Pemfigoid

Ten artykuł od 2009-01 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Uwagi: napisać zgodnie z zasadami Wikipedii.
Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Pemfigoid pęcherzowy

Klasyfikacje
ICD-10	L12

Pemfigoid pęcherzowy (łac. pemphigoid, pemphigoid bullosus, BP) – autoimmunizacyjna choroba pęcherzowa skóry. Dermatoza pęcherzowa, występująca częściej w wieku starszym (rzadko u dzieci), cechująca się dużymi, dobrze napiętymi pęcherzami, usadowionymi w obrębie wykwitów rumieniowo- obrzękowych i w skórze pozornie niezmienionej^[1].

Chorują ludzie po 60 roku życia, częściej kobiety. Może być rewelatorem nowotworów narządów wewnętrznych. Autoprzeciwciała klasy IgG zostają skierowane przeciwko antygenom błony podstawnej, co powoduje powstawanie pęcherzy podnaskórkowych.

Czynnikami prowokującymi chorobę są promienie UV, leki, penicyliny, sulfonamidy, furosemid, sulfasalazyna, zewnętrznie- novoscabin, 5–fluorouracyl.

Pemfigoid pęcherzowy jest stosunkowo rzadką chorobą, dotykającą głównie osoby starsze. Globalny wskaźnik zapadalności wynosi 4,2 nowych przypadków/100 000/rok. Stosunkowo wyższą zapadalność odnotowano w Europie, wśród osób starszych i w krajach o wysokich dochodach. We Francji wskaźnik szacuje się na 22 przypadki na 1 000 000 rocznie^[2].

Zmiany skórne mogą być wielopostaciowe: rumieniowo-obrzękowe, pokrzywkowate, przypominające rumień wielopostaciowy, pęcherzowe i pęcherzykowe. Pęcherze są rozmaitych rozmiarów, zwykle dobrze napięte, niekiedy olbrzymie, obok drobnych, częściowo układających się wianuszkowato. Są usadowione w obrębie rumieni lub w skórze pozornie niezmienionej.

Umiejscowienie jest rozmaite, wykwity są często rozsiane na całej skórze. U części chorych mogą występować pęcherze o dobrze napiętej pokrywie również na błonach śluzowych jamy ustnej.

Przebieg jest przewlekły i nawrotowy, wielomiesięczny lub wieloletni^[3].

• Pęcherzowa – najczęstsza,
• Rumieniowa,
• Pęcherzykowa,
• Guzkowa,
• Ograniczona do podudzi,
• Łojotokowa

• Kliniczna,
• Immunologiczna: IF pośrednie, IF bezpośrednie – linijne złogi IgG i składowe dopełniacza na granicy skórno-naskórkowej.
• Diagnostyka wykluczająca chorobę nowotworową

• Prednizon 40–60 mg/dobę.
• Dapson 100–200 mg/dobę.
• chlorambucyl, metotreksat, azatiopryna, tetracykliny.