Phytomyxea

Phytomyxea
	Systematyka
Domena	eukarionty
Supergrupa	Sar
Królestwo	protisty
Klad	Rhizaria
Klad	Cercozoa
Klad	Phytomyxea
	Nazwa systematyczna
	Phytomyxea
Synonimy
	Phytomyxini Schröter, 1886:133; Phytomyxinae MacBride 1892:111; 1899:16; Schröter in Engler & Prantl, 1897; Doflein, 1911:672; Phytomyxinea Poche 1913:197; Phytomixida Calkins, 1926:328;
	Phytomyxini Schröter, 1886:133; Phytomyxinae MacBride 1892:111; 1899:16; Schröter in Engler & Prantl, 1897; Doflein, 1911:672; Phytomyxinea Poche 1913:197; Phytomixida Calkins, 1926:328;

Phytomyxea to gromada pasożytów roślin należąca do supergrupy Rhizaria w królestwie protistów. Przedstawiciele dzielą się na Plasmodiophorida (plazmodioforowce), spotykane w glebie i wodzie słodkiej i Phagomyxida^[1], spotykane w ekosystemach morskich.

Phytomyxea funkcjonują w środowisku jako jednokomórkowe, nieaktywne zarodniki o grubych ścianach komórkowych. Podczas germinacji spoczywających zarodników uwolnione zoospory poszukują gospodarzy, poruszając się przy pomocy gładkich wici o różnej długości. Penetracja komórki gospodarza zachodzi przy pomocy charakterystycznego ekstrudosomu, przypominającego kształtem pocisk. Wewnątrzkomórkowe formy rozwoju to wielokomórkowe, pozbawione ścian komórkowych plazmodium^[2].

Cykl życia

Phytomyxea zazwyczaj rozwijają się wewnątrz komórek roślinnych, powodując pojawienie się w zainfekowanej tkance zmian chorobowych – parcha lub tzw. żółci. Charakterystyczne choroby powodowane przez Phytomyxea to kiła kapusty oraz parch prószysty ziemniaka. Powodują je gatunki należące do rodzajów – odpowiednio – Plasmodiophora i Spongospora^[3].

Wegetatywna forma to komórka wielojądrowa, nazywana plazmodium (śluźnia). Dzieli się ona w celu utworzenia nowych zarodników, uwalnianych gdy komórki zarodni pękają. Na różnych etapach cyklu życiowego powstają zarówno zarodniki spoczynkowe, jak i ruchome zoospory, które zwykle mają dwie gładkie wici. Dzielące się wewnątrz plazmodium jądra mają w obrazie mikroskopowym charakterystyczny kształt krzyża.

Systematyka

Plazmodioforowce uważano niegdyś za śluzowatą pleśń i klasyfikowano pośród grzybów, w tym kontekście pojawiła się przestarzała nazwa Plasmodiophoromycota. Badana genetyczne i ultrastrukturalne wskazały jednak^[1], że są one blisko spokrewnione z różnorodną grupą protistów Cercozoa i mieszczą się w supergrupie Rhizaria.

Klasa Phytomyxea Engler & Prantl 1897 em. Cavalier-Smith 1993

Rodzaj Pongomyxa
Rząd Phagomyxida Cavalier-Smith 1993
- Rodzina Phagomyxidae Cavalier-Smith 1993
  - Rodzaj Phagomyxa Karling 1944
Rząd Plasmodiophorida Cook 1928 em. Cavalier-Smith 1993
- Rodzina Endemosarcidae Olive & Erdos 1971
  - Rodzaj Endemosarca Olive & Erdos 1971
- Rodzina Plasmodiophoridae Berl 1888
  - Rodzaj Cystospora Elliott 1916 nomen dubium [Acrocystis Ellis & Halsted ex Halsted 1890 non Zanardini 1872]
  - Rodzaj Maullinia Maier et al. 2000
  - Rodyaj Phytomyxa Schröter 1886
  - Rodzaj Ligniera Maire & Tison 1911 [Anisomyxa Němec 1913; Rhizomyxa Borzí 1884; Sorolpidium Němec 1911]
  - Rodzaj Membranosporus Ostenfeld & Petersen 1930
  - Rodzaj Octomyxa Couch, Leitner & Whiffen 1939
  - Rodzaj Plasmodiophora Woronin 1877 [Frankiella Maire & Tison 1909 non Speschnew 1900; Frankia Brunchorst 1886 non; Ostenfeldiella Ferdinandsen & Winge 1914]
  - Rodzaj Polymyxa Ledingham 1933
  - Rodzaj Sorodiscus Lagerheim & Winge 1913 non Allman 1847
  - Rodzaj Sorosphaera Schröter 1886
  - Rodzaj Sorosphaerula Neuh. & Kirchm. 2011
  - Rodzaj Spongospora Brunchorst 1887 [Clathrosorus Ferdinandsen & Winge 1920]
  - Rodzaj Sporomyxa Léger 1908
  - Rodzaj Tetramyxa Goebel 1884 [Molliardia Maire & Tison 1911]
  - Rodzaj Woronina Cornu 1872

Według klasyfikacji opublikowanej w Dictionary of the Fungi Phytomyxea to klasa organizmów w obrębie typu Cercozoa w królestwie chromistów (Chromista) i należą do niej:

podklasa incertae sedis
- rząd Plasmodiophorida Cook 1928 em. Cavalier-Smith 1993
- rząd incertae sedis^[4]

Zobacz też

Przypisy

↑ ^a ^b DavidD. Bass DavidD., Ema E.-Y.E.E.Y. Chao Ema E.-Y.E.E.Y., SergeyS. Nikolaev SergeyS., AkinoriA. Yabuki AkinoriA., Ken-ichiroK. Ishida Ken-ichiroK., Phylogeny of Novel Naked Filose and Reticulose Cercozoa: Granofilosea cl. n. and Proteomyxidea Revised, „Protist”, 160 (1), 2009, s. 75–109, DOI: 10.1016/j.protis.2008.07.002 [dostęp 2019-06-16] (ang.).
↑ SimonS. Bulman SimonS., SigridS. Neuhauser SigridS., Phytomyxea, John M.J.M. Archibald i inni red., Cham: Springer International Publishing, 2016, s. 1–21, DOI: 10.1007/978-3-319-32669-6_24-1, ISBN 978-3-319-32669-6 [dostęp 2019-06-16] (ang.).
↑ Agrios, GeorgeG. N. GeorgeG., 1936-, Plant pathology, wyd. 5th ed, Burlington, MA: Elsevier Academic Press, 2005, ISBN 978-0-08-047378-9, OCLC 134821046 [dostęp 2019-06-16] .
↑ CABI databases [online] [dostęp 2021-04-06] (ang.).

Linki zewnętrzne

[:0-1] DavidD. Bass DavidD., Ema E.-Y.E.E.Y. Chao Ema E.-Y.E.E.Y., SergeyS. Nikolaev SergeyS., AkinoriA. Yabuki AkinoriA., Ken-ichiroK. Ishida Ken-ichiroK., Phylogeny of Novel Naked Filose and Reticulose Cercozoa: Granofilosea cl. n. and Proteomyxidea Revised, „Protist”, 160 (1), 2009, s. 75–109, DOI: 10.1016/j.protis.2008.07.002 [dostęp 2019-06-16] (ang.).

[2] SimonS. Bulman SimonS., SigridS. Neuhauser SigridS., Phytomyxea, John M.J.M. Archibald i inni red., Cham: Springer International Publishing, 2016, s. 1–21, DOI: 10.1007/978-3-319-32669-6_24-1, ISBN 978-3-319-32669-6 [dostęp 2019-06-16] (ang.).

[3] Agrios, GeorgeG. N. GeorgeG., 1936-, Plant pathology, wyd. 5th ed, Burlington, MA: Elsevier Academic Press, 2005, ISBN 978-0-08-047378-9, OCLC 134821046 [dostęp 2019-06-16] .

[cabi-4] CABI databases [online] [dostęp 2021-04-06] (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]