PasComSat

PasComSat
Ilustracja
Inne nazwy

OV1-8

Indeks COSPAR

1966-053A

Indeks NORAD

S02324

Państwo

 Stany Zjednoczone

Zaangażowani

USAF

Rakieta nośna

Atlas D

Miejsce startu

Vandenberg

Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum

998 km

Apogeum

1013 km

Okres obiegu

105,2 min

Nachylenie

144,2°

Czas trwania
Początek misji

14 lipca 1966[1] 02:09 UTC

Powrót do atmosfery

4 stycznia 1978

Wymiary
Masa całkowita

10,4 kg

PasComSat (ang. Passive Communication Satellite także ; OV1-8 Orbiting Vehicle 1-8) – amerykański bierny satelita telekomunikacyjny zbudowany w ramach programu satelitów technologicznych Orbiting Vehicle. Zadaniem należącego do USAF satelity było testowanie nowej konstrukcji biernego satelity telekomunikacyjnego. Wyniesiony na orbitę w 1966 roku, PasComSat miał formę rozwijanego balonu z tworzywa sztucznego o średnicy 9 m, którego głównym elementem był szkielet wykonany z aluminiowych prętów.

Budowa i działanie

Korzystając z doświadczeń wyniesionych z budowy pasywnego eksperymentalnego satelity telekomunikacyjnego Echo 1 USAF zleciło Goodyear Aerospace Corp. budowę satelity mającego formę sferycznego balonu o średnicy 9 metrów wykonanego z cienkiej poliestrowej folii i szkieletu z aluminiowych prętów. Na orbicie balon miał się w pełni rozwinąć dzięki wpompowaniu do jego wnętrza helu. Następnie pod wpływem działania promieniowania UV folia miała ulec rozkładowi, pozostawiając jedynie aluminiowy szkielet[2].

Doświadczenia wyniesione z misji satelity Echo 1, pokazały, że wykorzystanie reflektora w formie balonu powoduje silną interakcję z wiatrem słonecznym, czego skutkiem było systematyczne obniżanie jego orbity. Konstrukcja w formie szkieletu miała uczynić satelitę odpornym na niekorzystne działanie wiatru słonecznego, dzięki czemu jego orbita miała być bardziej stabilna[2].

Misja

Misja rozpoczęła się 14 czerwca 1966 roku, kiedy rakieta Atlas D wyniosła z kosmodromu Vandenberg satelitę PasComSat na niską orbitę okołoziemską. Wystrzelony satelita otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-063A[3]. Po znalezieniu się na docelowej orbicie nastąpiło prawidłowe rozwinięcie struktury balonu, następnie foliowa powłoka uległa rozkładowi.

Szkielet z prętów aluminiowych charakteryzował się pięciokrotnie większą zdolnością do odbijania fal radiowych niż wcześniej testowana konstrukcja. PasComSat służył do testowania zastosowań telekomunikacyjnych przez ponad 11 lat[2]. Satelita spłonął w górnych warstwach atmosfery 4 stycznia 1978 roku[3].

Przypisy

  1. ↑ Master Launch Log ↓.
  2. ↑ a b c Grid-sphere passive communications satellite ↓.
  3. ↑ a b OV 1-8 ↓.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya