Photiomantis
| Photiomantis | |||
| Toledo Piza, 1968 | |||
Photiomantis nigrolineata | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Parworząd | |||
| (bez rangi) | Amerimantodea | ||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię |
Photiomantini | ||
| Rodzaj |
Photiomantis | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Photiomantis silvai Toledo Piza, 1968 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Photiomantis – rodzaj modliszek z rodziny Photinaidae, jedyny z monotypowej podrodziny Photiomantinae. Obejmuje trzy opisane gatunki. Wszystkie są endemitami północno-wschodniej Brazylii.
Morfologia

Modliszki nie przekraczające 70 mm długości ciała[1].
Silnie spłaszczona głowa odznacza się dużą, półtorakrotnie szerszą niż dłuższą dolną częścią czoła ze spiczastym kątem górnym, wydłużonymi w widoku bocznym oczami złożonymi, a także nabrzmiałościami okołoocznymi zredukowanymi do postaci drobnych, słabo dostrzegalnych wyniosłości[1].
Chwytne odnóże przedniej pary ma na biodrze kolce niewielkie, stożkowate i rozmieszczone w pojedynczym, dobrze zaznaczonym szeregu wzdłuż krawędzi grzbietowej – na krawędzi brzusznej biodra wyraźnych kolców brak[1].
Przysadki odwłokowe są krótsze niż połowa długości odwłoka[2]. U samca pośrodku spodniej powierzchni płytki subgenitalnej nie występuje błyszcząca, czarna kropka[1]. Genitalia samca cechują się całkowicie zesklerotyzowanymi fallomerami[2]. Fallomer brzuszny charakteryzuje się obecnością płaskiego, tępego wyrostka (płata) w nasadowej części krawędzi prawej, nie odbiegającego teksturą i stopniem sklerotyzacji od jego pozostałej części[1]. Apofiza falloidalna jest zakrzywiona i na szczycie zaostrzona[2].
Ekologia i występowanie
Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainę neotropikalną. Wszystkie gatunki są endemitami północno-wschodniej Brazylii. Zasiedlają półpustynne formacje o wykształconej porze suchej i deszczowej[1].
Taksonomia
Rodzaj ten wprowadzony został w 1968 roku przez Salvadora de Toledo Pizę na łamach „Revista de Agricultura (Piracicaba)”. Gatunkiem typowym została opisana w tej samej publikacji P. silvai[3][4], którą w 2015 roku Antonio Agudelo i Julio Rivera zsynonimizowali z Metriomantis planicephala[5]. W 1995 roku P.S. Terra zsynonimizował Photiomantis z Photinella[6][4]. W 1999 roku Francesco Lombardo utworzył dla Metriomantis planicephala nowy rodzaj Rheniella, nazwany na cześć autora opisów gatunku – Jamesa A.G. Rehna[7]. Nazwa ta okazała się jednak młodszym homonimem, w związku z czym w 2008 roku niezależnie Hüseyin Özdikmen zaproponował zastąpienie jej nazwą Lombardoa[8], a Ahmet Ömer Koçak i Muhabbet Kemal zaproponowali zastąpienie jej nazwą Colombiella[9]. W 1982 roku Piza opisał gatunek i rodzaj Margaromantis margaritaria[10]. W 2010 roku Rivera zsynonimizował ów gatunek z Metriomantis planicephala, tworząc kombinację Margaromantis planicephala, czyniąc Rheniella, Lombardoa i Colombiella synonimami Margaromantis[11]. W 2015 roku Agudelo i Rivera przywrócili rodzaj Photiomantis, synonimizując z nim nazwy: Margaromantis, Rheniella, Lombardoa i Colombiella[5].
Takson ten klasyfikowany był najczęściej blisko podobnej wyglądem Photina. W systemie Reinharda Ehrmanna i Rogera Roya z 2002 roku oznaczało to umieszczenie go w plemieniu Photinaini w obrębie Photinainae[12][1]. W 2016 roku Julio Rivera i Gavin J. Svenson jako pierwsi uwzględnili go w molekularnej analizie filogenetycznej. Na podstawie jej wyników wyróżniono dla Photiomantis nową, monotypową podrodzinę Photiomantinae w obrębie rodziny Photinaidae[1]. Klasyfikację tę podtrzymano w uwzględniającym także dane morfologiczne systemie Christiana J. Schwarza i Roya z 2019 roku[2].
Do rodzaju należą trzy opisane gatunki[4]:
- Photiomantis glauca (Rehn, 1920)
- Photiomantis nigrolineata (Menezes et Bravo, 2015)
- Photiomantis planicephala (Rehn, 1916)
Według wyników analizy Riviery i Svensona z 2016 roku Photiomantinae zajmują pozycję siostrzaną dla kladu obejmującego Cardiopterinae i Photinainae, natomiast Macromantinae zajmują w obrębie Photinaidae pozycję bazalną[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i Julio Rivera, Gavin J. Svenson. The Neotropical ‘polymorphic earless praying mantises’ – part I: molecular phylogeny and revised higher-level systematics (Insecta: Mantodea, Acanthopoidea). „Systematic Entomology”. 41, s. 607–649, 2016.
- ↑ a b c d Christian J. Schwarz, Roger Roy. The systematics of Mantodea revisited: an updated classification incorporating multiple data sources (Insecta: Dictyoptera). „Annales de la Société entomologique de France (N.S.)”. 55 (2), s. 101–196, 2019. DOI: 10.1080/00379271.2018.1556567.
- ↑ Salvador de Toledo Piza Júnior. Nova Photininae Brasileira (Mantidae). „Revista de Agricultura”. 43 (2), s. 49–50, 1968.
- ↑ a b c Daniel Otte, Lauren Spearman, Martin B.D. Stiewe, David C. Eades: genus Photiomantis Toledo Piza, 1968. [w:] Mantodea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2024-12-29].
- ↑ a b Antonio A. Agudelo, Julio Rivera. Some taxonomic and nomenclatural changes in American Mantodea (Insecta, Dictyoptera)—Part I. „Zootaxa”. 3936 (3), s. 335–356, 2015. Magnolia Press. DOI: 10.11646/zootaxa.3936.3.2.
- ↑ P.S. Terra. Revisão Sistemática dos Géneros de Louva-a-Deus da Região Neotropical. (Mantodea). „Revista Brasileira de Entomologia”. 39, s. 13–94, 1995.
- ↑ Francesco Lombardo. Remarks on the genus Metriomantis Saussure & Zehntner and descriptions of two new species and a new genus: Rehniella gen. n. (Insecta: Mantodea). „Revue Suisse de Zoologie”. 106, s. 393–405, 1999.
- ↑ Hüseyin Özdikmen. A substitute name for Rehniella Lombardo, 1999 (Mantodea: Mantidae). „Munis Entomology and Zoology”. 3 (2), s. 765–766, 2008.
- ↑ Ahmet Ömer Koçak, Muhabbet Kemal. (Dictyoptera: Mantidae). Two replacement names in the genus group taxa of Dictyoptera from Colombia and Arabian Peninsula. „Centre for Entomological Studies Ankara, Miscellaneous Papers”. 145, s. 8–9, 2008.
- ↑ Salvador de Toledo Piza Júnior. A mantid new to Pernambuco (Mantodea, Mantidae, Eremiaphilinae) Margaromantis margaritaria, new taxa, Brazil. „Ecossistema”. 7 (1), s. 98, 1982.
- ↑ Julio Rivera. Lost and Found: Rediscovery of the genus Margaromantis Piza, 1982 and the consequential nomenclatural changes in the genus Colombiella Koçak & Kemal, 2008 (Mantodea: Mantidae, Photinainae). „Zootaxa”. 2529, s. 65–68, 2010.
- ↑ Reinhard Ehrmann: Mantodea – Gottesanbeterinnen der Welt. Münster: Natur und Tier Verlag GmbH, 2002.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.