Phlegmariurus

Phlegmariurus
Ilustracja
Phlegmariurus varius
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

telomowe

Gromada

naczyniowe

Klasa

widłaki

Rząd

widłakowce

Rodzina

widłakowate

Rodzaj

Phlegmariurus

Nazwa systematyczna
Phlegmariurus (Herter) Holub
Preslia 36(1): 17, 21 (1964)[3]
Typ nomenklatoryczny

Phlegmariurus phlegmaria (L.) T.Sen & U.Sen (=Lycopodium phlegmaria L.)[3][2]

Synonimy
  • Lycopodium sect. Phlegmariurus Herter[3]
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons
Phlegmariurus squarrosus
Phlegmariurus phyllanthus

Phlegmariurus – rodzaj roślin z rodziny widłakowatych. Wyodrębniony został z bardzo podobnego morfologicznie rodzaju wroniec Huperzia w 1964 i przez długi czas jego status pozostawał niejasny[4], ale potwierdzony został w systemie klasyfikacyjnym Pteridophyte Phylogeny Group z 2016[2] i w badaniach molekularnych nad filogenezą tych roślin[5]. Obejmuje ok. 250[2][6] do ponad 300[7] gatunków. Występują one w strefie tropikalnej i subtropikalnej[6]. Są to rośliny na ogół i pierwotnie epifityczne, choć część przedstawicieli młodszych linii rozwojowych występujących w górach na kontynentach amerykańskich wtórnie została roślinami naziemnymi. Najczęściej rosną w wilgotnych lasach równikowych, ale znaczna część gatunków z kontynentów amerykańskich zasiedla też wysokogórską formację paramo (ponad granicą lasu). Rośliny z tego rodzaju różnią się od podobnych wrońców (poza dominującym epifityzmem) brakiem bulwek i wypukłymi, a nie wklęsłymi ścianami zarodników[5].

Morfologia

Phlegmariurus fordii
Pokrój sporofitu
Pędy zwisające lub podnoszące się, wielokrotnie dychotomicznie rozgałęzione, o długości od ok. 15 do 100 cm[6]. Pędy masywne do nitkowato cienkich, gęsto lub rzadziej rozgałęzione, rozpierzchłe lub spłaszczone[5].
Liście
Lancetowate, jajowate lub łuskowate, całobrzegie, skórzaste lub cienkie, błyszczące lub matowe[6].
Zarodnie
Nerkowate, pękające dwiema klapami, rozwijają się w kątach sporofili w końcowych odcinkach pędów. Sporofile u części przedstawicieli są niezbyt odmienne od płonnych liści asymilacyjnych lub wyraźnie od nich mniejsze[6]. Zarodniki jednakowe (jak u innych widłakowatych), wyraźnie tetradryczne, z wewnętrznymi ścianami wypukłymi[5].
Gametofit
Samożywna, rozgałęziająca się roślina wytwarzająca rodnie i plemnie[5].

Systematyka

Phlegmariurus saururus

W systemie PPG I z 2016 jest to jeden z trzech rodzajów z podrodziny Huperzioideae W.H.Wagner & Beitel ex B.Øllg. z rodziny widłakowatych. W obrębie podrodziny zajmuje pozycję bazalną i zarazem siostrzaną względem rodzajów wroniec Huperzia i Phylloglossum. Taka relacja potwierdzona badaniami molekularnymi oznacza, że nieuprawniony jest podział tej podrodziny na szeroko ujmowany rodzaj Huperzia i monotypowy (bardzo odmienny morfologicznie) Phylloglossum – poprawne jest albo łączenie wszystkich tych rodzajów w jeden – Huperzia sensu lato, albo podział na trzy rodzaje, co jest współcześnie preferowane[2][5].

W obrębie rodzaju gatunki tworzą dwa klady różniące się rozprzestrzenieniem – jeden występuje w strefie międzyzwrotnikowej Nowego Świata, a drugi – Starego (z dosłownie pojedynczym wyjątkiem w każdej z grup)[5].

Wykaz gatunków[7]

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
  2. ↑ a b c d e The Pteridophyte Phylogeny Group. A community-derived classification for extant lycophytes and ferns. „Journal of Systematics and Evolution”. 54 (6), s. 563–603, 2016. DOI: 10.1111/jse.12229. 
  3. ↑ a b c Phlegmariurus (Herter) Holub. [w:] International Plant Names Index (IPNI) [on-line]. [dostęp 2020-05-05].
  4. ↑ K.U.Kramer, P.S. Green (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. I. Pteridophytes and Gymnosperms. Berlin, Heidelberg, New York, London, Paris, Tokyo, Hongkong, Barcelona: Springer-Verlag, 1990, s. 33. ISBN 3-540-51794-4.
  5. ↑ a b c d e f g Ashley R. Field, Weston Testo, Peter D. Bostock, Joseph A.M. Holtumce, Michelle Waycott. Molecular phylogenetics and the morphology of the Lycopodiaceae subfamily Huperzioideae supports three genera: Huperzia, Phlegmariurus and Phylloglossum. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 94, B, s. 635-657, 2016. 
  6. ↑ a b c d e Phlegmariurus (Herter) Holub. [w:] Flora of China [on-line]. eFlora. Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO & Harvard University Herbaria, Cambridge, MA.. [dostęp 2020-05-05].
  7. ↑ a b Hassler, Michael & Schmitt, Bernd: Phlegmariurus. [w:] Checklist of Ferns and Lycophytes of the World 8.02 [on-line]. [dostęp 2020-05-05].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya