Pingyao
Historyczne centrum Pingyao | |
| Państwo | |
|---|---|
| Prowincja | |
| Populacja (2002) • liczba ludności |
|
| Nr kierunkowy |
354 |
| Kod pocztowy |
031100 |
| Tablice rejestracyjne |
晋K |
Położenie na mapie Chin | |
| Strona internetowa | |
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
kulturowy |
| Spełniane kryterium |
II, III, IV |
| Numer ref. | |
| Region[b] |
Azja i Pacyfik |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę |
1997 |
Pingyao (chiń. 平遥; pinyin Píngyáo) – chińskie miasto w prowincji Shanxi, oddalone o około 715 km od Pekinu i 80 km od stolicy prowincji Taiyuan. Podczas rządów dynastii Qing, Pingyao było finansowym centrum Chin. W mieście zachowała się doskonale utrzymana, tradycyjna architektura chińskiego ludu Han, co stało się przyczyną wpisania miasta na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1997 roku.
Zabytki
Pingyao do dziś zachowało wygląd z czasów dynastii Ming i Qing. W mieście znajduje się około 4000 budynków z tego okresu, w których znajdują się liczne muzea, prezentujące codzienne życie dawnych mieszkańców, hotele, sklepy, warsztaty, a nawet domy mieszkalne[1]. Tutejsze świątynie (zob. świątynia Zhenguo) i posiadłości dają okazję przeglądu stylów architektonicznych i trendów w planowaniu miast na przestrzeni kilku stuleci w historii Cesarstwa Chińskiego.
Jedną z głównych atrakcji turystycznych Pingyao są mury miejskie o długości 6 km[2] wzdłuż których zbudowane były 72 wieże strażnicze. Pierwszy mur wzniesiono za panowania dynastii Zhou (827-728 p.n.e.), jednak większość dzisiejszych murów pochodzi z czasów dynastii Ming. Mury są wysokie na 12 metrów i szerokie na 4 metry, ciągną się na długości 6 km, okalając całą historyczną część miasta. W murze znajduje się sześć bram, po jednej po stronie północnej i południowej i po dwie po wschodniej i zachodniej. Oprócz czterech wież na rogach, na murze znajdują się 72 wartownie.
Galeria
-
Widok na Pingyao
-
Mury miejskie w Pingyao
-
Wieża w Pingyao
Przypisy
- ↑ Ancient City of Ping Yao [online], UNESCO World Heritage Centre [dostęp 2022-11-05] (ang.).
- ↑ Tony Wheeler. More China to experience. „Lonely Planet Magazine India”, s. 30, styczeń 2014. Bangalore: Lonely Planet.
Bibliografia
- Praktyczny przewodnik:Chiny. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2001, s. 384-385.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia z Pingyao. pgoimages.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-11)]. (ang.)
- Pingyao na liście UNESCO (ang.)
- Mury miejskie w Pingyao (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.