Pionosyllis

Pionosyllis[1]
Malmgren, 1867
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

pierścienice

Gromada

wieloszczety

Podgromada

błędki

Rząd

Phyllodocida

Podrząd

Nereidiiformia

Rodzina

Syllidae

Podrodzina

Eusyllinae

Rodzaj

Pionosyllis

Typ nomenklatoryczny

Pionosyllis compacta Malmgren, 1867

Synonimy
  • Hesiosyllis Wesenberg Lund, 1950

Pionosyllis – rodzaj wieloszczetów z rzędu Phyllodocida, rodziny Syllidae. Obejmuje 13 opisanych gatunków.

Morfologia

Wieloszczety o smukłym[2], umiarkowanie długim i grubym do mocniej wydłużonego ciele[3], osiągającym od 5[4] do kilkunastu mm długości. W przekroju poprzecznym ciało jest silnie wypukłe od strony grzbietowej i wypłaszczone od strony brzusznej[3].

Prostomium zaopatrzone jest w pięć przydatków[2]. Narządami wzroku są cztery zaopatrzone w soczewki oczy, a czasem także w parę plamek ocznych[3]. Głaszczki są nie dłuższe od prostomium[2], trójkątne, zrośnięte podstawami, wyposażone w pośrodkową bruzdę grzbietową[3]. Występuje para czułków bocznych i pojedynczy, umieszczony pośrodku prostomium czułek środkowy[3][2]. Narządy nuchalne wykształcone są w postaci dwóch gęsto orzęsionych rowków umieszczonych między prostomium a perystomem[3]. Perystom zaopatrzony jest w dwie pary gładkich wąsów przyustnych (cirrusów okołogębowych)[3][2]. Czułki prostomium i wąsy przyustne są długie, nitkowate, o powierzchni gładkiej lub pomarszczonej. U większych osobników występować może para płatów perystomalnych (policzków)[3]. Mogąca się wywracać na zewnątrz gardziel (ryjek) uzbrojona jest pojedynczym zębem[3][2] umieszczonym w przedniej jej części[3] i ma gładką krawędź przednią[2]. Przedżołądek nie odbiega rozmiarami od gardzieli lub jest od niej krótszy[3][4].

Ciało pozbawione jest pozrastanych segmentów w przedniej części[3][4] oraz pasm rzęsek[3]. Parapodia są jednogałęziste, każde zaopatrzone w cirrus (wąs) grzbietowy i brzuszny[2]. Cirrusy grzbietowe są długie, nitkowate, mogą być gładkie lub pomarszczone, jednakowej długości lub naprzemiennie nieco dłuższe i nieco krótsze[3]. Nie występują przy nich brodawki (papille subcirralne)[3][4]. Cirrusy brzuszne są dobrze wyodrębnione, niezrośnięte z płatami parapodialnymi, osadzone nasadowo. Cirrusy brzuszne przednich chetigerów są nabrzmiałe i wskutek tego mniej lub bardziej kuliste, co stanowi autapomorfię rodzaju[3]. Szkielet osiowy parapodiów stanową wyprostowane, spiczasto zwieńczone i zwykle wystające z płatów parapodialnych acikule. Przed nimi leżą płaty przedszczecinkowe (prechetalne). Heterogomficzne szczecinki złożone na parapodiach mają formę falcigerów o blaszkach zwykle dwuzębnych, aczkolwiek u niektórych gatunków część szczecinek złożonych ma blaszki jednozębne. Oprócz nich na niektórych parapodiach tylnej części ciała występują grzbietowe i brzuszne szczecinki proste, najczęściej o dwuzębnych blaszkach, ale u pojedynczego gatunku stwierdzono grzbietowe szczecinki proste o formie nitkowatej z jednozębną blaszką. Na krawędziach tnących blaszek szczecinek prostych występują krótkie do umiarkowanie długich kolce[3].

Biologia i ekologia

Wieloszczety te zamieszkują morza i oceany strefy biegunowej, podbiegunowej i chłodnej. Spotykane są od strefy pływów po głębokości 3000 m p.p.m. Bytują najczęściej na podłożu mulistym, ale spotykane są także na podłożu piaszczystym, żwirowym i kamienistym, na glonach, gąbkach, koralowcach i muszlach, a nawet w komorach skrzelowych krabów[3].

Występuje u nich rozwój z epitokią w formie epigamii. Osobniki niedojrzałe (stadium atokiczne) żyją na dnie wód, wchodząc w skład zoobentosu. Przy osiąganiu dojrzałości płciowej rozwijają się pławne szczeciny grzbietowe (notochety), umożliwiające przejście w pływającą fazę pelagiczną (stadium epitokiczne)[3][5].

Taksonomia

Takson ten wprowadzony został w 1867 roku przez Andersa Johana Malmgrena jako rodzaj monotypowy. Jego gatunek typowy, Pionosyllis compacta, opisany został z okolic Spitsbergenu w tej samej publikacji[6][3][7]. W 2009 roku Guillermo San Martín, Eduardo López i María Teresa Aguado dokonali rewizji rodzaju w oparciu o metody kladystyczne[3].

Do rodzaju tego zalicza się 13 opisanych gatunków[7]:

Przypisy

  1. ↑ Pionosyllis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ a b c d e f g h Kristian Fauchald: The Polychaete Worms. Definitions and Keys to the Orders, Families and Genera. Natural History Museum of Los Angeles County, The Allan Hancook Fundation (University of Southern California), 1977.
  3. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u Guillermo San Martín, Eduardo López, María Teresa Aguado. Revision of the genus Pionosyllis (Polychaeta: Syllidae: Eusyllinae), with a cladistic analysis, and the description of five new genera and two new species. „Journal of the Marine Biological Association of the United Kingdom”. 89 (7), s. 1455-1498, 2009. 
  4. ↑ a b c d Guillermo San Martín, Tim M. Worsfold. Guide and keys for the identification of Syllidae (Annelida, Phyllodocida) from the British Isles (reported and expected species). „ZooKeys”. 488, s. 1–29, 2015. DOI: 10.3897/zookeys.488.9061. 
  5. ↑ M.T. Aguado, G. San Martín. Phylogeny of Syllidae (Polychaeta) based on morphological data. „Zoologica Scripta”. 38 (4), s. 379-402, 2009. DOI: 10.1111/j.1463-6409.2008.00380.x. 
  6. ↑ A.J. Malmgren: Annulata Polychaeta Spetsbergiæ, Grœnlandiæ, Islandiæ et Scandinaviæ. Hactenus Cognita. Helsingforslæ: Ex Officina Frenckelliana, 1867.
  7. ↑ a b G. Read, K. Fauchald: Pionosyllis Malmgren, 1867. [w:] World Polychaeta database (World Register of Marine Species) [on-line]. [dostęp 2021-11-12].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya