Peczenihy
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Obwód | |||
| Rejon | |||
| Powierzchnia |
7,85 km² | ||
| Wysokość |
97 m n.p.m. | ||
| Populacja (2018) |
| ||
| • liczba ludności |
5200[1] | ||
| Nr kierunkowy |
+380 5765 | ||
| Kod pocztowy |
62808 | ||
| Tablice rejestracyjne |
AX | ||
Położenie na mapie obwodu charkowskiego  | |||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||
 49°51′53″N 36°55′56″E/49,864722 36,932222
| |||
Peczenihy ukr. Печеніги (w XIX wieku: Nowobiełgorod) – osiedle typu miejskiego, stolica rejonu w obwodzie charkowskim Ukrainy.
Historia
Miejscowość powstała w XVII wieku.
Osada wzmiankowana po raz pierwszy w gramocie cara Rosji w 1646 r., stwierdzającej, że wieś została założona przez 205 osadników pochodzących z Ukrainy prawobrzeżnej. Na czele osadników stał Fedot Lewopow. W XVIII w., dokładnie przed 1765 r. Peczenihy były siedzibą pułku izjumskiego, później centrum prowincji z siedzibą w miejscowości Peczenihy, podległej komisarzowi w Izjum. Począwszy od 1779 Peczenihy były osadą wojskową w powiecie charkowskim, która miała 3601 mieszkańców, w tym 3299 wojskowych. Przez 1765 miasto miało flagę z wizerunkiem św. Jerzego zwycięzcy.
Począwszy od 1864 r. w kozackiej osadzie Nowobiełgorod mieszkało 5276 osób: 2583 mężczyzn i 2693 kobiet i były dwie cerkwie.
Do 1914 r. liczba mieszkańców wzrosła do 14.865 osób.
Prawa miejskie miejscowość otrzymała w 1957.
W 1989 liczyła 6446 mieszkańców[2].
W 2013 liczyła 5466 mieszkańców[3].
Urodzeni
- Henryk Siemiradzki – polski malarz, przedstawiciel akademizmu.
- Hryhorij Petrowski (1878-1958) – sowiecki działacz partyjny i państwowy, długoletni (1919-1939) przewodniczący Wszechukraińskiego Komitetu Wykonawczego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (odpowiednik głowy państwa)
Przypisy
- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.69
- ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).
Bibliografia
- Historyczno-statystyczny opis diecezji Charków, s. 99, w języku rosyjskim
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.