Paul Delorme

Paul Delorme
Data i miejsce urodzenia

26 lipca 1868
Saint-Maurice

Data i miejsce śmierci

7 grudnia 1956
Paryż

Zawód, zajęcie

fizyk

Multimedia w Wikimedia Commons

Paul Delorme (ur. 26 lipca 1868 w Saint-Maurice, zm. 7 grudnia 1956 w Paryżu, jest fizykiem i chemikiem, który został przemysłowcem po udziale w powstaniu firmy Air Liquide w 1902, której był pierwszym prezesem, zanim w 1945 roku przekazał stery grupy swojemu synowi Jeanowi Delorme[1].

Życiorys

Akcja Air Liquide S.A. za 100 franków, wyemitowana w Paryżu 10 lipca 1937 r., podpisana przez Paula Delorme'a, prezesa spółki w latach 1902-1945
Akcja Air Liquide S.A. za 100 franków, wyemitowana w Paryżu 10 lipca 1937 r., podpisana przez Paula Delorme'a, prezesa spółki w latach 1902-1945

Syn przemysłowca Paul Delorme jest byłym studentem ESPCI Paris. Jego ojciec prowadzi fabrykę koronek. Został szefem działu sprzedaży w Thomson-Houston Electric Company, kiedy inżynier Georges Claude, jego kolega z klasy i przyjaciel, opracował proces skraplania powietrza w celu oddzielenia jego składników[2]. On i Paul Delorme zainwestowali początkową sumę 7500 franków, wydaną na zakup silnika na sprężone powietrze, używanego przez trzy lata, w małym pomieszczeniu w magazynie La Villette, które udostępniło im Compagnie Générale des Omnibus[2].

W 1902 roku Paul Delorme zebrał 24 abonentów, głównie innych inżynierów, aby wesprzeć finansowo projekt przemysłowy w formie spółki akcyjnej z kapitałem 100 tysięcy franków. Pierwsza fabryka została otwarta we Francji w 1905 roku, a następnie cztery kolejne[3].

Począwszy od 1906 roku, stał na czele międzynarodowej ekspansji w Belgii, Włoszech, Japonii i Hongkongu, a następnie, w 1913 roku, dokonał swojej pierwszej oferty publicznej wśród coulissiers. W 1910 roku wysłał René Jacques’a Lévy’ego do Kanady, aby stworzył fabrykę na lądzie na wschodnich przedmieściach Montrealu, co było wielkim sukcesem, ale ten ostatni zginął podczas zatonięcia Titanica. W latach dwudziestych XX wieku rozwój Air Liquide w Chinach rozpoczął się w Szanghaju. W latach 1920–1929 Air Liquide zebrała 70 milionów franków poprzez emisję akcji. Złożona głównie z inżynierów i techników, zaczyna liczyć na obecność małych przewoźników, z których większość nadal będzie stosunkowo lojalna wobec firmy[4].

W 1930 roku rozwój firmy osiągnięto przy prawie zerowym zadłużeniu, a nieliczne emisje dłużnych papierów wartościowych stanowiły zaledwie 15% zobowiązań, zgodnie z doktryną finansową jej prezesa: "Wolę – mówił – postawić wszystko na moje zadłużone pieniądze, w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, lepiej zwrócić się do wspólników-akcjonariuszy niż do bankierów, ale nie jest to też porwane przez modę na spółki zależne do szybko rozwijającej się działalności: firma musi pozostać scentralizowana, zachowując pełną własność swoich materiałów i obiektów, zawsze i wszędzie". W rzeczywistości strategia rozwoju międzynarodowego obejmuje spółki zależne, które dopiero po skonsolidowaniu ich działalności zostaną w pełni zintegrowane ze spółką-matką, co ratuje Air Liquide w przypadku bankructwa jednej z nich[5].

Od 1928 r. była to 17. kapitalizacja francuskiej giełdy po wejściu na giełdę francuskich przedsiębiorstw przemysłowych, a następnie 6. w 1936 r. W przededniu II wojny światowej firma posiadała już około 130 fabryk na świecie[6].

Jego syn Jean Delorme przejął władzę w 1945 r., po czym ustąpił ze stanowiska i w 1985 r. przejął go jego zięć, Édouard de Royère[7].

Przypisy

  1. ↑ Base Leonore : Paul Maurice Delorme
  2. ↑ a b 13. Georges Claude et l'air liquide [online], Les Echos, 13 sierpnia 2003 [dostęp 2024-06-21] (fr.).
  3. ↑ L'Air Liquide : une exception française [online], Les Echos, 7 listopada 2002 [dostęp 2024-06-21] (fr.).
  4. ↑ Thomas Lestavel, Business Story : Air Liquide, l'innovation plein gaz [online], HEC Stories, 13 listopada 2019 [dostęp 2024-06-21] (fr.).
  5. ↑ Victor Cazale, Air Liquide, ce géant qui marche à l’hydrogène [online], Entreprendre, 24 lipca 2023 [dostęp 2024-06-21] (fr.).
  6. ↑ Au bénéfice de l'âge, „Le Monde.fr”, 18 czerwca 1985 [dostęp 2024-06-21] (fr.).
  7. ↑ Jacqueline COIGNARD, Le patron de l'Air liquide s'en va sans lézard et laisse un dauphin [online], Libération [dostęp 2024-06-21] (fr.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya