Pete Rademacher
| ||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Thomas Peter Rademacher | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 listopada 1928 | |||||||||
| Data i miejsce śmierci |
4 czerwca 2020 | |||||||||
| Obywatelstwo | ||||||||||
| Wzrost |
187 cm | |||||||||
| Styl walki |
praworęczny | |||||||||
| Kategoria wagowa | ||||||||||
| Bilans walk zawodowych | ||||||||||
| Liczba walk |
23 | |||||||||
| Zwycięstwa |
15 | |||||||||
| Przez nokauty |
8 | |||||||||
| Porażki |
7 | |||||||||
| Remisy |
1 | |||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
Thomas Peter „Pete” Rademacher (ur. 20 listopada 1928 w Tieton w stanie Waszyngton, zm. 4 czerwca 2020 w Sanduskym[1][2]) – amerykański pięściarz kategorii ciężkiej, mistrz olimpijski z XVI Letnich Igrzysk Olimpijskich z Melbourne z 1956 roku.
Życiorys
Zdobył złoty medal w wadze ciężkiej (ponad 81 kg) podczas XVI Letnich Igrzysk Olimpijskich w Melbourne w 1956 roku, wygrywając wszystkie walki przez nokaut. Pokonał kolejno: reprezentanta Czechosłowacji Josefa Němeca (KO 2. runda), reprezentanta Związku Południowej Afryki Daniela Bekkera (KO 3. runda) i w finale reprezentanta Związku Radzieckiego Lwa Muchina (KO 1. runda)[1].
Po igrzyskach olimpijskich przeszedł na zawodowstwo. Już w pierwszej walce zawodowej zmierzył się o tytuł z ówczesnym mistrzem wagi ciężkiej Floydem Pattersonem. Był to pierwszy (i do tej pory jedyny) przypadek, by pięściarz walczył o tytuł mistrzowski w swym debiucie. Thomas Peter Rademacher powalił Floyda Pattersona w 2. rundzie, ale później sam leżał na deskach 7 razy i przegrał przez nokaut w 6. rundzie[1][2].
Nigdy więcej nie walczył o tytuł, ale mierzył się ze znanymi pięściarzami. Wygrał z takimi rywalami, jak Ulrich Nitzschke, LaMar Clark, George Chuvalo i Carl „Bobo” Olson (w swej ostatniej walce stoczonej w 1962 roku), a pokonali go: Zora Folley, Brian London, Doug Jones, Archie Moore i Karl Mildenberger.
Po zakończeniu kariery pracował w McNeil Corporation w Akron w stanie Ohio, dochodząc do funkcji prezesa.
Przez ostatnie kilka lat życia poważnie chorował (demencja)[2].
Przypisy
- ↑ a b c Pete Rademacher [online], olympedia.org [dostęp 2020-06-06] (ang.).
- ↑ a b c Pete Rademacher, 1956 Olympic boxing champion, dies at 91 [online], wtop.com [dostęp 2020-06-06] (ang.).
Bibliografia
- Pete Rademacher Biography [online], BiographyBase [dostęp 2020-06-06] (ang.).
- Wykaz walk zawodowych Rademachera [online], boxrec.com [dostęp 2020-06-06] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.