Penczo Penew

Penczo Penew
Data urodzenia

7 lipca 1947

Minister sprawiedliwości
Okres

od 8 lutego 1990
do 5 września 1990

Przynależność polityczna

Bułgarska Partia Komunistyczna
Bułgarska Partia Socjalistyczna

Poprzednik

Swetla Daskałowa

Następca

Angeł Dżambazow

Minister sprawiedliwości
Okres

od 22 grudnia 1990
do 8 listopada 1991

Poprzednik

Angeł Dżambazow

Następca

Swetosław Łucznikow

Minister spraw wewnętrznych
Okres

od 2 stycznia 1990
do 5 sierpnia 1990

Poprzednik

Stojan Stojanow

Następca

Christo Danow

Odznaczenia
Order Świętych Cyryla i Metodego (Bułgaria)

Penczo Stojanow Penew (bułg. Пенчо Стоянов Пенев; ur. 7 lipca 1947 w Kiustendile[1]) – bułgarski polityk i prawnik, minister sprawiedliwości (1990–1991), minister spraw wewnętrznych (1990), deputowany do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego 7. (1990-1991) kadencji[1].

Życiorys

W 1965 rozpoczął studia z zakresu chemii, ale w 1967 przeniósł się na wydział prawa Uniwersytetu Sofijskiego[2]. Po ukończeniu studiów w 1970 pracował jako sędzia, awansując wkrótce na stanowisko wiceprzewodniczącego Sądu Rejonowego w Sofii[2]. W latach 1978–1998 wykładał prawo cywilne na Uniwersytecie Sofijskim[1]. W 1983 obronił pracę doktorską i podjął pracę w ministerstwie sprawiedliwości jako naczelnik wydziału współpracy prawnej z krajami RWPG. W latach 80. XX w. awansował do Komitetu Centralnego Bułgarskiej Partii Komunistycznej, by po jej likwidacji związać się z Bułgarską Partią Socjalistyczną[1].

W lutym 1990 objął stanowisko ministra sprawiedliwości w gabinecie Andreja Łukanowa[1]. W tym samym roku stanął na czele resortu spraw wewnętrznych, a w grudniu 1990 ponownie powrócił na stanowisko ministra sprawiedliwości w gabinecie Dimityra Popowa. W tym czasie piastował mandat deputowanego do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego, uczestnicząc w pracach nad nową ustawą zasadniczą. W latach 1991–1997 pełnił funkcję sędziego Trybunału Konstytucyjnego, w 1997 powrócił do pracy na uczelni, uzyskując w 2003 tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 2013 zwyczajnego[1]. W roku 1998 uczestniczył aktywnie w tworzeniu wydziału prawa na Uniwersytecie w Ruse[1].

W latach 2017–2020 zasiadał w Radzie Prawnej przy Prezydencie Bułgarii. Za swoją działalność naukową i polityczną został odznaczony Orderem Świętych Cyryla i Metodego.

Jest żonaty, ma dwóch synów.

Publikacje

  • 1998: Конституционно правосъдие
  • 2013: Нормативни и практически очертания на българското конституционно правосъдие
  • 2014: Съдебната власт в България 1989 – 2014 г.
  • 2018: Адвокатът, Конституцията, приложимото право (с анотирана практика на Конституционния съд)
  • 2019: Проблеми на регулацията на българското конституционно правосъдие

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 357. ISBN 978-954-430-603-8.
  2. ↑ a b Директорът на Националния институт по правосъдие Пенчо Пенев. paragraph22.bg. [dostęp 2021-01-30]. (bułg.).

Bibliografia

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 357. ISBN 978-954-430-603-8.
Ministrowie spraw wewnętrznych Republiki Bułgarii (od 1990)
Ministrowie sprawiedliwości Ludowej Republiki Bułgarii (1946–1990)

Godło Bułgarii

Ministrowie sprawiedliwości Republiki Bułgarii (od 1990)

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya