Pereczyn

Pereczyn
Пepeчин
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 zakarpacki

Powierzchnia

7,45 km²

Wysokość

149 m n.p.m.

Populacja (2022)

 

• liczba ludności

6477[1]

• gęstość

869,4 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3137

Kod pocztowy

89200—89202

Położenie na mapie hromady Pereczyn
Mapa konturowa hromady Pereczyn, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Pereczyn”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Pereczyn”
Położenie na mapie obwodu zakarpackiego
Mapa konturowa obwodu zakarpackiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pereczyn”
Położenie na mapie rejonu użhorodzkiego
Mapa konturowa rejonu użhorodzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pereczyn”
Ziemia48°44′03″N 22°28′27″E/48,734167 22,474167
Strona internetowa

Pereczyn (ukr. Перечин, węg. Perecseny, słow. Perečany, czes. Perečín) – miasto na Ukrainie, w rejonie użhorodzkim obwodu zakarpackiego, u ujścia rzeczki Turia do rzeki , dawna siedziba zlikwidowanego w 2020 r. rejonu pereczyńskiego.

Leży między masywem Poprzecznego a pasmem Makowicy w Bieszczadach Wschodnich. Ośrodek lokalnego przemysłu drzewnego i spożywczego. Przez Pereczyn przebiegają droga regionalna H13 i linia kolejowa Sambor – Czop przez Przełęcz Użocką, na której znajdują tu się stacja kolejowa Pereczyn oraz przystanek kolejowy Woroczewo.

Historia

Pereczyn został założony w XIV wieku. Pierwsza pisemna wzmianka o mieście pochodzi z 1427. Leżał w komitacie Ung.

W 1910 liczył 2,5 tys. mieszkańców, z czego 1,4 tys. Rusinów, 0,6 tys. Węgrów i 0,2 tys. Niemców.

Od 7 listopada 1946 roku zaczęto wydawać gazetę[2].

W 1989 liczyło 7200 mieszkańców[3].

Prawa miejskie Pereczyn otrzymał w 2004.

W 2013 liczyło 6716 mieszkańców[4]. Natomiast w 2022 roku liczba ta spadła do 6477 osób[5].

Przypisy

  1. http://db.ukrcensus.gov.ua/PXWEB2007/ukr/publ_new1/2022/zb_Сhuselnist.pdf#page=25 Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022 року. Державна служба статистики України. Київ, 2022. стор.23]
  2. № 2755. «Советское село» = «Радянське село» // Летопись периодических и продолжающихся изданий СССР 1986 - 1990. Часть 2. Газеты. М., «Книжная палата», 1994. стр.361
  3. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  4. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).
  5. Timonina M., Vyshnevska O. (red.), Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022 року [online], Державна служба статистики України, 2022 [dostęp 2025-10-17] (ukr.).

Galeria

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya