Piecnik

Piecnik
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Podwyższenia Krzyża
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

wałecki

Gmina

Mirosławiec

Liczba ludności (2022)

196[2]

Strefa numeracyjna

67

Kod pocztowy

78-650[3]

Tablice rejestracyjne

ZWA

SIMC

0528385

Położenie na mapie gminy Mirosławiec
Mapa konturowa gminy Mirosławiec, po prawej znajduje się punkt z opisem „Piecnik”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Piecnik”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Piecnik”
Położenie na mapie powiatu wałeckiego
Mapa konturowa powiatu wałeckiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Piecnik”
Ziemia53°20′37″N 16°15′01″E/53,343611 16,250278[1]

Piecnik (niem. Petznick) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Mirosławiec. Wieś leży ok. 14 km na wschód od Mirosławca, przy drodze krajowej nr 10, nad jeziorem Piecnik (pow. 31 ha). Znajduje się na wysokości 136 m n.p.m.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Historia

Do 1945 wieś nosiła niemiecką nazwę Petznick. Wymieniona w roku 1337 w "Landbuchu" (kataster nowomarchijski)[4], stanowiła wraz z Próchnowem enklawę brandenburską na terenie Królestwa Polskiego. Dopiero w roku 1816 Piecnik wraz z Próchnowem został administracyjnie przyłączony do powiatu wałeckiego (wówczas już w granicach państwa pruskiego).

Według wzmianki w Landbuchu w XIV wieku wieś ta należała do posiadłości rodu Guntersberg. Na podstawie dawnej kroniki kościelnej wiadomo, że w roku 1663 wieś należała do rodziny Anklam i Benckendorff. Według danych katastralnych w roku 1829 Piecnik stanowił majątek ziemski o powierzchni 13,5 łanów (hufe).

W roku 1929 we wsi powstał dom opieki społecznej (Wohlfartshaus). W tym roku we wrześniu we wsi miał miejsce pożar, spowodowany uderzeniem pioruna. W roku 1930 Piecnik, podobnie jak szereg innych miejscowości gminy, zyskał połączenie komunikacyjne omnibusem pocztowym (Kraftpostlinie) z Wałczem i Mirosławcem. Około roku 1939 wieś liczyła 561 mieszkańców i około 120 gospodarstw domowych; obecnie ma nieco ponad 200 mieszkańców.

Piecnik w granicach Polski znalazł się w roku 1945. W lutym 1945 roku wieś była miejscem ciężkich walk, które stoczyli tutaj – w ramach operacji przełamania Wału Pomorskiego – żołnierze 1 DP im. T. Kościuszki oraz 4 pułku czołgów ciężkich (1 Armia WP). Ostatecznie wieś została zdobyta podczas nocnego ataku (godz. 20) 11 lutego, przez żołnierzy 3 pp (1 DP im. T. Kościuszki). W walkach o Piecnik poległo wielu polskich żołnierzy, m.in. płk Jan Szczutko, zastępca ds. liniowych dowódcy 1 DP.

Zabytki

Na listę zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są[5]:

  • szachulcowy kościół ewangelicki z k. XVIII w., obecnie rzymskokatolicki filialny pw. Podwyższenia Krzyża, nr rej.:

A-1144 z 29.08.1961

  • park pałacowy z 1 poł. XIX w., nr rej.: A-558 z 12.03.1982.

Jest to bezwieżowy budynek o konstrukcji szachulcowej, na rzucie prostokąta, z dwuspadowym dachem, kryty dachówką. Chorągiewka na dachu ma datę 1710 rok. Jeden z dzwonów (zachowany jeszcze w okresie międzywojennym) był odlany w 1684 r.

Przyroda

Nad jeziorem położony jest park (o powierzchni 3,3 ha) z bogatym drzewostanem, na który składają się m.in. stare lipy, klony, kasztanowce, świerki oraz dwa stare dęby (o obwodach pni 630 i 520 cm). W okolicy Piecnika znajduje się rezerwat przyrody "Wielki Bytyń", gdzie żyje na wolności stado żubrów (po lewej stronie szosy za wsią w kierunku Mirosławca).

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 100019.
  2. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-07].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 931 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 206, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 grudnia 2025, s. 161 [dostęp 2024-12-29].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya