Piotr Metz

Piotr Metz

Piotr Metz (2008)
Data i miejsce urodzenia	17 października 1957 Tarnów
Zawód, zajęcie	dziennikarz
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Piotr Metz (ur. 17 października 1957 w Tarnowie) – polski radiowy dziennikarz muzyczny.

Jeden z założycieli^[1] (1990) i w latach 1990–2001 dyrektor muzyczny radia RMF FM. W latach 1982–1990 i ponownie od 2005 współpracownik, a w latach 2016–2020 – dyrektor muzyczny Programu III Polskiego Radia. W latach 2006–2012 redaktor naczelny miesięcznika „Machina”, a w latach 2006–2009 dyrektor artystyczny Sopot Festival.

Pracę radiowca rozpoczął w Polskim Radiu, dzięki Wojciechowi Mannowi^[2]. Trafił najpierw do Programu I, a potem do Programu II^[2]. W 1982 zaczął prowadzić w Programie III półgodzinną audycję poświęconą grupie The Beatles w ramach Zapraszamy do Trójki^[2]. Po odejściu z Programu III PR w 1990 objął stanowisko dyrektora muzycznego krakowskiego Radia Małopolska Fun, późniejszego RMF FM^[2], dla którego prowadził audycje, takie jak Metzoforte, Koniec Wieku, Znaki Zodiaku, Miks, Nowy Świat, Wywiadówka (wcześniej Rockowania) czy Podróż za jeden uśmiech. Uznawany jest za jednego z twórców muzycznej „potęgi” RMF FM w końcu XX wieku^[2]. Z rozgłośni odszedł pod koniec czerwca 2001^[2].

W latach 2001–2002 był dyrektorem programowym i muzycznym Radiostacji, rozgłośni należącej do holdingu Eurozet^[2]. W latach 2002–2004 pełnił funkcję dyrektora programowego Radia Eska Kraków^[2]. 1 kwietnia 2004 objął stanowisko menedżera ds. muzycznych i programowych stacji MTV Polska^[3]. Piastował je do końca września 2005^[2].

W wakacje 2005 powrócił do Programu III Polskiego Radia^[4]. W listopadzie 2006 został członkiem nowo powołanej Akademii Muzycznej Trójki^[5]. W 2007 uhonorowano go Złotym Mikrofonem Polskiego Radia^[2]. W latach 2005–2007 i 2009–2020 prowadził cosobotnią audycję Lista osobista na antenie Programu Trzeciego, a od 2007 współprowadził również Top Wszech Czasów. Prowadził także szereg innych audycji w Trójce, m.in. Rock’n’Roll – historia powszechna, Zjednoczone królestwo, Historia powszechna Rock’n’Rolla, Akademia Muzyczna Trójki, Beatlesów dzieła prawie wszystkie, Strona 1, strona 2 i Studio koncertowe. W latach 2007–2018 poprowadził 24 wydania Listy Przebojów Programu Trzeciego. W marcu 2016 został dyrektorem muzycznym Programu III Polskiego Radia^[6]. W maju 2020 ogłosił odejście z Trójki w związku z domniemanymi naciskami kierownictwa związanymi z emisją piosenki „Twój ból jest lepszy niż mój”^[7]. Komentując swoją decyzję, upublicznił wiadomość tekstową, jaką otrzymał od dyrektora Trójki Tomasza Kowalczewskiego: „Piotrze, dopilnuj, aby piosenka, o której rozmawialiśmy, nie była na antenie”^[8][9]. Ponownie był dziennikarzem tej stacji od czerwca do października tego samego roku^[10].

W latach 2006–2009 był dyrektorem artystycznym Sopot Festival^[2]. Od 2006 do maja 2012 pełnił funkcję redaktora naczelnego magazynu Machina^[11]. Natomiast w latach od 2014 do 2016 był dyrektorem muzycznym Radia Kraków^[12]. Od 2011 zasiada w Radzie Akademii Fonograficznej ZPAV w sekcji muzyki rozrywkowej^[13].

W lipcu 2020 rozpoczął pracę w Programie Drugim Polskiego Radia, gdzie do października tego samego roku prowadził audycję Nocna strefa. W latach 2021–2022 był gospodarzem programów 7:00 PM i Muzyka nowa w Polskim Radiu Opole^[14][15]. W maju 2024 wrócił do pracy w Trójce, w której prowadził program Pierwsza Trójka – Lista Przebojów^[16], a od 10 stycznia 2025 ponownie prowadzi audycję Lista osobista^[17]. Od marca 2026 jest tam też gospodarzem programu Sunday morning^[18].

Jest synem operatora telewizyjnego Tadeusza Metza (1935–2019)^[19]. Żonaty. Mają troje dzieci: Karolinę, Olgę i Tomasza^[1].

• Blokersi (2001, film dokumentalny, reżyseria: Sylwester Latkowski)
• Nakręceni, czyli szołbiznes po polsku (2003, film dokumentalny, reżyseria: Sylwester Latkowski)
• Historia polskiego rocka (2008, film dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Wojciech Słota)