischer miał zagrać z Byrnem, dawnym mistrzem USA, którego grę cechowała agresywność. Do tego momentu Fischer odniósł w turnieju trzy remisy i trzykrotnie przegrał, z kolei Byrne pokonał wcześniej m.in. Samuela Reshevsky'ego. Byrne grał białymi, a Fischer czarnymi[1].
Przebieg partii
Źródła komentarzy: chessgames.com[2], chess.com[3]
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
| 8 |              | 8 | |||||||
| 7 | 7 | ||||||||
| 6 | 6 | ||||||||
| 5 | 5 | ||||||||
| 4 | 4 | ||||||||
| 3 | 3 | ||||||||
| 2 | 2 | ||||||||
| 1 | 1 | ||||||||
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
- Białe: Donald Byrne
- Czarne: Bobby Fischer
- Otwarcie: Obrona Grünfelda, D92
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
| 8 | | 8 | |||||||
| 7 | 7 | ||||||||
| 6 | 6 | ||||||||
| 5 | 5 | ||||||||
| 4 | 4 | ||||||||
| 3 | 3 | ||||||||
| 2 | 2 | ||||||||
| 1 | 1 | ||||||||
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
- 1. Sf3 Sf6 2. c4 g6 3. Sc3 Gg7
Fischer pozwala Byrne'owi opanować centrum pionami, w zamian fianchettując gońca z zamiarem rozwoju innych figur.
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
| 8 | | 8 | |||||||
| 7 | 7 | ||||||||
| 6 | 6 | ||||||||
| 5 | 5 | ||||||||
| 4 | 4 | ||||||||
| 3 | 3 | ||||||||
| 2 | 2 | ||||||||
| 1 | 1 | ||||||||
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
- 4. d4 O-O 5. Gf4 d5
Następuje transpozycja do obrony Grünfelda.
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
| 8 | | 8 | |||||||
| 7 | 7 | ||||||||
| 6 | 6 | ||||||||
| 5 | 5 | ||||||||
| 4 | 4 | ||||||||
| 3 | 3 | ||||||||
| 2 | 2 | ||||||||
| 1 | 1 | ||||||||
| a | b | c | d | e | f | g | h | ||
- 6. Hb3 dc4
Fischer pozbywa się swojego piona z centrum, zmuszając jednak hetmana do zajęcia pola, które można zaatakować.
- 7. H:c4 c6 8. e4 Sbd7
Bardziej aktywnym ruchem jest 8. … b5, po którym następuje 9. … Ha5.
- 9. Wd1 Sb6 10. Hc5
Kolejne pole, na którym biały hetman może być zaatakowany. Lepszym posunięciem było 10. Hb3.
- 10. … Gg4 11. Gg5?
Lepsze byłoby Ge2, po którym nastąpiłaby roszada.
- 11. … Sa4!!
Fischer oferuje ofiarę skoczka. Na jej przyjęcie Fischer odpowiedziałby … S:e4 z możliwą dalszą grą 13. Hb4 S:g5 14.S:g5 G:d1 15.K:d1 G:d4 16.Hd2 G:f2 i wygraną czarnych.
- 12. Ha3 S:c3 13. bc3 S:e4!
Fischer wykorzystuje fakt, iż Byrne jeszcze nie zrobił roszady, i otwiera linię e.
- 14. G:e7 Hb6 15. Gc4
Byrne nie bije wieży z uwagi na możliwe 15. G:f8 G:f8 16. Hb3 S:c3! 17. H:b6 (17. H:c3?? Gb4) ab6 18. Wa1 We8+ 19. Kd2 Se4+ 20. Kc2 S:f2 21. Wg1 Gf5+.
- 15. … S:c3! 16. Gc5 Wfe8+
Fischer kontynuuje swój plan, szachując króla, który pozostał w centrum.
- 17. Kf1 Ge6!!
Fischer poświęca hetmana, aby zastosować taktykę młynka i zyskać materiał.
- 18. G:b6?
Byrne przyjmuje ofiarę hetmana. Jej odrzucenie również mogłoby być problematyczne: 18. G:e6 Hb5+ 19. Kg1 Se2+ 20. Kf1 Sg3+ 21. Kg1 Hf1+ 22. W:f1 Se2X. Z kolei na 18. H:c3 Fischer mógłby odpowiedzieć 18. … H:c5.
- 18. … G:c4+ 19. Kg1 Se2+ 20. Kf1 Sxd4+ 21. Kg1 Se2+ 22. Kf1 Sc3+ 23. Kg1 ab6 24. Hb4 Wa4! 25. H:b6 S:d1
Za hetmana Fischer otrzymał piona, wieżę i dwa gońce, uzyskując przewagę materialną.
- 26. h3 W:a2 27. Kh2 S:f2 28. We1 W:e1 29. Hd8+ Gf8 30. S:e1 Gd5 31. Sf3 Se4 32. Hb8 b5
Każda bierka czarnych jest broniona, natomiast hetman białych jest pasywny.
- 33. h4 h5 34. Se5 Kg7 35. Kg1 Gc5+
Następuje mat forsowny.
- 36. Kf1 Sg3+ 37. Ke1 Gb4+ 38. Kd1 Gb3+ 39. Kc1 Se2+ 40. Kb1 Sc3+ 41. Kc1 Wc2X
Po partii
Rozgrywka została szeroko doceniona za granicą, między innymi w Wielkiej Brytanii i ZSRR, gdzie Jurij Awerbach pochwalił talent Fischera. Sędzia turnieju, Hans Kmoch, przyznał, że zbierał już wówczas zapisy z partiami Fischera, przyrównując je do wczesnej twórczości Rembrandta[1].
Przypisy
- ↑ a b Frank Brady, Bobby Fischer's Game of the Century [online], chessbase.com, 29 maja 2011 [dostęp 2020-04-04].
- ↑ Donald Byrne vs Robert James Fischer [online], chessgames.com [dostęp 2020-04-04].
- ↑ Partia Stulecia Byrne - Fischer (1956) [online], chess.com, 22 sierpnia 2018 [dostęp 2020-04-04].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.