Piotr Grassou
| |||
| Autor | |||
|---|---|---|---|
| Typ utworu | |||
| Wydanie oryginalne | |||
| Miejsce wydania | |||
| Język | |||
| Data wydania |
1839 | ||
| Pierwsze wydanie polskie | |||
| Przekład | |||
| |||
Piotr Grassou (od fr. Pierre Grassou) – opowiadanie Honoriusza Balzaka z 1839, należące do Scen z życia paryskiego cyklu Komedia ludzka.
Treść
Piotr Grassou, przeciętny malarz, zarabia na życie kopiując obrazy słynnych artystów, które następnie zostają sprzedane przez żydowskiego lichwiarza Magusa jako oryginały. Ze względu na brak artystycznego smaku u drobnomieszczan i burżuazji (najczęstszych klientów), handel przynosi ogromne zyski. Któregoś dnia w pracowni Grassou zjawia się, sprowadzony przez Magusa, marszand Vervelle z żoną. Nie tylko są oni przekonani o niezwykłym talencie Grassou, nie zorientowawszy się w charakterze jego pracy, ale widzą w nim również znakomitego kandydata na zięcia. Grassou rozpoznaje wśród obrazów Vervelle’a, kupowanych za sto tysięcy ecu, prace zlecone mu do wykonania przez Magusa. Entuzjazm Vervelle’a dla malarza łączącego talent Tycjana, Rubensa i innych doprowadza do ślubu Grassou z jego córką. Jednak bogactwo, szczęście małżeńskie i osiągnięte dzięki protekcji teściów stanowiska nie są w stanie uczynić go w pełni szczęśliwym.
Cechy i przesłanie utworu
Piotr Grassou stanowi część szerszych rozważań o sztuce podjętych w Komedii ludzkiej, jednak jest jedynym utworem, którego główny bohater jest nie tylko słabym malarzem, ale i zdaje sobie sprawę z braku prawdziwego talentu. Autor po raz kolejny ukazuje w dziele sztukę jako siłę niszczącą, uniemożliwiającą osiągnięcie szczęścia – Grassou, mimo powodzenia w życiu, nigdy nie cieszy się nim w pełni, zdając sobie sprawę z własnej mierności na polu artystycznym. Stanowi tym samym przeciwieństwo postaci Frenhofera z opowiadania Nieznane arcydzieło czy Józefa Bridau z powieści Kawalerskie gospodarstwo.
Obok refleksji nad naturą malarstwa Balzak dokonuje również w dziele krytyki ograniczonego mentalnie, pozbawionego głębszych zainteresowań mieszczaństwa, niezdolnego ocenić prawdziwego piękna (wątek ten podejmuje również powieść Kuzyn Pons), zainteresowanego jedynie gromadzeniem bogactwa i tanim rozgłosem. Symbolem tej postawy jest dom rodziny Vervelle, wypełniony falsyfikatami znanych obrazów, które gospodarze uważają za prawdziwe[1].
Przypisy
Bibliografia
- Pierre Lafourgue: Pierre Grassou. [w:] Balzac. La Comédie humaine. Edition critique en ligne. [on-line]. [dostęp 2011-04-06]. (fr.).
- Honoriusz Balzac: Komedia ludzka. T. 14. Warszawa: Spółdzielnia Wydawnicza Czytelnik, 1960.
Linki zewnętrzne
- Piotr Grassou w wydaniu zbiorowym (1949) w bibliotece Polona
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.