Perapion lemoroi

Perapion lemoroi
(Brisosut, 1880)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Nadrodzina

ryjkowce

Rodzina

pędrusiowate

Podrodzina

Apioninae

Nadplemię

Apionitae

Plemię

Aplemonini

Rodzaj

Perapion

Podrodzaj

Perapion (Eroosapion)

Gatunek

Perapion (Eroosapion) lemoroi

Synonimy
  • Apion lemoroi Brisosut, 1880
  • Apion (Perapion) lemoroi Brisosut, 1880

Perapion lemoroigatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i plemienia Aplemonini, jedyny z monotypowego podrodzaju Eroosapion.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1880 roku przez Charlesa N.F. Brisouta de Barneville’a pod nazwą Apion lemoroi[1]. Przez Miguela A. Alonsa-Zarazagę klasyfikowany był w 1990 roku w podrodzaju nominatywnym rodzaju Perapion[2]. W 1994 roku Jean-Marie Ehret przeniósł go do nowego, monotypowego podrodzaju Perapion (Eroosapion)[3][4].

Morfologia

Chrząszcz o ciele długości od 2 do 2,4 mm[5]. Ubarwienie ma czarne[5][6] ze słabym połyskiem ołowianym na stronie grzbietowej[6]; kolor pokryw jest taki jak reszty ciała[5]. Wierzch ciała gęsto porastają dość długie[6], wyraźne, kremowe włoski (włosowate łuski)[5], grubsze na najbardziej zewnętrznych międzyrzędach pokryw oraz przyległych do nich częściach śródpiersia i zapiersia, co sprawia wrażenie obecności podłużnej, białej kropki w widoku bocznym[6]. Punkty lub rowki na czole są drobne. Ryjek jest walcowaty[5], dość gruby[6], ale chudszy niż przednie udo[5], prawie prosty, u samicy tak długi jak przedplecze, u samca nieznacznie od niego krótszy[6]. Przedplecze jest walcowate z niemal prostymi do lekko zaokrąglonych brzegami bocznymi[6][5] i bardzo nieznacznie sklepionym wierzchem[5]. Powierzchnię ma punktowaną drobno i przeciętnie gęsto. Pokrywy są 1,7 raza dłuższe niż szersze, najszersze pośrodku lub za środkiem[6]. Brak na nich szczecinek wyspecjalizowanych[2]. U samca na spodzie wierzchołkowej części pierwszego członu stopy tylnego odnóża wyrasta niewielki kolec[5].

Ekologia i występowanie

Owad ten zasiedla m.in. łąki, nieużytki i pobocza dróg[6]. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłemonofagicznymi fitofagami żerującymi na rdeście ptasim. Endofagiczna larwa żeruje, drążąc korytarze w szyjce korzeniowej rośliny[7][6]. Tam również następuje jej przepoczwarczenie[7]. Aktywne postacie dorosłe obserwuje się od kwietnia do października[6].

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Włoch, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Chorwacji, Serbii oraz południa europejskiej części Rosji, w Afryce Północnej z Algierii i Tunezji, a w Azji z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Azerbejdżanu, Syrii, Kazachstanu, Turkmenistanu i Mongolii[1].

Przypisy

  1. a b Ivan Löbl, Aleš Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume 7. Curculionoidea I, Stenstrup, Denmark: Apollo Books, 2011, s. 150-152, ISBN 978-87-88757-93-4.
  2. a b Miguel Ángel Alonso-Zarazaga. Revision of the supraspecific taxa in the Palaearctic Apionidae Schoenherr, 1823 (Coleoptera, Curculionoidea). 2. Subfamily Apioninae Schoenherr, 1823: introduction, keys and descriptions. „Graellsia”. 46, s. 19-156, 1990. 
  3. Jean-Marie Ehret. Sur quelques insectes (Coléoptères Curculionidae Apioninae) autunois. „Bulletin de la Société d'histoire naturelle d'Autun”. 148, s. 5-26, 1994. 
  4. subgenus Eroosapion Ehret, 1994. [w:] BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2025-01-10].
  5. a b c d e f g h i Marek Wanat, Attila Podlussány, Karel Schön. Perapion connexum (Schilsky, 1902) (Coleoptera, Apionidae) in Central Europe, a case of plant expansion chase. „ZooKeys”. 174, s. 49-61, 2012. DOI: 10.3897/zookeys.174.2526. 
  6. a b c d e f g h i j k Gattung Perapion Wagner. [w:] Käfer Europas [on-line]. [dostęp 2025-01-10].
  7. a b W.N. Ellis: Perapion lemoroi (Brisosut, 1880). [w:] Plant Parasites of Europe [on-line]. [dostęp 2025-01-10].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya